Logan Sankey

Logan Sankey
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

28 maja 1998
Steamboat Springs

Klub

Steamboat Springs WSC

Reprezentacja

 Stany Zjednoczone

Debiut w PŚ

28 stycznia 2018 w Ljubnie (37.miejsce)

Logan Sankey (ur. 28 maja 1998 w Steamboat Springs[1]) – amerykańska skoczkini narciarska, reprezentantka klubu Steamboat Springs WSC. Uczestniczka mistrzostw świata seniorów (2019 i 2021), mistrzostw świata juniorów (2015–2018) oraz igrzysk olimpijskich młodzieży (2016). Medalistka mistrzostw kraju

Przebieg kariery

Swoje pierwsze występy w zawodach pod egidą FIS zaliczyła startując w zawodach Pucharu Kontynentalnego w Falun w sezonie 2014/2015. Zajmowała wówczas lokaty w drugiej dziesiątce stawki. Następnie na początku lutego wzięła udział w Mistrzostwach Świata Juniorów 2015 rozgrywanych w Ałmaty, w których zajęła trzydzieste miejsce. Był to jej ostatni start w zawodach w tym sezonie[2][3].

Kolejny sezon zaczęła dopiero w drugiej połowie lutego podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich Młodzieży 2016 w Lillehammer, gdzie indywidualnie zajęła dwunastą lokatę, a w drużynie dziesiątą. Niespełna tydzień później wystartowała w drugim w swojej karierze juniorskim czempionacie w Râșnovie. Indywidualnie ponownie była trzydziesta, a w zmaganiach drużynowych zajęła dwunaste miejsce[2][3]. Pod koniec czerwca podczas mistrzostw kraju wywalczyła brązowy medal[4].

Sezon 2016/2017 rozpoczęła startami w zawodach FIS Cup, które odbywały się w Hinterzarten. Zajęła miejsca w trzeciej dziesiątce zawodów. Wystartowała także w Notodden, gdzie była 45. Dzień później stanęła na starcie Pucharu Kontynentalnego rozgrywanego w tym samym mieście. Sklasyfikowana była na miejscach w czwartej i piątej dziesiątce. Na początku stycznia wróciła do startów w trzecioligowym cyklu podczas konkursów w Eau Claire, gdzie plasowała się dwa razy w czołowej dziesiątce. Na początku lutego wystartowała w Park City w Mistrzostwach Świata Juniorów 2017. W drużynie zajęła ósme miejsce, a w konkursie indywidualnym była 38[2][3].

Sezon 2017/2018 zainaugurowała zawodami FIS Cup w szwajcarskim Kanderstegu zajmując miejsca na przełomie trzeciej i czwartej dziesiątki. W grudniu 2017 ponownie stanęła na starcie cyklu w Whistler, dwukrotnie zajmując siódme miejsce. Tydzień później wystąpiła w zawodach rozpoczynających Puchar Kontynentalny w Notodden zajmując odpowiednio 16. i 15. lokatę. W połowie stycznia zadebiutowała w Pucharze Świata w Ljubnie, zajmując ostatecznie 37. miejsce w konkursie. Na początku lutego wystąpiła po raz czwarty w mistrzostwach świata juniorów, które miały miejsce w Kanderstegu. Indywidualnie zajęła dwudzieste miejsce, co na płaszczyźnie jej dotychczasowych startów w tych zawodach jest jej najlepszym wynikiem. Drużynowo była dziesiąta oraz jedenasta. Pod koniec marca wzięła udział w finałowych zawodach Pucharu Świata w Oberstdorfie, jednak jej udział skończył się na kwalifikacjach[2][3].

Następny sezon rozpoczęła startem w połowie grudnia w Notodden w ramach Pucharu Kontynentalnego, gdzie plasowała się dwukrotnie w drugiej dziesiątce. Parę dni później wzięła udział w zawodach FIS Cup w Park City, zajmując lokaty w czołowej dziesiątce. W drugiej połowie stycznia wystąpiła podczas zawodów Pucharu Świata w Zaō. Starty indywidualne skończyły się lokatami w piątej dziesiątce, a razem z drużyną sklasyfikowana została na siódmym miejscu. Pojawiła się także na starcie w Râșnovie, w Hinzenbach i w Ljubnie lecz nie udało jej się wywalczyć żadnych punktów do klasyfikacji cyklu. Pod koniec lutego wzięła udział w konkursie drużynowym podczas seniorskich Mistrzostw Świata 2019 w Seefeld, gdzie zajęła dziesiąte miejsce[2][3].

