Liemarvin Bonevacia

lekkoatletyka
Liemarvin Bonevacia
Ilustracja
Liemarvin Bonevacia (2015)
Data i miejsce urodzenia

5 kwietnia 1989
Willemstad

Obywatelstwo

Curaçao

Wzrost

180 cm

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Holandia
Igrzyska olimpijskie
srebroTokio 2020lekkoatletyka
(sztafeta 4 × 400 m)
Mistrzostwa świata
srebroEugene 2022sztafeta mieszana 4 × 400 m
Mistrzostwa Europy
brązAmsterdam 2016bieg na 400 m
brązRzym 2024bieg na 400 m
brązRzym 2024sztafeta mieszana 4 × 400 m
brązBirmingham 2026sztafeta 4 × 400 m
Halowe mistrzostwa świata
brązGlasgow 2024sztafeta 4 × 400 m
Halowe mistrzostwa Europy
złotoToruń 2021sztafeta 4 × 400 m
brązBelgrad 2017bieg na 400 m
brązToruń 2021bieg na 400 m
brązStambuł 2023sztafeta 4 × 400 m
Igrzyska europejskie
brąz Kraków 2023 bieg na 400 m

Liemarvin[a] Bonevacia (wym. [ˌliˈmɑrfɪn ˌbɔnəˈfɑsjɑ]; ur. 5 kwietnia 1989 roku w Willemstad) – pochodzący z Curaçao holenderski lekkoatleta specjalizujący się w biegu na 400 metrów.

Kariera

Jest wychowankiem klubu Trupial, w którym zaczynał biegać w wieku 17 lat. Początkowo uprawiał biegi średnio- i długodystansowe. Jako student Peter Stuyvesant College wziął udział w Unwersjadzie w 2011 roku, która rozgrywana była w Shenzhen w Chinach. Wystartował tam w wyścigach na 400 i 200 metrów, z których odpadł odpowiednio w pół- (48,26 s.)[1] i ćwierćfinale (21,60)[2]. W związku z dobrymi wynikami, uzyskał stypendium portorykańskiego Universidad del Este, gdzie studiuje marketing[3].

20 kwietnia 2012 roku w trakcie uniwersyteckiej Ligi Lekkoatletycznej w Portoryko uzyskał na 400 metrów wynik 46,11[4], bijąc tym samym o dwie setne sekundy rekord kraju Churandy Martiny z 2007 roku. Niedługo później, bo 28 kwietnia 2012 roku, Bonevacia zakwalifikował się na Igrzyska Olimpijskie w Londynie w 2012 roku z czasem 45,77 (nowy rekord życiowy), uzyskanym podczas Grand Prix International Ximena w kolumbijskim Medellín[5].

Przed rozpoczęciem zmagań olimpijskich trenował w Narodowym Centrum Sportu Papendal w Holandii[5]. W lipcu wziął udział w mityngu w Liège, gdzie rywalizował na nietypowym dystansie 300 metrów. Zajął wówczas trzecie miejsce, za Jonathanem Borlée i Obakengiem Ngwigwą[5].

Na Igrzyskach startował jako członek drużyny Niezależnych Sportowców. Sytuacja ta związana była z politycznym rozpadem terytorium Antyli Holenderskich, które posiadały własny komitet olimpijski, na pięć oddzielnych terytoriów, które swoich komitetów nie miały. W zaistniałej sytuacji MKOl zezwolił sportowcom z Bonaire, Curaçao, Saby, Sint Eustatius i Sint Maarten na udział w igrzyskach pod flagą olimpijską, choć sam Bonevacia mógł również startować jako reprezentant Holandii.

Biegacz z Antyli w swoim biegu eliminacyjnym uzyskał wynik 45,60 sekund poprawiając tym samym swój rekord życiowy, rekord Curaçao i rekord Królestwa Niderlandów[b][6]. Dało mu to 22 wynik (3 w swoim biegu, za Kirani Jamesem i Ramonem Millerem) i awans do półfinału[7][8]. W kolejnej rundzie Bonevacia doznał kontuzji mięśni prawego uda już na samym początku biegu[9]. Mimo tego ukończył bieg, choć uzyskany przez niego czas (1:36,42) był gorszy od poprzedzającego go Saudyjczyka Youssefa Al-Masrahiego o ponad 50 sekund. Ostatecznie zajął 24. miejsce w generalnej kwalifikacji biegu na 400 metrów[10][11].

W 2016 zdobył dla Holandii brązowy medal mistrzostw Europy w Amsterdamie oraz wystartował na igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro, natomiast w 2017 zdobył brązowy medal na halowych mistrzostwach Europy w Belgradzie.

W 2018 roku na mistrzostwach Europy zajął 11. miejsce w półfinale biegu na 400 metrów (45,39 s) oraz 9. miejsce w eliminacjach sztafety 4 × 400 metrów (3:04,93)[12]. Rok później podczas halowych mistrzostw Europy uplasował się na 16. miejscu eliminacji biegu na 400 metrów z czasem 47,86 s[13], a na drużynowych mistrzostwach Europy zajął 4. miejsce na tym samym dystansie (47,00 s)[14].

