Courteeners

Courteeners
Ilustracja
Koncert zespołu na O2 Brixton Academy (2018)
Inne nazwy

The Courteeners

Rok założenia

2006

Pochodzenie

 Anglia (Middleton)

Gatunek

rock alternatywny, indie rock, nowa fala, post-punk revival[1], indie pop, pop-rock[2]

Aktywność

od 2006

Wydawnictwo

Polydor, A&M, V2, Cooperative, Ignition

Skład
Liam Fray
Daniel Moores
Michael Campbell
Joe Cross
Elina Lin
Byli członkowie
Mark Cuppello
Strona internetowa

Courteeners – brytyjski zespół muzyczny, grający muzykę z gatunku szeroko pojętego rocka alternatywnego. Formacja pochodzi z Middleton w Anglii, a założona została w 2006 roku przez Liama Fraya (gitara prowadząca / wokal), Michaela Campbella (perkusja / wokal wspierający), Daniela Mooresa (gitara rytmiczna) i Marka Cuppello (gitara basowa). Do 2012 roku zespół nosił nazwę The Courteeners.

Do 2024 roku wydali siedem albumów studyjnych: St. Jude (2008), Falcon (2010), Anna (2013), Concrete Love (2014), Mapping the Rendezvous (2016), More. Again. Forever. (2020) i Pink Cactus Café (2024). Ponadto Courteeners wydał kilka EP-ek i albumów DVD. Znani są z takich utworów, jak „Not Nineteen Forever”, „What Took You So Long?”czy „You Overdid It Doll”.

W ich muzyce zauważalne są wpływy zespołów britpopwych z Manchesteru: The Smiths, The Stone Roses i Oasis, a porównywani są zwłaszcza do Kasabian, Editors i Kaiser Chiefs[1]. Całą muzykę i teksty piosenek Courteeners napisał lider zespołu Liam Fray[3][4].

Historia

Założenie zespołu (2006–2007)

Pochodzący z Middleton w północno-zachodniej Anglii[5][4] pierwotni członkowie zespołu poznali się mając dziesięć lat[6]. Liam Fray i Daniel Moores uczęszczali do rzymskokatolickiej szkoły średniej Cardinal Langley w Middleton, Mark Cuppello uczęszczał do St Monica’s RC High School w Prestwich, a Michael Campbell do St Cuthbert’s RC High School w Rochdale[7].

Początkowo Fray studiował ekonomię[7][4], jednak szybko zdał sobie sprawę, że jest to o wiele trudniejsze, niż myślał i nie był to zawód, w którym chciałby działać. Zaczął więc studia z zakresu kreatywnego pisania, ponieważ lubił pisać poezję i opowiadania. Podczas studiów na Uniwersytecie Salfordzkim zaczął występować jako piosenkarz i autor tekstów w barach i na wieczorach z otwartym mikrofonem w Manchesterze. Po pozytywnych reakcjach publiczności, Fray postanowił opuścić uniwersytet i założyć zespół[7]. Zwerbował do niego wieloletniego przyjaciela i sąsiada Michaela Campbella, który nigdy wcześniej nie grał na perkusji. Grali jako „Liam Fray”, dopóki do zespołu nie dołączyli Moores i Cuppello[8]. Grupa pod nazwą „The Courteeners” powstała w 2006 roku[1].

Ich pierwszy koncert odbył się w Manchester Roadhouse w październiku 2006 roku, a za sprawą marketingowi szeptanemu zaczęli odnosić coraz większy rozgłos, co przyniosło za sobą liczne koncerty[7][9]. Po podpisaniu kontraktu z wytwórnią Loog Records[1], The Courteeners wydał swój debiutancki singel „Cavorting” 6 sierpnia 2007 roku[10]. Drugi singel, „Acrylic”, ukazał się 22 października 2007 roku[11] i osiągnął 44. miejsce na brytyjskiej liście przebojów[12].

St. Jude (2007–2009)

The Courteeners zostali poproszeni przez producenta Stephena Streeta (The Smiths, Blur, Morrissey) o możliwość współpracy[13][14]. Pierwszy wspólnie skomponowany singel „What Took You So Long?” ukazał się 14 stycznia 2008 roku[15], docierając do 20. miejsca na liście przebojów w Wielkiej Brytanii[16][17]. Debiutancki album studyjny St. Jude został wydany 7 kwietnia 2008 roku[18] przez Polydor Records[19], a jego premiera odbyła się w sklepie sieci HMV przy Market Street w Manchesterze[20]. Album osiągnął 4. miejsce na brytyjskiej liście przebojów[21] i uzyskał status złotej płyty w Wielkiej Brytanii[22]. Na okładce albumu pojawił się wizerunek Audrey Hepburn autorstwa Fraya[1].

Przed premierą albumu wydano także singel „Not Nineteen Forever”, który ukazał się 31 marca 2008 roku[23]. Wszedł on na 19. miejsce brytyjskiej listy UK Singles Chart[24]. Piąty singel „ No You Didn’t, No You Don’t” został wydany 23 czerwca 2008 roku[25], a kolejny „That Kiss” 6 października 2008 roku. Jego producentem był ponownie Street, a został wydany jako samodzielny utwór[26][27].

Zespół zagrał przed wypełnionym po brzegi namiotem Johna Peela na Glastonbury Festival w 2008 roku[28], a także koncertował na V Festival[29] i T in the Park w Wielkiej Brytanii[30] oraz na innych festiwalach w całej Europie. Również w 2008 roku zagrał na Fuji Rock Festival w Japonii[31].

W grudniu 2008 roku zespół został uhonorowany nagrodą Guardian First British Album Award, pokonując konkurencję ze strony Glasvegas, Duffy, Adele i Noah and the Whale . Nagrodę przyznano głosami publiczności i dziennikarzy The Guardian. Album St. Jude zdobył aż 53% głosów publiczności[32].

W marcu 2009 zespół zadebiutował koncertami w Stanach Zjednoczonych, grając główną rolę w nowojorskim Mercury Lounge, po czym odbył miesięczną trasę po kraju jako specjalni goście Morrisseya w ramach jego trasy „Tour of Refusal”. Ponad 18 dat obejmowało występy m.in. w nowojorskiej Carnegie Hall[33]. Zakończyli trasę po Ameryce na festiwalu Coachella w kalifornijskim Indio w 2009 roku, występując na głównej scenie festiwalu[34].