Mistrzostwa świata

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
10. 26 lutego 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 druż.[a] 72,0 m – 291,6 pkt (61,2 pkt) 607,3 pkt Niemcy
NQ 27 lutego 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. nie zakwalifikowała się Maren Lundby
NQ 25 lutego 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 indywid. nie zakwalifikowała się Ema Klinec
10. 26 lutego 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 druż.[b] 71,0 m – 254,3 pkt (59,3 pkt) 705,0 pkt Austria
NQ 3 marca 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 indywid. nie zakwalifikowała się Maren Lundby

Mistrzostwa świata juniorów

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
30. 5 lutego 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 indywid. 75,0 m 75,5 m 140,4 pkt 87,1 pkt Sofja Tichonowa
30. 23 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 indywid. 71,0 m 71,0 m 121,8 pkt 87,2 pkt Chiara Hölzl
12. 24 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 druż. miesz.[c] 71,5 m – 285,8 pkt (67,1 pkt) 597,0 pkt Słowenia
38. 1 lutego 2017 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 indywid. 64,5 m – 58,8 pkt 181,0 pkt Manuela Malsiner
8. 3 lutego 2017 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 druż.[d] 63,0 m 62,5 m 367,1 pkt (85,1 pkt) 405,0 pkt Niemcy
20. 2 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Lötschberg-Schanze K-95 HS-106 indywid. 82,0 m 82,0 m 168,2 pkt 94,4 pkt Nika Križnar
11. 3 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Lötschberg-Schanze K-95 HS-106 druż.[e] 66,0 m – 101,3 pkt (33,0 pkt) 631,8 pkt Słowenia
10. 4 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Lötschberg-Schanze K-95 HS-106 druż. miesz.[f] 79,0 m – 302,1 pkt (76,1 pkt) 567,2 pkt Norwegia

Igrzyska olimpijskie młodzieży

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
12. 16 lutego 2016 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-100 indywid. 74,0 m 69,0 m 124,5 pkt 124,8 pkt Ema Klinec
10. 18 lutego 2016 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-99 HS-109 druż. miesz.[g] 70,0 m 67,5 m 531,6 pkt (115,5 pkt) 177,9 pkt Słowenia

Puchar Świata

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata

Źródło[3]
Sezon 2017/2018
Lillehammer Lillehammer Lillehammer Hinterzarten Sapporo Sapporo Zaō Zaō Ljubno Ljubno Râșnov Râșnov Oslo Oberstdorf Oberstdorf punkty
- - - - - - - - q 37 - - - q q 0
Sezon 2018/2019
Lillehammer Lillehammer Lillehammer Prémanon Prémanon Sapporo Sapporo Zaō Zaō Râșnov Râșnov Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Oberstdorf Oberstdorf Oslo Lillehammer Trondheim Niżny Tagił Niżny Tagił Czajkowskij Czajkowskij punkty
- - - - - - - 48 43 40 36 q q q 53 - - - - - - - - - 0
Sezon 2019/2020
Lillehammer Lillehammer Klingenthal Sapporo Sapporo Zaō Zaō Râșnov Râșnov Oberstdorf Oberstdorf Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Lillehammer Lillehammer punkty
- - - - - - - q q - - q q q - - 0
Sezon 2020/2021
Ramsau Ljubno Titisee-Neustadt Titisee-Neustadt Hinzenbach Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Niżny Tagił Niżny Tagił Czajkowskij Czajkowskij punkty
q q q q q 34 q q q q q q - 0
Sezon 2021/2022
Niżny Tagił Niżny Tagił Lillehammer Lillehammer Klingenthal Klingenthal Ramsau Ljubno Ljubno Willingen Willingen Hinzenbach Hinzenbach Lillehammer Lillehammer Oslo Oslo Oberhof Oberhof punkty
q q q q q q q q 43 - - - - - - - - - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się  -  – zawodniczka nie wystartowała

Turniej Sylwestrowy

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[3]
2021/2022 51.

