Leukofoenicyt

Leukofoenicyt

okaz z RPA
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Mn2+7(SiO4)3(OH)2[1]
Twardość w skali Mohsa	5,5–6[1]
Przełam	nierówny/nieregularny[1]
Łupliwość	słaba/niewyraźna[1]
Pokrój kryształu	ziarnisty, płytkowy, pręcikowaty, pryzmatyczny[1]
Przezroczystość	przeświecający, przezroczysty[1]
Układ krystalograficzny	jednoskośny[1]
Klasa krystalograficzna	pryzmatyczna[1]
Właściwości mechaniczne	kruchy[1]
Gęstość	3,848 g/cm3[1]
Właściwości optyczne
Barwa	różowa, różowofioletowa, brązowoczerwona, brązowa[1]
Rysa	jasnoróżowa, biała[1]
Połysk	szklisty, półszklisty[1]
Współczynnik załamania	1,751–1,782 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,031[1] dyspersja (optyka): słaba[1] pleochroizm: słaby[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	9.AF.60[1]

Leukofoenicyt – bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów^[1].

Krystalizuje w układzie jednoskośnym^[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju ziarnistym, masywnym, płytkowym, pryzmatycznym lub pręcikowatym^[1][2][3]. Jest minerałem kruchym, przeświecającym do przezroczystego^[1][2]. Posiada jasnoróżową lub białą rysę i szklisty bądź półszklisty połysk^[1][2]. Jest polimorficzny z manganohumitem^[1].

Jest minerałem hydrotermalnym lub kontaktowym występującym w żyłach i skarnach w zmetamorfizowanym złożu rud cynku i mangan^[1][2][3]. Towarzyszą mu najczęściej cynkit, franklinit, willemit, pirochroit, chlorofoenicyt, samfowleryt, kalcyt, gageit, hydroksyapatyt, wezuwian, granat, susseksyt, rodochrozyt, tephroit, sonolit, jerrygibbsyt, miedź rodzima, barysilit, spessartyn, baryt, hausmanit, glaukochroit oraz manganosyt^[1][2][3].

Występuje we Włoszech (Liguria, Dolina Aosty), Japonii (prefektura Shiga), Namibii, Rumunii, RPA (Prowincja Przylądkowa Północna), Hiszpanii (Wyspy Kanaryjskie), Norwegii, Rosji, na Grenlandii, Kanadzie (Quebec), Szwecji (Värmland) i Stanach Zjednoczonych (New Jersey)^[1][2][3].