Falcon (2009–2012)

Drugi album zespołu, Falcon, ukazał się 22 lutego 2010 roku[35], osiągając status złotej płyty w Wielkiej Brytanii[36]. Został on nagrany w ICP Studios w Belgii[37] i wyprodukowany przez Eda Bullera (White Lies, Pulp, Suede)[38][39]. Album został dobrze przyjęty przez brytyjską prasę muzyczną; magazyny Mojo i Q przyznały mu 4 gwiazdki[40][41]. W pierwszym tygodniu Falcon znalazł się na 6. miejscu brytyjskiej listy UK Albums Chart[42].

Wiele utworów z drugiego albumu zespołu, w tym „The Opener”, „You Overdid It Doll” i „Take Over the World”, zadebiutowało na żywo na dwóch koncertach w Wielkiej Brytanii w grudniu 2009 roku[43][44][45]. Pierwszy z nich odbył się w Parr Hall w Warrington[46], a następnie odbył się wyprzedany występ powitalny w 10-tysięcznym Manchester Central[47]. Pierwszą opublikowaną piosenką z albumu był utwór „Cross My Heart and Hope To Fly”, który zadebiutował w radiu w audycji Zane’a Lowe’a w BBC Radio 1[48]. Utwór udostępniono do bezpłatnego pobrania za pośrednictwem oficjalnej strony internetowej 7 grudnia 2009 roku, a także w wersji na siedmiocalowej płycie ze stroną B[49]. Pierwszy oficjalny singel z albumu Falcon, „You Overdid It Doll”, został wydany tydzień przed premierą albumu 15 lutego 2010 roku. Utwór miał również swoją premierę radiową w programie Lowe’a w BBC Radio 1[50].

W grudniu 2009 roku ogłoszono trasę koncertową po Wielkiej Brytanii zbiegającą się z premierą albumu. Obejmowała ona występy w londyńskim Brixton Academy, King George’s Hall w Blackburn i Empress Ballroom w Blackpool[51]. Zespół pojawił się na wielu festiwalach latem 2010 roku w Wielkiej Brytanii, w tym na na Glastonbury Festival w piątek 25 czerwca[52]. The Courteeners powrócił do Japonii na początku sierpnia 2010 roku, występując w Tokio i Osace na festiwalu Summersonic 2010[53]. W sierpniu 2010 roku zespół po raz drugi pojawił się na V Festival[54].

5 listopada 2010 roku The Courteeners ogłosił na swojej oficjalnej stronie internetowej wydanie 5-utworowej EP-ki, która miała zawierać dwa utwory z albumu Falcon: „Lullaby” i „Scratch Your Name Upon My Lips”. Znalazły się na niej również dwie nowe piosenki: „Three Months” i „Swear Down”, a także cover utworu „Zero” zespołu Yeah Yeah Yeahs[55]. EP-ka Electric Lick ukazała się 5 grudnia 2010 roku[55][56].

W sezonie festiwalowym 2011 roku wystąpili na Isle of Wight Festival[57] i V Festival[58]. W czerwcu tego samego roku zagrali również koncert w Haigh Hall w Wigan, a supprotowali ich The Coral i Cherry Ghost[59][60]. W grudniu zespół zagrał trzy wyprzedane koncerty w Manchester Apollo, a następnie wydał album DVD Live at the MEN Arena, na którym znalazł się zapis grudniowego występu zespołu w Manchester Arena w 2010 roku[61]. 23 czerwca 2012 roku zespół zagrał darmowy koncert na Albert Square w Manchesterze, mający na celu uczczenie przybycia znicza olimpijskiego do Manchesteru z okazji Igrzysk Olimpijskich w Londynie w 2012 roku[62].

W grudniu 2012 roku zespół usunął „The” ze swojej nazwy, kontynuując działalność jako „Courteeners”[63].

Anna (2013–2014)

Trzeci album studyjny Anna, nagrany wspólnie z Joe Crossem, producentem Hurts[64] i w latach 2003–2012 członkiem zespołu Performance[65], ukazał się 4 lutego 2013 roku. Poprzedził go premierowy singel „Lose Control” w grudniu 2012 roku[66]. Album ten swoim stylem muzycznym odzwierciedlał wpływy synthpopu lat 80. XX wieku[1]. 6 lutego 2013 roku ogłoszono, że płyta zmierzała na szczyt listy UK Albums Chart[67]. Sprzedaż w miarę upływu tygodnia spadała, a album znalazł się ostatecznie na 6. miejscu w pierwszym tygodniu od premiery[68].

Promując album zespół wyruszył w trasę koncertową „Anna Tour” po Europie, obejmującą koncerty w Wielkiej Brytanii, Francji, Austrii, Włoszech, Niemczech, Holandii i Szwajcarii w 2013 roku[69]. 28 czerwca 2013 roku wystąpili na Glastonbury Festival na scenie John Peel Stage[70]. Zespół supportował The Stone Roses podczas ich występu w londyńskim Finsbury Park 7 czerwca 2013 roku[71] oraz Kings of Leon w Bellahouston Park w Glasgow 15 sierpnia 2013 roku[72]. Wystąpili również na festiwalach Belsonic[73], Benicàssim[74], T in the Park[75] i V[76]. Byli także gwiazdą imprezy zamykającej festiwal Mallorca Rocks[77]. W grudniu 2013 roku zespół po raz kolejny odbył trasę koncertową po Wielkiej Brytanii, której zwieńczeniem był trzeci występ na Manchester Arenie[78].

Concrete Love (2014–2016)

Courteeners wydali swój kolejny album Concrete Love 18 sierpnia 2014 roku, ponownie nagrany z Joe Crossem w Paryżu, Whitby i Ancoats[79][64]. Zadebiutował on na 3. miejscu na liście UK Albums Chart – najwyższym do tej pory w historii zespołu[80]. Pierwszy utwór z albumu, „Summer”, został udostępniony w streamingu w lipcu 2014 roku[81] i jeszcze w tym samym miesiącu, 24 lipca ukazała się EP-ka How Good It Was. Zawierała ona tytułowy utwór oraz piosenki „Hometown One”, „Sunflower” i „Why Are You Still With Him?”[82].

