Lew Korczebokow

Lew Korczebokow
Pełne imię i nazwisko

Lew Nikołajewicz Korczebokow

Data i miejsce urodzenia

26 lutego?/11 marca 1907
Carskie Sioło

Data i miejsce śmierci

16 września 1971
Ryga

Wzrost

178 cm

Pozycja

obrońca

Kariera juniorska
Lata Klub
1920–1921 Union Moskwa
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1922 Union Moskwa ? (?)
1923–1924 Kommunalniki Moskwa ? (?)
1925–1938 Dinamo Moskwa 40 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1935  ZSRR 3 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1939 Dinamo Moskwa
1939 Dinamo Moskwa (asystent)
1940 Dinamo Moskwa (asystent)
1941 Dynama Mińsk
1942–1944 Dinamo-2 Moskwa
1944 Dinamo Moskwa
1945–1946 Dynamo Kijów
1947–1950 Dynama Mińsk
1950–1953 Dinamo Moskwa (asystent)
1955 Eniergija Saratów
1962–1963 Liepājas Metalurgs
1963–1965 Daugava Ryga
1966–1967 Zvejnieks Lipawa
  1. ↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Odznaczenia
Order „Znak Honoru”

Lew Nikołajewicz Korczebokow (ros. Лев Николаевич Корчебоков; ur. 26 lutego?/11 marca 1907 w miejscowości Carskie Sioło, Sankt-Peterburgska gubernia, zm. 16 września 1971 w Rydze) – rosyjski piłkarz, grający na pozycji obrońcy oraz hokeista i tenisista, trener piłkarski.

Kariera piłkarska

Kariera klubowa

W 1922 rozpoczął karierę piłkarską w drużynie Union Moskwa, skąd w następnym roku przeniósł się do klubu Kommunalniki Moskwa. W 1925 przeszedł do Towarzystwa Sportowego "Dynamo" i został piłkarzem Dinamo Moskwa, w którym rozegrał 40 oficjalnych meczów w pierwszych czterech mistrzostwach ZSRR. W 1938 zakończył karierę piłkarską[1].

Kariera reprezentacyjna

W 1935 rozegrał w reprezentacji ZSRR w 3 nieoficjalne mecze podczas wojażu do Turcji.

Również bronił barw reprezentacji Moskwy (1934-1937). W 1936 występował w reprezentacji Dynamo-Spartak we Francji, grając przeciwko mistrza kraju Racing Club de France. W 1936 w składzie reprezentacji Dinama występował przeciwko klubów Pragi i Basków[1].

Kariera trenerska

W 1939 rozpoczął karierę trenerską. Od lipca do września 1939 trenował macierzystą drużynę Dinamo Moskwa. W 1940 ukończył kursy trenerskie w GCOLIFK w Moskwie. W 1941 prowadził Dynama Mińsk, jednak pracę przerwała Wielka Wojna Ojczyźniana i trener został powołany do wojska (służył w osobnej zmotoryzowanej brygadzie piechoty specjalnego przeznaczenia w Moskwie, 7 listopada 1941 uczestniczył w Paradzie Wojskowym w Moskwie). W latach 1942–1944 trenował drugą drużynę Dinama Moskwa. Od maja do października 1944 ponownie prowadził pierwszą drużynę Dinama Moskwa. W kwietniu 1945 objął stanowisko głównego trenera Dynama Kijów, z którym pracował do maja 1946. W latach 1947–1950 ponownie pracował z Dynamem Mińsk, ale kiepskie finansowanie oraz nieodpowiedni skład piłkarski zmusiło go w czerwcu 1950 podać do dymisji. Od września 1950 do końca 1953 pomagał trenować Dinamo Moskwa. W 1955 prowadził zespół Eniergija Saratów. W 1956 konsultował hokejowy klub Dinamo Uljanowsk. Potem był przeniesiony do Łotwy, gdzie w latach 1956-1961 trenował żeńską drużynę hokejową Dinamo Ryga, w 1962-1963 piłkarski klub Liepājas Metalurgs, w 1963-1965 Daugava Ryga i w 1966-1967 ponownie Zvejnieks Lipawa. Również pełnił funkcje wiceprzewodniczącego łotewskiej Rady Towarzystwa Sportowego "Dynamo". Zmarł 16 września 1971 w Rydze w wieku 64 lata[1].

Kariera hokeisty i tenisisty

Oprócz piłki nożnej Korczebokow uprawiał bandy do 1940. Mistrz ZSRR 1935, 1936, zdobywca Pucharu ZSRR 1937, 1938, 1940, mistrz Rosyjskiej FSRR: 1932, 1934, wielokrotny mistrz Moskwy 1930, 1931, 1933, 1934, 1935, 1936, 1937, 1938, 1939, 1940, zdobywca Pucharu Moskwy 1940. W 1930 roku w składzie reprezentacji Moskwy w bandy występował w Finlandii.

W 1932 roku w składzie reprezentacji Moskwy w tenisie występował w meczu Moskwa - Leningrad.

W 1945 i 1947 trenował żeńską drużynę hokejową Dinamo Moskwa, z którą zdobył w 1945 mistrzostwo Moskwy, Puchar Moskwy i Puchar ZSRR, a w 1947 Puchar ZSRR.

Sukcesy i odznaczenia

Sukcesy klubowe

  • mistrz Moskwy: 1930 (jesień), 1931 (jesień), 1934 (jesień), 1935
  • mistrz ZSRR: 1936 (wiosna), 1937
  • wicemistrz ZSRR: 1936 (jesień)
  • zdobywca Pucharu ZSRR: 1937

Odznaczenia

Przypisy

Linki zewnętrzne