W 2021 roku zdobył brązowy medal w biegu na 400 metrów (46,30 s) oraz zloty w sztafecie 4 × 400 metrów (3:06,06) na halowych mistrzostwach Europy[15][16]. Na igrzyskach olimpijskich zajął 8. miejsce w biegu na 400 metrów (45,07 s), 2. miejsce w sztafecie 4 × 400 metrów (2:57,18) oraz 4. miejsce w sztafecie mieszanej 4 × 400 metrów (3:10,36)[17][18][19].

W 2022 roku zajął 15. miejsce w półfinale biegu na 400 metrów (45,50 s) oraz 2. miejsce w sztafecie mieszanej 4 × 400 metrów (3:09,90) na mistrzostwach świata[20][21]. Na mistrzostwach Europy uplasował się na 4. miejscu w biegu na 400 metrów (45,17 s) oraz 5. miejsce w sztafecie 4 × 400 metrów (3:01,34)[22][23].

W 2023 roku podczas halowych mistrzostw Europy zdobył brązowy medal w sztafecie 4 × 400 metrów (3:06,59), natomiast bieg na 400 metrów skończył na 7. miejscu w półfinale (46,60 s)[24][25]. Na mistrzostwach świata zajął 14. miejsce w półfinale biegu na 400 metrów (45,23 s), pobiegł w eliminacjach sztafety 4 × 400 metrów (3:00,23), a sztafeta mieszana 4 × 400 metrów nie ukończyła biegu[26][27][28].

W 2024 roku wywalczył brązowy medal w sztafecie 4 × 400 metrów (3:04,25) na halowych mistrzostwach świata i ustanowił nowy rekord kraju[29]. Na mistrzostwach Europy zdobył dwa brązowe medale – w biegu na 400 metrów (44,88 s) oraz w sztafecie mieszanej 4 × 400 metrów (3:10,73)[30][31].

W 2025 roku zajął 8. miejsce w finale sztafety 4 × 400 metrów (3:04,84) podczas mistrzostw świata[32]. Rok później na halowych mistrzostwach świata uplasował się na 4. miejscu w sztafecie 4 × 400 metrów (3;06,05)[33], a na mistrzostwach Europy pobiegł w eliminacjach sztafety 4 × 400 metrów (3:00,98), która awansowała do finału, gdzie wywalczyła brązowy medal[34].

Rekordy

Rekordy życiowe

Dystans Rezultat Data Miejsce Zawody Uwagi Źródła
bieg na 300 metrów32,2117 lutego 2024(dts)Południowa Afryka Pretoria [35]
bieg na 400 metrów44,4821 sierpnia 2021(dts)Szwajcaria BernoCITIUS Meeting
bieg na 400 metrów (hala)45,4827 lutego 2022(dts)Holandia Apeldoornmistrzostwa Holandii
sztafeta 4 × 400 metrów 2:57,18 7 sierpnia 2021(dts) Japonia Tokio igrzyska olimpijskie rekord Holandii

Uwagi

  1. ↑ Niekiedy imię bywa zapisywane także jako Lee-Marvin lub Lee-marvin.
  2. ↑ Rekorderm Holandii pozostał gorszy o 8 setnych sekundy wynik Arjena Vissermana z 1986 roku, jako że Bonevacia nie startował dotąd jako reprezentant Holandii.