Wydanie studyjnego albumu promowała 19-dniowa trasa koncertowa po Wielkiej Brytanii w październiku i listopadzie 2014 roku, obejmująca występy w Brixton Academy w Londynie i Echo Arena w Liverpoolu[83]. 5 czerwca 2015 roku zespół zagrał jeden ze swoich największych koncertów w Heaton Park w Manchesterze, które były supportowane przez zespoły Blossoms, Bipolar Sunshine i Peace[84][85]. Wszystkie 25 tys. biletów na te występy wyprzedały się w ciągu 40 minut[86].

25 listopada 2015 roku potwierdzono, że Courteeners rozstał się z basistą Markiem Cuppello. Zastąpił go jako muzyk koncertowy przyjaciel zespołu i jego wieloletni współpracownik Joe Cross[87][1]. Dwa dni później, 27 listopada 2015 roku grupa wydała Concrete Love – Extra Love, rozszerzoną edycję swojego albumu Concrete Love[88]. Na płycie znalazł się nowy singel, pierwsza ich bożonarodzeniowa piosenka „Winter Wonderland”, zbiór niepublikowanych dotąd akustycznych wersji utworów z albumu Concrete Love oraz inne rzadkie utwory[89].

Liam Fray napisał „Winter Wonderland” na pianinie w nowojorskim domu Norah Jones. Piosenkę tę zagrał na żywo po raz pierwszy w 2011 roku, po tym jak Lou Reed zaprosił go do występu w swoim klubie artystycznym The Stone na Manhattanie. Utwór został wyprodukowany przez Stephena Streeta i nagrany w londyńskich Miloco Studios we wrześniu 2015 roku[90][91]. 16 listopada tego samego roku singel został po raz pierwszy odtworzony na antenie Radia X[90]. Utwór został Piosenką Tygodnia Radia X[92] i znalazł się na ich liście „50 najlepszych utworów 2015 roku”[93].

W listopadzie i grudniu 2015 roku zespół wyruszył w trasę koncertową po Wielkiej Brytanii, która początkowo obejmowała pięć kolejnych występów w Manchester Apollo[94]. Po tym, jak cała trasa obejmująca Londyn, Glasgow i Manchester została wyprzedana w ciągu kilku minut, dodano dwie dodatkowe daty w Manchesterze. Courteeners dodali również i wyprzedali dodatkowy koncert w Londynie w London Forum i drugi koncert w Glasgow[95]. Supportowali ich m.in.: Blossoms[84] czy Viola Beach[96].

Mapping the Rendezvous (2016–2018)

11 sierpnia 2015 roku Courteeners zapowiedział piąty album Mapping the Rendezvous[97], ponownie wyprodukowany przez Crossa[64], który ukazał się 28 października 2016 roku[98] za pośrednictwem ich nowej wytwórni, Ignition Records[99]. Pierwszy singel „The 17th” ukazał się wraz z zapowiedzią ich albumu. Fray wspominał wówczas: „Ubiegły rok był niesamowity, najlepszy i najwspanialszy w historii. Teraz wracamy, by pokazać, że nie trzeba być idealnym, by być kochanym, i że to właśnie przegrane sprawy są tymi, przy których warto trwać. W końcu skończyliśmy nasz najlepszy (i ośmielę się nawet powiedzieć, najseksowniejszy) zestaw piosenek, więc przygotujcie się na uwolnienie swojego wewnętrznego Danny’ego Zuko i bądźcie (przynajmniej lekko) pod wrażeniem”[97].

29 sierpnia 2016 roku ich drugi singel „No One Will Ever Replace Us” z nadchodzącego albumu miał premierę na antenie Radia X[100]. Trzeci singel z albumu, zatytułowany „Kitchen”, ukazał się 30 września 2016 roku[101].

Wersja deluxe albumu, nagrana w Real World Studios w Paryżu, zawierała płytę DVD z nagraniem wyprzedanego koncertu zespołu w Heaton Park 5 czerwca 2015 roku, podczas którego zespół zagrał dla ponad 30 tys. osób[102].

W celu promocji albumu zespół wyruszył w trasę koncertową po Europie, grając w listopadzie i grudniu 2016 roku w Wielkiej Brytanii, Irlandii[103], Niemczech i Francji[104]. 27 maja 2017 roku Courteeners zagrał swój dotychczas największy koncert – wyprzedany koncert powitalny dla 50 tys. osób[105][106] na stadionie krykietowym Emirates Old Trafford w Manchesterze, a jako support wystąpiły zespoły The Charlatans, Cabbage i Blossoms[107][108]. 25 czerwca 2017 roku Courteeners zagrał na Glastonbury Festival na scenie The Other Stage[109]. Wystąpili również na festiwalach Sziget[110], Benicàssim[111] i NOS Alive[112]. W 2018 roku Courteeners wystąpił m.in. na festiwalu TRNSMT[113] oraz był gwiazdą koncertów na Neighbourhood Weekender[114] i Truck Festival[115].

More. Again. Forever. (2019–2023)

Pod koniec kwietnia 2019 roku Fray poinformował, iż zespół ukończył pracę nad ich kolejnym albumem. Grupa zaprezentowała trzy nowe utwory już w trakcie trzynastokoncertowej trasy koncertowej po Wielkiej Brytanii, która miała miejsce w grudniu poprzedniego roku[116]. 2 września 2019 roku premierę miał singel „Heavy Jacket”, a także ogłoszono szczegóły ich szóstego, dziesięciuotworowego albumu[117]. 24 października tego samego roku premierę miał teledysk do singla „Heavy Jacket”, powstały przy współpracy z Emmą Jane Unsworth[118]. 30 października 2019 roku udostępnili tytułowy utwór „More. Again. Forever.”[119], 2 grudnia tego samego roku singel „Better Man”[120], a 13 stycznia 2020 roku ostatni przed premierą albumu singel „Hanging Off Your Cloud”[121].

Courteeners swój szósty album studyjny More. Again. Forever. wydał 17 stycznia 2020 roku[122], a jego producentem ponownie był Cross[64]. Spotkał się z przychylnymi recenzjami krytyków[123] – Andrew Trendell z magazynu NME napisał, iż to ich „najbardziej skupione i awanturnicze dzieło do tej pory”[124]. Album ten charakteryzował się tanecznym brzmieniem inspirowanym przez LCD Soundsystem[1].

W maju 2019 roku Courteeners znalazł się na liście „15 najlepszych zespołów z Manchesteru wszech czasów” przygotowanej przez Radio X[125].

