Leon Komornicki
 generał dywizji w st. sp. | |
| Pełne imię i nazwisko |
Leon Stanisław Komornicki |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
26 kwietnia 1947 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1965–1998 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
|
| Późniejsza praca |
przedsiębiorca, działacz społeczny |
| Odznaczenia | |
            | |
Leon Stanisław Komornicki (ur. 26 kwietnia 1947 w Wolbromku) – generał dywizji Wojska Polskiego w stanie spoczynku.
Życiorys
W 1965 ukończył liceum w Wołowie. W latach 1965–1968 był podchorążym Oficerskiej Szkoły Wojsk Pancernych im. Stefana Czarnieckiego w Poznaniu. Służbę zawodową rozpoczął w 1968 jako dowódca plutonu czołgów w 8 Pułku Czołgów Średnich w Żaganiu. Następnie pełnił obowiązki starszego oficera operacyjnego w 3 Drezdeńskim Pułku Czołgów Średnich w Żaganiu (1969–1972), a po ukończeniu Akademii Wojsk Pancernych im. marszałka Rodiona Malinowskiego w Moskwie (1974–1977) oficera operacyjnego Wydziału Operacyjnego Sztabu 11 Drezdeńskiej Dywizji Pancernej w Żaganiu (1978–1979). W 1979 został dowódcą 8 Pułku Czołgów Średnich w Żaganiu.
W latach 1981–1984 był słuchaczem Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR w Moskwie.
W 1986 został wyznaczony na szefa sztabu, a w 1987 na dowódcę 5 Saskiej Dywizji Pancernej w Gubinie. W 1989 został szefem sztabu – zastępcą dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu, a od września 1990 dowódcą Warszawskiego Okręgu Wojskowego. We wrześniu 1992 został szefem Inspektoratu Szkolenia – zastępcą szefa Sztabu Generalnego WP. Funkcję tę pełnił do 1997. W 1998 zwolniony do rezerwy. Prezes Wojskowej Federacji Sportu. Członek Gospodarczego Gabinetu BCC[1].
Od 1991 do chwili obecnej przewodniczący zarządu Fundacji Poległym i Pomordowanym na Wschodzie. Współtwórca Pomnika Poległym i Pomordowanym na Wschodzie, który został odsłonięty 17 września 1995 w Warszawie. Od 1998 przedsiębiorca i właściciel firmy doradczej, członek rad nadzorczych. Wiceprezes zarządu Stowarzyszenia Euro-Atlantyckiego[2].
W 2026 był panelistą na kongresie KINGS zorganizowanym przez środowisko Grzegorza Brauna[3].
Awanse
generał brygady – 1989- generał dywizji – 1992
Medale i odznaczenia
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 2012[a][4]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 1990
- Złoty Krzyż Zasługi – 1984
- Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” – 1982
- Srebrny Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny
- Brązowy Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny
- Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” – 1983
- Srebrny Medal Za zasługi dla obronności kraju
- Brązowy Medal Za zasługi dla obronności kraju
- Srebrny Medal „Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej”[5]
- Medal „Pro Patria” – 2023[6]
- Krzyż Stowarzyszenia Polskich Kombatantów na Zachodzie – 1992
- Krzyż Polskich Weteranów w USA – 1993
- Złoty Medal Gwardii Narodowej Stanu Karolina Południowa – 1995 (USA)
- Krzyż Poległym i Pomordowanym na Wschodzie
Życie prywatne
Syn Michała i Stanisławy z Kowalskich. Brat Ryszarda Komornickiego[7]. Mieszka w Jabłonnie koło Warszawy. Żonaty z Danutą, ma dwóch synów[8].
Uwagi
- ↑ „za wybitne zasługi w działalności na rzecz rozwoju gospodarki narodowej oraz społeczeństwa obywatelskiego”
Przypisy
- ↑ Leon Komornicki [online], Twitter [dostęp 2021-03-06] (pol.).
- ↑ Zarząd SEA [online] [dostęp 2022-01-06] [zarchiwizowane z adresu 2021-07-25].
- ↑ Braun szykuje „królewski kongres”. Na jaw wyszły zaskakujące szczegóły [online], wprost.pl, 16 lipca 2026 [dostęp 2026-07-11].
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 19 stycznia 2012 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2012 r. poz. 491 (ISAP)).
- ↑ Zygmunt Traczyk: Ziemia Gubińska 1939-1949 .... Gubin: Stowarzyszenie Przyjaciół Ziemi Gubińskiej, 2011, s. 29. ISBN 978-83-88059-54-4.
- ↑ Wręczenie odznaczeń państwowych oraz medali „Stulecia Odzyskanej Niepodległości”, „Pro Bono Poloniae” i [online], kombatanci.gov.pl [dostęp 2023-11-22] [zarchiwizowane z adresu 2023-11-22] (pol.).
- ↑ Leon Komornicki w serwisie X.
- ↑ Janusz Królikowski: Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990. T. II: I–M. Toruń: Adam Marszałek, 2010. ISBN 978-83-7611-800-0.
Bibliografia
- Warszawski Okręg Wojskowy. Historia i współczesność, Wyd. Bellona, Warszawa 1997
- Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990 t. II: I–M, Toruń 2010