Letnie Grand Prix

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP

Źródło[3]
2019
Hinterzarten 26.07 Courchevel 09.08 Frenštát 18.08 punkty
- - q 0
2021
Wisła 17.07 Wisła 18.07 Courchevel 06.08 Frenštát 15.08 Czajkowskij 11.09 Czajkowskij 12.09 Klingenthal 02.10 punkty
37 38 32 33 q 38 q 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[3]
2014/2015 25.
2017/2018 41.
2018/2019 38.
2021/2022 28.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Źródło[2][3]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 12 marca 2022 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 84,0 m 91,0 m 221,8 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Źródło[2][3]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 12 marca 2022 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 84,0 m 91,0 m 221,8 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

Źródło[3]
Sezon 2014/2015
Notodden Notodden Falun Falun punkty
- - 16 11 39
Sezon 2016/2017
Notodden Notodden punkty
38 45 0
Sezon 2017/2018
Notodden Notodden Planica Planica Brotterode Brotterode punkty
16 15 - - - - 31
Sezon 2018/2019
Notodden Notodden Planica Planica Brotterode Brotterode punkty
16 17 - - - - 29
Sezon 2019/2020
Notodden Notodden Rena Rena Brotterode Brotterode punkty
44 41 - - - - 0
Sezon 2021/2022
Zhangjiakou Zhangjiakou Vikersund Vikersund Notodden Notodden Innsbruck Innsbruck Brotterode Brotterode Park City Park City Whistler Whistler Lake Placid Lake Placid punkty
- - - - - - - - 37 28 1 7 - - - - 139
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[3]
2019 77.
2021 39.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

Źródło[3]
2019
Szczuczyńsk Szczuczyńsk Szczyrk Szczyrk Lillehammer Stams Stams punkty
- - 38 33 - 29 40 2
2021
Kuopio Kuopio Râșnov Râșnov Oslo Oslo punkty
- - - - 14 16 33
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 dq  – dyskwalifikacja
 -  − zawodniczka nie wystartowała

FIS Cup

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[3]
2016/2017 85.
2017/2018 39.
2018/2019 37.
2019/2020 98.
2021/2022 101.

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu

Źródło[3]
Sezon 2016/2017
Villach Villach Szczyrk Szczyrk Einsiedeln Einsiedeln Hinterzarten Hinterzarten Râșnov Râșnov Notodden punkty
- - - - - - 24 21 - - 45 17
Sezon 2017/2018
Villach Villach Kandersteg Kandersteg Râșnov Râșnov Whistler Whistler Rastbüchl Rastbüchl Villach Villach Falun punkty
- - 29 34 - - 7 7 - - - - - 74
Sezon 2018/2019
Villach Villach Szczyrk Szczyrk Râșnov Râșnov Park City Park City Rastbüchl Rastbüchl Villach Villach punkty
- - - - - - 5 7 - - - - 81
Sezon 2019/2020
Szczyrk Szczyrk Szczuczyńsk Szczuczyńsk Ljubno Ljubno Râșnov Râșnov Villach Villach Oberwiesenthal Oberwiesenthal Rastbüchl Rastbüchl Villach Villach punkty
- - - - 23 28 - - - - - - - - 34 35 11
Sezon 2021/2022
Otepää Otepää Kuopio Kuopio Gérardmer Gérardmer Einsiedeln Einsiedeln Ljubno Ljubno Villach Villach Falun Falun Kandersteg Kandersteg Zakopane Villach Villach Oberhof Oberhof punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - 15 18 - - 29
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodniczka nie wystartowała

Uwagi

  1. ↑ Skład zespołu: Nita Englund, Tara Geraghty-Moats, Nina Lussi i Logan Sankey
  2. ↑ Skład zespołu: Annika Belshaw, Anna Hoffmann, Paige Jones i Logan Sankey
  3. ↑ Skład zespołu: Gabriella Armstrong, Kevin Bickner, Casey Larson i Logan Sankey
  4. ↑ Skład zespołu: Gabriella Armstrong, Cara Larson, Samantha Macuga i Logan Sankey
  5. ↑ Skład zespołu: Annika Belshaw, Cara Larson, Samantha Macuga i Logan Sankey
  6. ↑ Skład zespołu: Annika Belshaw, Casey Larson, Logan Sankey i Andrew Urlaub
  7. ↑ Skład zespołu: Logan Sankey, Ben Loomis i Casey Larson

Przypisy

  1. ↑ Logan Sankey - Team USA. teamusa.com. [dostęp 2026-02-23]. (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 Logan SANKEY - Athlete Biography - Ski Jumping. fis-ski.com. [dostęp 2026-02-23]. (ang.).
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 SANKEY Logan 1998.05.28 USA. wyniki-skoki.pl. [dostęp 2026-02-23].
  4. ↑ Dominik Formela: Jerome i Rhoads mistrzami USA, rekordowy lot Boyd-Clowesa. skijumping.pl. [dostęp 2019-03-09].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.