15 czerwca 2019 roku zespół zagrał w Heaton Park w Manchesterze, a jako support wystąpili: James, DMA’s i Pale Waves. Bilety na koncert, których było 50 tys., trafiły do sprzedaży 2 listopada 2018 roku i wszystkie zostały wyprzedane w niecałe cztery godziny[126]. Ponadto, w 2019 roku zespół wystąpił m.in. na Glastonbury Festival[127]. We wrześniu 2021 roku zespół po raz drugi zagrał na wyprzedanym stadionie Old Trafford Cricket Ground[128], a w 2022 roku po raz drugi w ciągu czterech lat był główną gwiazdą Neighbourhood Weekender[129]. W listopadzie tego samego roku wystąpili po raz pierwszy od 13 lat w Stanach Zjednoczonych, począwszy od koncertu w bostońskim Brighton Music Hall[130].

30 sierpnia 2022 Courteeners ogłosił, że album St. Jude zostanie ponownie wydany 13 stycznia 2023 roku w nowym dwupłytowym zestawie z okazji 15. rocznicy jego premiery[131]. Tego samego dnia ogłosili kolejny koncert w Heaton Park w Manchesterze na 9 czerwca 2023 roku, na który bilety wyprzedały się w ciągu ośmiu godzin[132]. Ponownie wydany St. Jude znalazł się na szczycie listy przebojów UK Albums Chart, ustanawiając rekord jako album z najdłuższą przerwą między wydaniem a osiągnięciem pierwszego miejsca na liście, wynoszącą 14 lat, 9 miesięcy i 14 dni[133][19].

Pink Cactus Café (od 2024)

Koncert zespołu Courteeners na Victorious Festival 2024

W 2024 roku Joe Cross i Elina Lin zostali oficjalnymi członkami zespołu[134]. 9 lipca 2024 roku zespół zapowiedział swój siódmy album Pink Cactus Café, prezentując jednocześnie singel „Solitude Of The Night Bus” wraz z teledyskiem w reżyserii Doma Fostera. Fray został współproducentem wszystkich utworów na albumie[135]. Kilka dni później ogłosili trasę koncertową po Wielkiej Brytanii, której suportem był zespół DMA’s[136]. 12 września 2024 roku premierę miał tytułowy singel „Pink Cactus Café”[137].

Album Pink Cactus Café swoją ukazał się 25 października 2024 roku, a wydany został nadkładem Ignition Records na płycie kompaktowej, płycie długogrającej i kasecie magnetofonowej[135]. W jego nagraniu wzięli udział m.in.: DMA’s, Brooke Combe, James i Ian Skelly (The Coral), Pixey, Charlie Salt (Blossoms), Ola Modupe-Ojo (Bipolar Sunshine) i Theo Hutchcraft (Hurts)[1].

Wcześniej, bo 7 października 2024 roku Courteeners był gwiazdą muzyczną charytatywnego wydarzenia Legends Of Football[138], a w 2025 roku wystąpili m.in. na Truck Festival[139] czy Y Not Festival[140].

23 października 2025 roku zespół udostępnił wersję live utworu „Sweet Surrender”[141], a 12 grudnia tego samego roku wydali album koncertowy Live In Manchester, na którym znalazło się 20 utworów wykonanych podczas wyprzedanego koncertu na Co-op Live w Manchesterze, który odbył się 15 listopada 2024 roku[142]. Album ten został wydany także na winylu 11 kwietnia 2026 roku w ramach Record Store Day[143].

9 kwietnia 2026 roku Courteeners zapowiedział wydania albumu kompilacyjnego z ich najlepszymi utworami God Bless The Band wraz z zapowiadającym go singlem „The Luckiest Man Alive” – jednym z dwóch nowych utworów, które pojawiły się na płycie. Drugim był „Plus One Forever”, mający swoją premierę 7 lipca, a obydwa wyprodukował Fray wraz z Jamesem Skellym z The Coral. Premierę albumu przewidziano na 28 sierpnia 2026 roku za pośrednictwem Ignition Music[143][144].

Członkowie zespołu

Liam Fray (2008)

Aktualni członkowie

Byli członkowie

  • Mark Cuppello – gitara basowa (2006–2015)[1]

Dyskografia

Albumy studyjne

Rok Tytuł Szczegóły Pozycja na liście Certyfikaty
UK
[145]		 UK Indie
[145]		 IRE
[146]		 SCO
[145]
2008 St. Jude 1 — — 3
2010 Falcon
  • Data: 22 lutego 2010[35]
  • Wydawca: A&M
  • Formaty: CD, LP, download
 6 — 52 7
2013 Anna
  • Data: 4 lutego 2013[66]
  • Wydawca: V2, Cooperative
  • Formaty: CD, LP, download
 6 38 85 7
2014 Concrete Love
  • Data: 18 sierpnia 2014[79]
  • Wydawca: Cooperative
  • Formaty: CD, CD+DVD-V, LP, download
 3 1 — 4
2016 Mapping the Rendezvous
  • Data: 21 października 2016[98]
  • Wydawca: Ignition
  • Formaty: CD, LP, CC, download
 4 1 — 1
2020 More. Again. Forever.
  • Data: 17 stycznia 2020[122]
  • Wydawca: Ignition
  • Formaty: CD, LP, CC, download
 2 1 — 1
2024 Pink Cactus Café
  • Data: 25 października 2024[150]
  • Wydawca: Ignition
  • Formaty: CD, LP, CC, download
 2 1 — 2
„—” oznacza, że album nie był notowany na danej liście.

Minialbumy

Rok Tytuł Szczegóły Źr.
2008 Here Come the Young Men
  • Data: 16 stycznia 2008
  • Wydawca: Loog
  • Formaty: CD
  • Wydano tylko w Japonii
 [151]
[152]
Live at Manchester Apollo
  • Data: 10 października 2008
  • Wydawca: Universal
  • Formaty: download
 [153]
2010 Electric Lick
  • Data: 6 grudnia 2010
  • Wydawca: Polydor
  • Formaty: CD, LP, download
 [55]
[56]
2014 How Good It Was
  • Data: 21 lipca 2014
  • Wydawca: Cooperative Music
  • Formaty: CD, LP, download
 [82]

Nagrody i wyróżnienia

Rok Nagroda Kategoria Nominowany Rezultat Źr.
2008 Guardian First British Album Award nd. St. Jude Wygrana [32]
2024 Northern Music Awards Zespół roku Courteeners Wygrana [154]

