Liam Fray

Liam Fray
Ilustracja
Fray na koncercie Courteeners w 2008 roku
Imię i nazwisko

Liam James Fray

Data i miejsce urodzenia

15 maja 1985
Middleton

Instrumenty

gitara

Gatunki

rock alternatywny, indie rock, nowa fala, post-punk revival[1]

Zawód

muzyk, tekściarz

Aktywność

od 2004

Wydawnictwo

Polydor, A&M, V2, Cooperative, Ignition

Zespoły
Courteeners (od 2006)

Liam Fray (ur. 15 maja 1985 w Middleton[2][3]) – brytyjski muzyk i autor tekstów, najbardziej znany jako lider zespołu indierockowego Courteeners, którego jest wokalistą i gitarzystą.

Życiorys

Pochodzi z Middleton w północno-zachodniej Anglii, z rodziny nauczycieli[4]. Uczęszczał do rzymskokatolickiego liceum Cardinal Langley w Middleton[2]. Został fanem klubu Manchester United – w młodości był w nim chłopcem do podawania piłek[2]. Jako nastolatek pracował sklepie z odzieżą Freda Perry’ego w Manchesterze, co obudziło jego twórczą działalność. Wówczas też napisał piosenkę „Cavorting”[5].

Uczęszczał na Uniwersytet Salfordzki, gdzie studiował ekonomię, a następnie kreatywne pisanie[6]. Spotkanie z autorem piosenek Stephenem Fretwellem zainspirowało Fraya do rozpoczęcia swoich sił w branży muzycznej[5]. W tym celu w 2004 roku odszedł ze studiów będąc na drugim roku[4][7]. Zaczął od występów solowych[8][9] – był znany w Manchesterze ze swoich akustycznych koncertów piosenkarsko-autorskich. Po zebraniu swoich trzech przyjaciół z dzieciństwa, Daniela Mooresa, Michaela Campbella i Marka Cupello, założył w 2006 roku zespół Courteeners (wówczas pod nazwą The Courteeners). Został jego wokalistą oraz gitarzystą prowadzącym[1]. Zaczął także pisać całą muzykę i teksty piosenek grupy[10][4].

Pierwszy koncert Courteeners odbył się w Manchester Roadhouse w 2006 roku[2], a debiutancki singel, „Cavorting”, ukazał się w sierpniu 2007 roku. Fray wraz z grupą w kwietniu 2008 roku wydał debiutancki album St. Jude, którego okładka zdobi wizerunek Audrey Hepburn jego autorstwa[1]. Fray w Nowym Jorku napisał drugi album zespołu, Falcon (2010)[5], a do 2024 roku wydał wraz z Courteeners wydał jeszcze pięć albumów studyjnych: Anna (2013), Concrete Love (2014), Mapping the Rendezvous (2016), More. Again. Forever. (2020) i Pink Cactus Café (2024)[1].

Prócz gry w ramach zespołu Courteeners zaczął organizować także solowe trasy koncertowe, podczas których wykonywał utwory zespołu w wersji akustycznej. W sierpniu 2011 roku zagrał jako gwiazda wieczoru na ponownym otwarciu klubu Salford Lads’ Club[11]. 9 grudnia 2022 roku dołączył do zespołu Blossoms podczas ich występu w Manchester Apollo, gdzie zagrali wspólnie piosenki „Not Nineteen Forever” i „Please Don’t”[12]. Fray występował także na różnych koncertach charytatywnych w Manchesterze, takich jak „Raise The Roof”, a w 2025 roku zagrał w ramach wydarzenia „Radio X Is Ten Live”[2].

Jego inspiracjami muzycznymi były zespoły The Strokes, The Libertines i The Cribs[5], a jego ulubionymi zespołami stał ysię także Interpol, The Kills, The Beatles i Yeah Yeah Yeahs[13]. Zaprzyjaźnił się z Theo Hutchcraftem, członkiem duetu Hurts[14].

