Leon Raczyński

Leon Raczyński
Ilustracja
Portret Leona Raczyńskiego
Data urodzenia

1698

Data śmierci

7 grudnia 1755

Zawód, zajęcie

wojskowy, kolekcjoner, bibliofil

Leon Raczyński herbu Nałęcz (ur. 1698, zm. 7 grudnia 1755[1]) – polski magnat, generał lejtnant wojsk koronnych od 1745 roku, generał major wojsk koronnych od 1740 roku, pułkownik-komendant regimentu piechoty królewicza w latach 1734–1745[2], kolekcjoner i bibliofil.

Życiorys

W wojsku austriackim osiągnął stopień rotmistrza. W wieku 24 lat został pułkownikiem, a następnie pełnił rolę komendanta Elbląga, by w 1740 zostać generałem majorem, a w 1746 generałem porucznikiem. Odszedł z wojska na własną prośbę – zajął się działalnością polityczną i zarządzaniem majątkiem własnym. Uczestniczył w sejmikach wielkopolskich, a także został wybrany posłem na Sejm z ramienia województw wielkopolskich w 1730[3].

Rezydował w Wyszynach, który to majątek doprowadził do rozkwitu. Gromadził tu też kolekcję różnych dóbr materialnych, w tym okazałą bibliotekę rodzinną, która z czasem stała się podstawą późniejszej Biblioteki Raczyńskich. Wspierał też inicjatywy publiczne, np. w 1751 ufundował Katedrę Gospodarki Akademii Lubrańskiego. Zakończył również, rozpoczętą przez Radomickich, budowę kościoła w Obrzycku. Jego niezrealizowanym marzeniem była budowa Kościoła Niepokalanego Poczęcia, otoczonego dwunastoma działami, które obwieszczać miały rozpoczęcie nabożeństw maryjnych[3].

Życie prywatne

Przed 1744 ożenił się z Wirydianną Bnińską herbu Łodzia (1718–1797), z którą miał trójkę dzieci: Katarzynę (1744–1792), Filipa Nereusza (1747–1804) i Esterę (1749–1831)[3][4].

Przypisy

  1. ↑ Maria Minakowska: Leon Raczyński z Małyszyna h. Nałęcz. [w:] Wielka Genealogia Minakowskiej [on-line]. sejm-wielki.pl. [dostęp 2025-08-23]. (pol.).
  2. ↑ Tomasz Ciesielski, Generałowie wojska koronnego w latach 1717–1763, w: Organizacja armii w nowożytnej Europie: struktura – urzędy – prawo – finanse, Zabrze 2011, s. 468.
  3. 1 2 3 Poznaj Raczyńskich, wydawnictwo pokonferencyjne, Centrum Turystyki Kulturowej TRAKT, Poznań, 2010, s. 54–55, ISBN 978-83-6241-500-7.
  4. ↑ Maria Minakowska: Wirydianna Wirydiana Bnińska z Łodzi h. Łodzia. [w:] Wielka Genealogia Minakowskiej [on-line]. sejm-wielki.pl. [dostęp 2025-08-23]. (pol.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.