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 AllMusic, The Courteeners, „AllMusic”, allmusic.com [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  2. ↑ Rate Your Music, Courteeners [online], rateyourmusic.com [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  3. ↑ Fergal Kinney, Liam Fray interviewed, by Fergal Kinney, „Louder Than War”, louderthanwar.com, 22 października 2014 [dostęp 2014-11-25] (ang.).
  4. 1 2 3 Caroline Sullivan, The Courteeners: 'Kids see passion in us', „The Guardian”, theguardian.com, 4 marca 2010 [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  5. ↑ Ewan Gawne, Courteeners announce 2026 hometown gig at Wythenshaw Park, „BBC”, bbc.com, 17 października 2025 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  6. ↑ In pictures: The Courteeners, „BBC”, news.bbc.co.uk [dostęp 2026-06-10] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-28] (ang.).
  7. 1 2 3 4 Martin O'Gorman, Liam Fray at 41: Facts about the Courteeners frontman on his birthday, „Radio X”, radiox.co.uk, 15 maja 2026 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  8. ↑ Dom Gourlay, DiScover: The Courteeners, „Drowned In Sound”, drownedinsound.com, 16 października 2007 [dostęp 2026-06-08] (ang.).
  9. ↑ Elizabeth Aubrey, Courteeners announce details of intimate hometown gig in Manchester, „NME”, nme.com, 19 listopada 2021 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  10. ↑ Banquet Records, The Courteeners - Cavorting [online], banquetrecords.com [dostęp 2026-06-08] [zarchiwizowane z adresu 2007-09-27] (ang.).
  11. ↑ The Courteeners to release new single, „NME”, nme.com, 18 września 2007 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  12. ↑ Music Charts, Acrylic by Courteeners [online], acharts.co [dostęp 2026-06-08] (ang.).
  13. ↑ Stephen Street, About [online], stephenstreet.audio [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  14. ↑ Jonny Abrams, Interview: The Courteeners - Rocksucker, „Rocksucker”, rocksucker.co.uk, 18 lutego 2010 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  15. ↑ Discogs, The Courteeners – What Took You So Long? Loog – 175 691-3, A&M Records – 175 691-3 [online], discogs.com [dostęp 2026-06-10].
  16. ↑ The Courteeners, What Took You So Long? reaches top 40 [online], thecourteeners.org.uk, 20 stycznia 2008 [dostęp 2026-06-08] [zarchiwizowane z adresu 2009-06-20] (ang.).
  17. ↑ Official Charts, What Took You So Long [online], officialcharts.com [dostęp 2026-06-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-01-27] (ang.).
  18. 1 2 The Courteeners announce UK tour, „NME”, nme.com, 12 lutego 2008 [dostęp 2026-06-09] (ang.).
  19. 1 2 Andre Paine, Polydor, UMR and SJM score 2023's first catalogue No.1 with Courteeners' debut St Jude [online], musicweek.com, 20 stycznia 2023 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  20. ↑ Kat Dibbits, Courteeners to play midnight gig, „The Bolton News”, theboltonnews.co.uk, 11 marca 2008 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  21. ↑ Courteeners, Rolling Stones score high album chart entries, „NME”, nme.com, 13 kwietnia 2008 [dostęp 2026-06-08] (ang.).
  22. 1 2 Certified Awards. Courteeners. St. Jude [online], certified-awards.bpi.co.uk [dostęp 2026-06-09] (ang.).
  23. ↑ The Courteeners, Courteeners to release Not Nineteen Forever [online], thecourteeners.org.uk, 2 lutego 2008 [dostęp 2026-06-08] [zarchiwizowane z adresu 2009-06-25] (ang.).
  24. ↑ Official Charts, Not Nineteen Forever [online], officialcharts.com [dostęp 2026-06-08] (ang.).
  25. ↑ Discogs, The Courteeners – No You Didn't, No You Don't. A&M Records – 1775076, Loog – 1775076 [online], discogs.com [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  26. ↑ The Courteeners - That Kiss [online], ilikemusic.com [dostęp 2026-06-08] [zarchiwizowane z adresu 2009-01-08] (ang.).
  27. ↑ Paul Williams, Oasis dig out huge first-day sales for new album, „Music Week”, musicweek.com, 7 października 2008 [dostęp 2026-06-08] [zarchiwizowane z adresu 2012-03-19] (ang.).
  28. ↑ The Courteeners - Not Nineteen Forever - Glastonbury 2008 [online], youtube.com, 9 lipca 2008 [dostęp 2026-06-08] [zarchiwizowane z adresu 2021-12-06] (ang.).
  29. ↑ V Festival 2008, „NME”, nme.com, 16 sierpnia 2008 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  30. ↑ T in the Park 2008 - The Courteeners, „BBC”, bbc.co.uk [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  31. ↑ Fuji Rock Festival, History. 2008 [online], en.fujirockfestival.com [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  32. 1 2 Rosie Swash, The 2008 Guardian First Album award winner, „The Guardian”, theguardian.com, 19 grudnia 2008 [dostęp 2026-06-08] (ang.).
  33. ↑ The Courteeners announce first US headline show, „NME”, nme.com, 20 stycznia 2009 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  34. ↑ Coachella review: Day one, part one - The Courteeners, We Are Scientists, Felix Da Housecat, White Lies, „The Panic Manual”, panicmanual.com, 20 kwietnia 2009 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  35. 1 2 AllMusic, Falcon. The Courteeners (Digital Download - A&M / Universal #) [online], allmusic.com [dostęp 2026-06-09].
  36. 1 2 Certified Awards. Courteeners. Falcon [online], certified-awards.bpi.co.uk [dostęp 2026-06-09] (ang.).
  37. ↑ ICP, The Courteeners [online], icpstudios.com [dostęp 2026-06-10] (fr.).
  38. ↑ Review of The Courteeners - Falcon, „BBC Music”, bbc.co.uk [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  39. ↑ AllMusic, Falcon. The Courteeners [online], allmusic.com [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  40. ↑ The Courteeners, Press Gallery (Mojo review) [online], facebook.com [dostęp 2015-11-19] [zarchiwizowane z adresu 2012-12-10] (ang.).
  41. ↑ The Courteeners, Press Gallery (Q review) [online], facebook.com [dostęp 2015-11-19] (ang.).
  42. ↑ Official Charts, Courteeners. Falcon [online], officialcharts.com [dostęp 2026-06-08] (ang.).