Przypisy

  1. ↑ Results summary. 400m men. Shenzhen 2011. [dostęp 2026-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-11-07)]. (ang.).
  2. ↑ Results summary. 200m men. Shenzhen 2011. [dostęp 2012-08-16]. (ang.).
  3. ↑ Desi Ridder: Liemarvin Bonevacia: ‘Ik voel me beter’. .versgeperst.com, 2012-08-08. [dostęp 2012-08-16]. (niderl.).
  4. ↑ Juntas de Atlétismo 2012 4/20/2012 to 4/21/2012. Resultados. Liga Atlética Interuniversitaria de P.R. e Islas Virgenes. [dostęp 2012-08-16]. (hiszp.).
  5. 1 2 3 Curaçaoënaars ook zonder land trotse spor. RNW Aworaki, 2012-07-27. [dostęp 2012-08-16]. (niderl.).
  6. ↑ Cors van den Brink: Londen2012 – dag 2: Schippers heeft pijn, Martina naar halve finale, record voor Bonevacia (Olympische Spelen). Holenderski Związek Lekkiej Atletyki, 2012-08-04. [dostęp 2012-08-16]. (niderl.).
  7. ↑ Men’s 400m. Round 1. Londyn 2012. [dostęp 2012-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-05)]. (ang.).
  8. ↑ Men’s 400m. Round 1. Londyn 2012. [dostęp 2012-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-27)]. (ang.).
  9. ↑ Drama voor Bonevacia in Londen. Curaçao Sport.com, 2012-08-07. [dostęp 2012-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-19)]. (niderl.).
  10. ↑ Men’s 400m. Semifinals. Londyn 2012. [dostęp 2012-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-28)]. (ang.).
  11. ↑ Men’s 400m. Semifinals. Londyn 2012. [dostęp 2012-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-27)]. (ang.).
  12. ↑ European Athletics Championships – Berlin (Germany), 6-12 August 2018, 400m Men Semi–Finals, Results Summary. European Athletics, 2018-08-08. [dostęp 2026-08-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-08-09)]. (ang.).
  13. ↑ 2019 European Athletics Indoor Championships Results Book [online], European Athletics [dostęp 2026-08-23] [zarchiwizowane z adresu 2020-09-25] (ang.).
  14. ↑ 2019 European Athletics Team Championships First League Results Book [online], Lengvoiji [dostęp 2026-08-23] [zarchiwizowane z adresu 2021-05-15] (ang.).
  15. ↑ 2021 European Athletics Indoor Championships – Men's 400 metres Final Results [online], European Athletics [dostęp 2026-08-23] [zarchiwizowane z adresu 2021-03-06] (ang.).
  16. ↑ 2021 European Athletics Indoor Championships – Men's 4 × 400 metres relay Final Results [online], European Athletics [dostęp 2026-08-23] [zarchiwizowane z adresu 2021-03-07] (ang.).
  17. ↑ 2020 Summer Olympics – Men's 400 metres Final Results [online], World Athletics [dostęp 2026-08-23] [zarchiwizowane z adresu 2025-09-26] (ang.).
  18. ↑ 2020 Summer Olympics – Men's 4 × 400 metres relay Final Results [online], World Athletics [dostęp 2026-08-23] [zarchiwizowane z adresu 2026-09-26] (ang.).
  19. ↑ 2020 Summer Olympics – Mixed 4 × 400 metres relay Final Results [online], Olympics [dostęp 2026-08-23] [zarchiwizowane z adresu 2021-08-01] (ang.).
  20. ↑ 2022 World Athletics Championships – Men's 400 metres Semi-Final Results. World Athletics, 2022-07-20. [dostęp 2026-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-10-05)]. (ang.).
  21. ↑ 2022 World Athletics Championships – Mixed 4 × 400 metres relay Final Results. World Athletics, 2022-07-15. [dostęp 2026-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-01-13)]. (ang.).
  22. ↑ European Championships Munich 2022, Athletics, Men’s 400m, Final, Results. European Athletics, 2022-08-16. [dostęp 2026-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-08-17)]. (ang.).
  23. ↑ European Championships Munich 2022, Athletics, Men's 4 x 400m Relay, Final, Results. European Athletics, 2022-08-20. [dostęp 2026-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-08-21)]. (ang.).
  24. ↑ 2023 European Athletics Indoor Championships – Men's 400 metres Semi-Final Results [online], European Athletics [dostęp 2026-08-24] [zarchiwizowane z adresu 2023-03-04] (ang.).
  25. ↑ 2023 European Athletics Indoor Championships – Men's 4 × 400 metres relay Final Results [online], European Athletics [dostęp 2026-08-24] [zarchiwizowane z adresu 2023-03-13] (ang.).
  26. ↑ 2023 World Athletics Championships – Men's 400 metres Semi-Final Results. World Athletics, 2023-08-22. [dostęp 2026-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-08-22)]. (ang.).
  27. ↑ World Athletics Championships – Budapest (HUN), 19-27 August 2023, 4 x 400 Metres Relay Men - Round 1, Results [online], World Athletics, 26 sierpnia 2023 [dostęp 2026-08-24] [zarchiwizowane z adresu 2023-11-16] (ang.).
  28. ↑ 2023 World Athletics Championships – Mixed 4 × 400 metres relay Final Results. World Athletics, 2023-08-19. [dostęp 2026-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-08-19)]. (ang.).
  29. ↑ 2024 World Athletics Indoor Championships – Men's 4 × 400 metres relay Final Results. World Athletics, 2024-03-03. [dostęp 2026-08-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-01-03)]. (ang.).
  30. ↑ Men 400m Results - European Athletics Championships 2024 | Watch Athletics [online], Watch Athletics [dostęp 2026-08-24] (ang.).
  31. ↑ Mixed 4x400m Relay Results - European Athletics Championships 2024 | Watch Athletics [online], Watch Athletics [dostęp 2026-08-24] (ang.).
  32. ↑ FINAL | 4x400 Metres Relay | Results | Tokyo 25 | World Athletics Championships [online], World Athletics [dostęp 2026-08-24] (ang.).
  33. ↑ 2026 World Athletics Indoor Championships – Men's 4 × 400 metres relay Final Results [online], World Athletics [dostęp 2026-08-24] [zarchiwizowane z adresu 2026-03-23] (ang.).
  34. ↑ European Athletics Championships 2026 | Men's 4x400 Metres Relay Results [online], World Athletics [dostęp 2026-08-24] (ang.).
  35. ↑ Liemarvin BONEVACIA | Profile | World Athletics [online], World Athletics [dostęp 2026-08-24] (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.