Lemanskiit
 niebieski okaz lemanskiitu z Chile | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
NaCaCu5(AsO4)4Cl·3H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2–3[1] |
| Przełam |
nierówny/nieregularny[1] |
| Łupliwość |
doskonała[1] |
| Pokrój kryształu |
cienkotabliczkowy, igiełkowy, blaszkowy[2] |
| Przezroczystość |
przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny | |
| Właściwości mechaniczne | |
| Gęstość |
3,78 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
ciemnobłękitna[2] |
| Rysa |
błękitna[1] |
| Połysk | |
| Współczynnik załamania |
1,647–1,749 (jednoosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,102[1] pleochroizm: silny[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.DG.05[1] |
Lemanskiit – bardzo rzadki minerał klasy arsenianów.
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednokośnym lub tetragonalnym. Wykształca kryształy o pokroju cienkotabliczkowy, blaszkowym występujących w skupieniach rozetowych lub igiełkowym[2]. Jest minerałem przeświecającym i kruchym[1][2]. Posiada błękitną rysę oraz szklisty połysk[1][2].
Występowanie
Występuje w utlenionych strefach złóż złota bogatych w enargit, w suchym środowisku[1]. Także jako minerał wtórny w postaci żył w złotonośnych żyłach kwarcowych złóż hydrotermalnych[2]. Towarzyszą mu najczęściej lammeryt, konichalcyt, malachit, azuryt i oliwenit[1][2].
Miejsce występowania
Jego typową lokalizacją występowania jest Chile (Antofagasta)[1]. Spotykany także w Grecji (Attyka), Boliwii, Iranie oraz Hiszpanii[1].