  43. ↑ The Opener by Courteeners Song Statistics [online], setlist.fm [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  44. ↑ You Overdid It Doll by Courteeners Song Statistics [online], setlist.fm [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  45. ↑ Take Over the World by Courteeners Song Statistics [online], setlist.fm [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  46. ↑ Robin Murray, The Courteeners Confirm Intimate Date, „Clash”, clashmusic.com, 10 listopada 2009 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  47. ↑ The Courteeners unveil 'Falcon' at Manchester homecoming gig, „NME”, nme.com, 12 grudnia 2009 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  48. ↑ Zale Lowe, - Zane Lowe's Hottest Records blog: Hottest Record - The Courteeners - Cross My Heart & Hope To Fly, „BBC”, bbc.co.uk, 7 grudnia 2009 [dostęp 2026-06-08] (ang.).
  49. ↑ The Courteeners to give away free new album download, „NME”, nme.com, 23 listopada 2009 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  50. ↑ Zane Lowe, Zane Lowe's Hottest Records blog: Hottest Record - The Courteeners - 'You Overdid It Doll', „BBC”, bbc.co.uk, 5 stycznia 2010 [dostęp 2026-06-08] (ang.).
  51. ↑ Jamie Fullerton, The Courteeners announce UK tour and ticket details, „NME”, nme.com, 1 grudnia 2009 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  52. ↑ The Courteeners, „BBC”, bbc.co.uk [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  53. ↑ Summer Sonic, History - 2010 [online], summersonic.com [dostęp 2026-06-10] (jap.).
  54. ↑ Sarah Anderson, V Festival 2010 in photos, „NME”, nme.com, 22 sierpnia 2010 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  55. 1 2 3 The Courteeners, The 'Electric Lick' EP - Coming This December [online], thecourteeners.com, 5 listopada 2010 [dostęp 2010-11-20] [zarchiwizowane z adresu 2011-07-16] (ang.).
  56. 1 2 Discogs, The Courteeners – Electric Lick [online], discogs.com [dostęp 2026-06-09] (ang.).
  57. ↑ Isle of Wight Festival, History. 2011 [online], isleofwightfestival.com [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  58. ↑ Sarah Anderson, V Festival 2011 in Photos, „NME”, nme.com, 20 sierpnia 2011 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  59. ↑ Tom Goodwyn, Courteeners to headline Wigan Haigh Hall in June - ticket details, „NME”, nme.com, 29 marca 2011 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  60. ↑ The Courteeners and The Coral to play summer concert at Wigan's Haigh Hall, „Manchester Evening News”, manchestereveningnews.co.uk, 11 stycznia 2013 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  61. ↑ Tom Goodwyn, The Courteeners to release new live DVD 'Live at Manchester MEN Arena', „NME”, nme.com, 7 grudnia 2011 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  62. ↑ Tom Goodwyn, The Courteeners to welcome Olympic Torch at free gig in Manchester on Saturday (June 23), „NME”, nme.com, 21 czerwca 2012 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  63. ↑ 15 Band Names That Don't Have a "The"… And 1 That Gained One, „Radio X”, radiox.co.uk, 22 grudnia 2012 [dostęp 2016-08-12] [zarchiwizowane z adresu 2016-08-20] (ang.).
  64. 1 2 3 4 Joe Cross [online], joecrossmusic.com [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  65. ↑ Introducing: Performance, „Female First”, femalefirst.co.uk, 24 marca 2010 [dostęp 2026-06-02] (ang.).
  66. 1 2 The Courteeners unveil artwork for new album 'Anna', „NME”, nme.com, 14 listopada 2012 [dostęp 2026-06-08] (ang.).
  67. ↑ David Renshaw, The Courteeners on course for first Number One album with 'Anna', „NME”, nme.com, 6 lutego 2013 [dostęp 2026-06-08] (ang.).
  68. ↑ Official Charts, Anna. Courteeners [online], officialcharts.com [dostęp 2026-06-08] [zarchiwizowane z adresu 2025-03-21] (ang.).
  69. ↑ Courteeners. Anna Tour [online], setlist.fm [dostęp 2026-06-08] (ang.).
  70. ↑ Glastonbury Festival, 2013 line-up revealed [online], glastonburyfestivals.co.uk, 27 marca 2013 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  71. ↑ The Stone Roses, Finsbury Park 7 June 2013 – It's More Fun to Be Jack of All Trades than Master of One [online], ninecats.org, 11 czerwca 2013 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  72. ↑ Gig Review: Kings of Leon / Bellahouston Park / Glasgow / August 15th, „I Could See”, icouldsee.wordpress.com, 18 sierpnia 2013 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  73. ↑ Aidan Cuffe, Belsonic 2013 adds Nine Inch Nails, James, The Courteeners and more, „GoldenPlec”, goldenplec.com, 28 maja 2013 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  74. ↑ David Renshaw, Dizzee Rascal and The Courteeners added to Benicassim line-up, „NME”, nme.com, 4 lutego 2013 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  75. ↑ T in the Park, 2013, The Courteeners - Not Nineteen Forever at T in the Park 2013, „BBC Music”, bbc.co.uk [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  76. ↑ Emily Barker, V Festival 2013: 20 Acts You Can't Afford To Miss, „NME”, nme.com, 12 sierpnia 2013 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  77. ↑ Example residency for Ibiza Rocks and Mallorca Rocks, „BBC News”, bbc.com, 13 grudnia 2012 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  78. ↑ The Courteeners announce details of a December UK tour, „BBC News”, bbc.com, 6 września 2013 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  79. 1 2 Dianne Bourne, Courteeners' Liam Fray talks about their new album, „Manchester Evening News”, manchestereveningnews.co.uk, 14 sierpnia 2014 [dostęp 2014-11-25] (ang.).
  80. ↑ Official Charts, Concrete Love. Courteeners [online], officialcharts.com [dostęp 2026-06-08] [zarchiwizowane z adresu 2026-01-08] (ang.).
  81. ↑ Courteeners announce new album Concrete Love, „Radio X”, radiox.co.uk [dostęp 2026-06-08] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-07] (ang.).