W 2020 roku zaczął publicznie mówić o swoich doświadczeniach z depresją, która zaczęła się na początku jego popularności jako członka Courteeners[5].

Jest ojcem[5].

Dyskografia

Courteeners

  • St. Jude (2008)
  • Falcon (2010)
  • Anna (2013)
  • Concrete Love (2014)
  • Mapping the Rendezvous (2016)
  • More. Again. Forever. (2020)
  • Pink Cactus Café (2024)

Nagrody i wyróżnienia

Przypisy

  1. 1 2 3 4 AllMusic, The Courteeners, „AllMusic”, allmusic.com [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 Martin O'Gorman, Liam Fray at 41: Facts about the Courteeners frontman on his birthday, „Radio X”, radiox.co.uk, 15 maja 2026 [dostęp 2026-06-12] (ang.).
  3. ↑ Companies House, Liam James Fray personal appointments - Find and update company information [online], find-and-update.company-information.service.gov.uk [dostęp 2026-06-12] (ang.).
  4. 1 2 3 Caroline Sullivan, The Courteeners: 'Kids see passion in us', „The Guardian”, theguardian.com, 4 marca 2010 [dostęp 2026-06-12] (ang.).
  5. 1 2 3 4 5 6 Fergal Kinney, ‘I’m not famous. But I can’t go to the chippy’: Courteeners’ Liam Fray on filling stadiums, defying extinction – and wearing M&S pants, „The Guardian”, theguardian.com, 22 kwietnia 2026 [dostęp 2026-06-12] (ang.).
  6. ↑ Liam Fray, One man, one student loan and one guitar, „The Guardian”, theguardian.com, 13 sierpnia 2008 [dostęp 2026-06-12] (ang.).
  7. 1 2 Charlotte Dobson, Courteeners frontman Liam Fray dons cap and gown at Salford University, „Manchester Evening News”, manchestereveningnews.co.uk, 15 lipca 2015 [dostęp 2026-06-12] (ang.).
  8. ↑ 60 second interview: The Courteeners, „Daily Record”, dailyrecord.co.uk, 1 lipca 2012 [dostęp 2026-06-12] (ang.).
  9. ↑ Mad For It, „The Herald”, heraldscotland.com, 9 lutego 2008 [dostęp 2026-06-12] (ang.).
  10. ↑ Fergal Kinney, Liam Fray interviewed, by Fergal Kinney, „Louder Than War”, louderthanwar.com, 22 października 2014 [dostęp 2014-11-25] (ang.).
  11. ↑ Kevin Cooper, Interview: Liam Fray, „UK Music Reviews”, ukmusicreviews.co.uk, 10 listopada 2016 [dostęp 2026-06-12] (ang.).
  12. ↑ Will Richards, Courteeners' Liam Fray joins Blossoms on stage in Manchester, „NME”, nme.com, 10 grudnia 2022 [dostęp 2026-06-12] (ang.).
  13. ↑ Fergal Kinney, Liam Fray (The Courteeners) Interview by Fergal Kinney, „Louder Than War”, louderthanwar.com, 7 lutego 2013 [dostęp 2026-06-12] (ang.).
  14. ↑ Andrew Trendell, Hurts' Theo Hutchcraft discusses his friendship and collaboration with The Courteeners' Liam Fray [online], NME, 3 maja 2017 [dostęp 2026-06-12] (ang.).
  15. ↑ Luke Morgan Britton, The Courteeners' Liam Fray awarded honorary doctorate from Salford University, „NME”, nme.com, 16 lipca 2015 [dostęp 2026-06-12] (ang.).
  16. ↑ Courteeners' frontman Liam Fray awarded honorary RNCM Fellowship, „I Love Manchester”, ilovemanchester.com, 21 listopada 2025 [dostęp 2026-06-12] (ang.).
  17. ↑ Royal Northern College of Music, Fellows, Honorary Members and Associate Members - Royal Northern College of Music [online], rncm.ac.uk [dostęp 2026-06-12] (ang.).

Linki zewnętrzne