Leniwe pierogi

Leniwe pierogi
śniadanie, obiad lub deser
{{{alt grafiki}}}
Domowe leniwe pierogi ze stopionym masłem i cynamonem
Inne nazwy

leniwe

Rodzaj

kluski

Kuchnia

polska

Miejsce powstania

Polska

Obróbka żywności

gotowanie

Składniki

Leniwe pierogi[3][1][2][4][5] (pierogi leniwe[2][6], potocznie: leniwe[7]) – grube kluski przyrządzane z twarogu, jaj, mąki i ugotowanych ziemniaków (opcjonalny składnik), gotowane w lekko osolonej wodzie[2][8][3][1].

Nazwa „leniwe pierogi” wywodzi się stąd, że podstawowe składniki tych klusek (twaróg, jajka i mąka) są takie jak składniki na pierogi z serem[9].

Według polskich podręczników do gastronomii, składniki na leniwe pierogi z ciasta ziemniaczanego są następujące: ser biały, gotowane ziemniaki, mąka pszenna, jaja, mąka ziemniaczana, sól do smaku[2][4]. Ser i ziemniaki przepuszcza się przez maszynkę, następnie łączy z pozostałymi składnikami[2][4]. Wyrobione ciasto dzieli się na części, z których formuje się wałki o średnicy 3 cm, które następnie się spłaszcza i kroi na ukośne kluski[2][4]. Przed pokrojeniem, za pomocą tępej strony noża, można odcisnąć na cieście kratkę[4].

Przygotowanie leniwych bez ziemniaków wygląda zaś następująco: twaróg przepuszcza się przez maszynkę i łączy z żółtkami jaj, następnie dodaje się pianę ubitą z białek i mąkę pszenną[4]. Z zarobionym ciastem postępuje się tak samo jak w przypadku leniwych ziemniaczanych[4].

Obie wersje leniwych pierogów przygotowuje się bezpośrednio przed podaniem, zarabiając ciasto partiami w miarę zapotrzebowania[6][4].

Dla porównania, poniżej przepis na „pierogi leniwe” według Marii Ochorowicz-Monatowej (1866–1925)[5][10]:

Łyżkę masła i 4 żółtka utrzeć w misce na pianę; funt sera twaroga (musi być dobrze odciśnięty i świeży, nie kwaśny) zetrzeć na tarku, przetasować przez sito, posolić i wymieszawszy z masłem i jajami, utrzeć do gładkości. Ubić pianę z pozostałych białek, dać do sera, wsypać dwie łyżki mąki, wymieszać lekko, wyrzucić na stolnicę wysypaną mąką, urobić długie dwa wałki, spłaszczyć je trochę, nakarbować w kratkę nożem i krajać ukośne pierożki. Gotować przed samem podaniem w kipiącej wodzie 10—15 minut, wyjmować ostrożnie durszlakową łyżką, układać na półmisku i polać obficie masłem z rumianą bułeczką.

Sposoby podania

Czasem dodatkowo podsmaża się je na patelni.

Są potrawą zaliczaną do legumin[11], przygotowywaną na śniadanie, obiad lub deser. Leniwe najczęściej podawane są na słodko[1] ale też i na słono:

Wartość odżywcza

Leniwe pierogi, ponieważ zawierają białko z twarogu, dają uczucie sytości, ale ich wartość odżywcza zależy od sposobu przygotowania oraz dodatków. Podane bez okrasy są lekkostrawne.

Bywają określane jako potrawa bardzo wartościowa[2]. Autorzy książki Dobra kuchnia z kolei zauważają, że, podobnie do pierogów ruskich, jest to danie ubogie witaminy i składniki mineralne[12].

Wartość odżywcza
leniwe pierogi, mrożone
(100 g)
Wartość energetyczna 678 kJ (162 kcal)
Białka 13 g
Węglowodany 23 g
Tłuszcze 2 g
Dane liczbowe na podstawie: [13]
Wartości RDA i AI wyznaczone na podstawie danych Institute of Health[14]

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać leniwe pierogi [w:] Wielki słownik języka polskiego (wsjp.pl) [online], Instytut Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk [dostęp 2022-01-13].
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 „Ciasta wyrabiane na stolnicy: Ciasto ziemniaczane”. W: Krystyna Flis, Aleksandra Procner: Technologia gastronomiczna z towaroznawstwem: podręcznik dla technikum. Część 2. Wyd. XVIII. Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 2009, s. 79–81. ISBN 978-83-02-02862-5 (część 2), ISBN 978-83-02-03170-0 (całość).
  3. 1 2 leniwe pierogi, [w:] Słownik języka polskiego [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2022-01-13].
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 „Przepisy kulinarne”, przepisy „Leniwe pierogi” oraz „Leniwe pierogi ziemniaczane”. W: praca zbiorowa: Kucharz gastronom. Wyd. III poprawione i uzupełnione. Warszawa: Wydawnictwo przemysłu lekkiego i spożywczego, 1968, s. 879–880.
  5. 1 2 „Leniwe pierogi”. W: Andrzej Kozioł: Polski słownik kuchenny i biesiadny. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Text”, 2003?, s. 144–145. ISBN 83-88934-14-7.
  6. 1 2 Zofia Maciesowicz: „Potrawy z mleka i serów” > „Potrawy z sera” > „Drugie dania”, wstęp oraz przepis „Pierogi leniwe”. W: praca zbiorowa (koordynator: Maria Szczygłowa): Dobra kuchnia: żywienie w rodzinie. Wyd. V. Warszawa: Wydawnictwo „Watra”, 1976, s. 253–254.
  7. ↑ leniwe, [w:] Słownik języka polskiego [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2022-01-13].
  8. 1 2 3 Kuchnia polska, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne, 1985, s. 342, ISBN 83-208-0494-9.
  9. ↑ Magdalena Kasprzyk-Chevriaux, Deser na obiad: leguminy w obiadowym menu, [w:] Culture.pl [online], Instytut Adama Mickiewicza, 1 grudnia 2015 [dostęp 2026-08-04].
  10. ↑ „Rozdział XXII. Potrawy z mąki i kaszy, przepis „47. Pierogi leniwe”. W: Marya Ochorowicz-Monatowa: Uniwersalna książka kucharska. Wyd. trzecie znacznie powiększone. Warszawa – Lwów: Księgarnia E. Wende i S-ka, 1913, s. 572. (skany książki w bibliotece cyfrowej Polona)
  11. ↑ Magdalena Kasprzyk-Chevriaux, Deser na obiad: leguminy w obiadowym menu, [w:] Culture.pl [online], Instytut Adama Mickiewicza, 1 grudnia 2015 [dostęp 2022-01-13].
  12. ↑ Zofia Bagieńska: „Zupy i dodatki do zup”, wstęp do podrozdziału „Zupy kremy”. W: praca zbiorowa (koordynator: Maria Szczygłowa): Dobra kuchnia: żywienie w rodzinie. Wyd. V. Warszawa: Wydawnictwo „Watra”, 1976, s. 101.
  13. ↑ Urszula Łatka: Technologia i towaroznawstwo. Wyd. piąte. Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 2008, s. 140. ISBN 978-83-02-08784-4.
  14. ↑ Dietary Reference Intakes Tables and Application, Institute of Health, The National Academies of Sciences, Engineering, and Medicine (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.