  82. 1 2 AllMusic, How Good It Was. The Courteeners [online], allmusic.com [dostęp 2026-06-09] (ang.).
  83. ↑ Courteeners Announce Autumn Tour [online], gigsandtours.com, 21 sierpnia 2014 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  84. 1 2 Lisa Wright, The Courteeners describe biggest gig of their career at Manchester's Heaton Park as 'unbelievable', „NME”, nme.com, 6 czerwca 2015 [dostęp 2026-06-08] (ang.).
  85. ↑ Luke Morgan Britton, The Courteeners on hometown gig: 'Morrissey's invited but we don't know if he can handle the mud', „NME”, nme.com, 4 czerwca 2015 [dostęp 2026-06-08] (ang.).
  86. ↑ Mark Beaumont, The Courteeners' Liam Fray On Inviting Morrissey To This Weekend's Heaton Park Homecoming, „NME”, nme.com, 4 czerwca 2015 [dostęp 2026-06-08] (ang.).
  87. ↑ John Earls, Watch Courteeners reveal: ‘We’ve stopped giving a fuck what people think about us’, „NME”, nme.com, 2 września 2016 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  88. ↑ James Hendicott, The Courteeners announce deluxe version of 'Concrete Love' and new single 'Winter Wonderland', „NME”, nme.com, 11 listopada 2015 [dostęp 2026-06-08] (ang.).
  89. ↑ The Courteeners Announce Christmas Single Winter Wonderland, „Radio X”, radiox.co.uk, 10 października 2015 [dostęp 2015-10-19] [zarchiwizowane z adresu 2015-11-20] (ang.).
  90. 1 2 Kim Hillyard, The Courteeners reveal Christmas charity single 'Winter Wonderland' - listen, „NME”, nme.com, 16 listopada 2015 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  91. ↑ Courteeners Christmas Number 1 interview: "Stranger things have happened", „Official Charts”, officialcharts.com, 15 grudnia 2015 [dostęp 2026-06-10] [zarchiwizowane z adresu 2024-09-15] (ang.).
  92. ↑ The 5 Best Songs of the Week (23 November 2015), „Radio X”, radiox.co.uk, 22 listopada 2015 [dostęp 2015-11-29] [zarchiwizowane z adresu 2015-11-24] (ang.).
  93. ↑ Radio X's 50 Best Tracks of 2015, „Radio X”, radiox.co.uk, 15 grudnia 2015 [dostęp 2015-12-22] [zarchiwizowane z adresu 2015-12-22] (ang.).
  94. ↑ Scott Henderson, The Courteeners announce autumn UK tour, „The List”, list.co.uk, 21 sierpnia 2015 [dostęp 2015-11-20] [zarchiwizowane z adresu 2015-10-02] (ang.).
  95. ↑ Courteeners Will Now Do Seven Nights at Manchester's Apollo, „Radio X”, radiox.co.uk, 27 sierpnia 2015 [dostęp 2015-11-19] [zarchiwizowane z adresu 2015-10-12] (ang.).
  96. ↑ James Hendicott, No trace of drink or drugs for Viola Beach crash driver, Swedish police announce, „NME”, nme.com, 25 lutego 2016 [dostęp 2026-06-10] (ang.).
  97. 1 2 Courteeners Announce Return With the 17th Track and Mapping the Rendezvous Album, „Radio X”, radiox.co.uk, 11 sierpnia 2016 [dostęp 2016-08-12] [zarchiwizowane z adresu 2016-08-12] (ang.).
  98. 1 2 AllMusic, Mapping the Rendezvous. The Courteeners [online], allmusic.com [dostęp 2026-06-09] (ang.).
  99. ↑ Thomas Smith, New Courteeners Album: Release Date, Tour Dates And Everything Else You Need To Know, „NME”, nme.com, 2 września 2016 [dostęp 2026-06-09] (ang.).
  100. ↑ Southampton show for Courteeners, „Daily Echo”, dailyecho.co.uk, 31 sierpnia 2016 [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  101. ↑ The Courteeners, New Track: Listen to 'Kitchen' the latest track [online], facebook.com, 30 września 2016 [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  102. ↑ Courteeners, Mapping The Rendezvous Deluxe Digital Download [online], thecourteeners.tmstor.es [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  103. ↑ John Earls, Courteeners add Irish dates to UK tour, „NME”, nme.com, 20 października 2016 [dostęp 2026-06-09] (ang.).
  104. ↑ Courteeners Concert Map by year: 2016 [online], setlist.fm [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  105. ↑ Andrew Trendell, Emily Eavis on who could headline Glastonbury in the future, „NME”, nme.com, 6 kwietnia 2017 [dostęp 2026-06-09] (ang.).
  106. ↑ Andrew Trendell, Manchester, united - the story of The Courteeners' massive Old Trafford gig, „NME”, nme.com, 1 czerwca 2017 [dostęp 2026-06-09] (ang.).
  107. ↑ Andrew Trendell, The Courteeners announce Manchester gig with huge support acts, „NME”, nme.com, 17 października 2016 [dostęp 2026-06-09] (ang.).
  108. ↑ Andrew Trendell, Fans buy 67 Courteeners tickets for wedding reception guests, „NME”, nme.com, 24 października 2016 [dostęp 2026-06-09] (ang.).
  109. ↑ Courteeners [online], vam.ac.uk, 25 czerwca 2017 [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  110. ↑ Best Concerts of Sziget 2017:#14 The Courteeners, „Pocket Diary Budapest”, pocketdiarybudapest.com, 20 sierpnia 2017 [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  111. ↑ Benicassim Festival (FIB) 2017 [online], musicfestivalwizard.com [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  112. ↑ Dan Stubbs, The story of NOS Alive 2017 – in pictures, „NME”, nme.com, 10 lipca 2017 [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  113. ↑ TRNSMT, 2018, Courteeners, „BBC Scotland”, bbc.co.uk, 1 lipca 2018 [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  114. ↑ Emily Heward, Neighbourhood Weekender reveals Noel Gallagher and Courteeners as 2018 headliners, „Manchester Evening News”, manchestereveningnews.co.uk, 14 listopada 2017 [dostęp 2017-11-26] (ang.).
  115. ↑ Sam Moore, Courteeners revealed as final headliners for Truck Festival 2018, „NME”, nme.com, 13 marca 2018 [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  116. ↑ John Earls, The Courteeners have finished work on their new album, „NME”, nme.com, 26 kwietnia 2019 [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  117. ↑ Will Lavin, Courteeners release new single 'Heavy Jacket' and announce details of long awaited sixth album, „NME”, nme.com, 2 września 2019 [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  118. ↑ Andrew Trendell, Courteeners reveal dark and cinematic video for new single 'Heavy Jacket', „NME”, nme.com, 24 października 2019 [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  119. ↑ Will Richards, Courteeners share title track from new album ‘More. Again. Forever.’ - listen, „NME”, nme.com, 30 października 2019 [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  120. ↑ Will Lavin, Courteeners are all about self-improvement on their latest single 'Better Man', „NME”, nme.com, 2 grudnia 2019 [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  121. ↑ Will Lavin, The Courteeners release final single ‘Hanging Off Your Cloud' before arrival of new album, „NME”, nme.com, 13 stycznia 2020 [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  122. 1 2 AllMusic, More. Again. Forever. The Courteeners [online], allmusic.com [dostęp 2026-06-09] (ang.).
  123. ↑ Metacritic, More. Again. Forever. by The Courteeners [online], metacritic.com [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  124. ↑ Andrew Trendell, Courteeners – 'More. Again. Forever.' review: their most focussed and adventurous work to date, „NME”, nme.com, 16 stycznia 2020 [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  125. ↑ The best Manchester bands of all time, „Radio X”, radiox.co.uk, 26 sierpnia 2019 [dostęp 2026-06-08] (ang.).
  126. ↑ Stephen Hurrell, Recap as Courteeners tickets at Heaton Park in record-breaking sell out, „Manchester Evening News”, manchestereveningnews.co.uk, 2 listopada 2018 [dostęp 2018-11-02] (ang.).
  127. ↑ Andrew Trendell, Courteeners at Glastonbury: the other "Liiiii-aaaaaaaaaaaaam" finally moves up the Glasto ranks, „NME”, nme.com, 29 czerwca 2019 [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  128. ↑ Courteeners Headline Emirates Old Trafford, Manchester - Saturday 25 September 2021, „Gigs and Tours”, gigsandtours.com, 8 czerwca 2021 [dostęp 2026-06-11] [zarchiwizowane z adresu 2021-08-05] (ang.).
  129. ↑ Neighbourhood Weekender 2022: First wave revealed, „Neighbourhood Weekender”, nbhdweekender.com, 22 września 2021 [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  130. ↑ Arusa Qureshi, Courteeners announce first US gigs in 13 years, „NME”, nme.com, 13 czerwca 2022 [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  131. ↑ Ali Shutler, Courteeners announce massive Heaton Park gig and reissue of ‘St. Jude’, „NME”, nme.com, 30 sierpnia 2022 [dostęp 2026-06-09] (ang.).
  132. ↑ Erica Campbell, Courteneers sell-out upcoming 'St. Jude' anniversary show at Manchester's Heaton Park, „NME”, nme.com, 2 września 2022 [dostęp 2026-06-09] (ang.).
  133. ↑ Dianne Bourne, Courteeners make UK chart history with first number one album - 15 years after release, „Manchester Evening News”, manchestereveningnews.co.uk, 20 stycznia 2023 [dostęp 2023-02-13] (ang.).
  134. 1 2 3 Daniel Tothill, Pink Cactus Cafe: Courteeners Comeback Album Sparks Joy - The Mancunion [online], mancunion.com, 18 listopada 2024 [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  135. 1 2 Anagricel Duran, Courteeners announce seventh album 'Pink Cactus Café' with "feel good" new single 'Solitude Of The Night Bus’, „NME”, nme.com, 9 lipca 2024 [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  136. ↑ Elizabeth Aubrey, Courteeners announce 2024 UK arena tour with DMA's, „NME”, nme.com, 12 lipca 2024 [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  137. ↑ Rishi Shah, Courteeners tell us about ‘Pink Cactus Café’: “If a Mancunian joined HAIM, what would it sound like?”, „NME”, nme.com, 12 września 2024 [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  138. ↑ Liberty Dunworth, Courteeners to headline Legends Of Football charity event, „NME”, nme.com, 2 października 2024 [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  139. ↑ Max Pilley, Truck 2025: Kasabian, Courteeners, Bloc Party, Nothing But Thieves lead stacked line-up, „NME”, nme.com, 25 listopada 2024 [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  140. ↑ Laura Molloy, Y Not 2025: The Prodigy, Courteeners, Madness, The Wombats top line-up, „NME”, nme.com, 26 listopada 2024 [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  141. ↑ Tom Skinner, Courteeners release 'Sweet Surrender' live from Manchester ahead of huge 2026 show, „NME”, nme.com, 23 października 2025 [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  142. ↑ Tom Skinner, Courteeners surprise release 'Live In Manchester' album, „NME”, nme.com, 12 grudnia 2025 [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  143. 1 2 Andrew Trendell, 'God Bless The Band': Courteeners announce 'best of' album with single 'The Luckiest Man Alive' and 2026 arena tour, „NME”, nme.com, 9 kwietnia 2026 [dostęp 2026-06-11] (ang.).
  144. ↑ Tom Skinner, Listen to Courteeners' love-struck new single 'Plus One Forever', „NME”, nme.com, 8 lipca 2026 [dostęp 2026-08-08] (ang.).
  145. 1 2 3 Official Charts, Courteeners [online], officialcharts.com [dostęp 2026-06-09] (ang.).
  146. ↑ Irish Charts, Discography The Courteeners [online], irish-charts.com [dostęp 2026-06-09] (ang.).
  147. ↑ Certified Awards. Courteeners. Anna [online], certified-awards.bpi.co.uk [dostęp 2026-06-09] (ang.).
  148. ↑ Certified Awards. Courteeners. Concrete Love [online], certified-awards.bpi.co.uk [dostęp 2026-06-09] (ang.).
  149. ↑ Certified Awards. Courteeners. Mapping the Rendezvous [online], certified-awards.bpi.co.uk [dostęp 2026-06-09] (ang.).
  150. ↑ AllMusic, Pink Cactus Café. The Courteeners [online], allmusic.com [dostęp 2026-06-09] (ang.).
  151. ↑ Tower Records, The Courteeners. Here Come The Young Men [online], tower.jp [dostęp 2026-06-09] (jap.).
  152. ↑ Discogs, The Courteeners – Here Come The Young Men [online], discogs.com [dostęp 2026-06-09] (ang.).
  153. ↑ Discgos, The Courteeners – Live At Manchester Apollo 09.10.08 [online], discogs.com [dostęp 2026-06-09] (ang.).
  154. ↑ Tom Skinner, Courteeners, English Teacher, Louis Tomlinson honoured at first ever Northern Music Awards, „NME”, nme.com, 24 kwietnia 2024 [dostęp 2026-06-09] (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.