Nika Vodan

Nika Vodan
Ilustracja
Nika Križnar w marcu 2019
Data i miejsce urodzenia

9 marca 2000
Škofja Loka

Klub

SSK Alpina Žiri

Debiut w PŚ

13 lutego 2016 w Ljubnie (14. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

13 lutego 2016 w Ljubnie (14. miejsce)

Pierwsze podium w PŚ

4 marca 2018 w Râșnovie (3. miejsce)

Pierwsze zwycięstwo w PŚ

5 lutego 2021 w Hinzenbach

Rekord życiowy

193,5 m na Vikersundbakken w Vikersund (19 marca 2023)[1]

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Słowenia
Igrzyska olimpijskie
złoto Pekin 2022 druż. miesz.
złoto Mediolan–Cortina 2026 druż. miesz.
brąz Pekin 2022 normalna
Mistrzostwa świata
srebro Oberstdorf 2021 norm. druż.
brąz Oberstdorf 2021 duża
brąz Planica 2023 druż. miesz.
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Râșnov 2016 druż. miesz.
złoto Park City 2017 druż. miesz.
złoto Kandersteg 2018 indywidualnie
złoto Kandersteg 2018 drużynowo
srebro Park City 2017 drużynowo
brąz Park City 2017 indywidualnie
Olimpijski festiwal młodzieży Europy
złoto Erzurum 2017 druż. miesz.
srebro Erzurum 2017 indywidualnie
Igrzyska europejskie
złoto Zakopane 2023 duża
brąz Zakopane 2023 druż. miesz.
Inne nagrody
Puchar Świata
Kryształowa Kula
2020/2021
2. miejsce
2021/2022
Raw Air
złoto 1. miejsce
2022
Russian Tour Blue Bird
brąz 3. miejsce
2021
Turniej Sylwestrowy
srebro 2. miejsce
2021/2022
brąz 3. miejsce
2022/2023
Korona Alp
złoto 1. miejsce
2021/2022
Letnie Grand Prix
złoto 1. miejsce
2020
złoto 1. miejsce
2023
srebro 2. miejsce
2019
srebro 2. miejsce
2022
FIS Cup
złoto 1. miejsce
2017/2018
Strona internetowa

Nika Vodan z domu Križnar (ur. 9 marca 2000 w Škofjej Loce) – słoweńska skoczkini narciarska. Złota i brązowa medalistka olimpijska (2022), zdobywczyni Pucharu Świata w sezonie 2020/2021, druga zawodniczka sezonu 2021/2022. Sześciokrotna medalistka mistrzostw świata juniorów, w tym indywidualna mistrzyni z 2018.

W kwietniu 2024 wzięła ślub z Aljažem Vodanem, byłym skoczkiem narciarskim[2].

Przebieg kariery

Križnar zdobywała medale nieoficjalnych letnich mistrzostw świata dzieci (w 2011 złoto w rywalizacji indywidualnej i drużynowej w kategorii do lat 12, rok później złoto w konkursie drużynowym i brąz indywidualnie w kategorii do lat 13). W latach 2015 i 2016 stawała także na podium zawodów OPA Games[3].

W styczniu 2013 zadebiutowała w cyklu Alpen Cup, w pierwszym starcie zdobywając debiutanckie punkty do klasyfikacji generalnej. We wrześniu 2014 po raz pierwszy zajęła miejsce w czołowej 10 konkursu Alpen Cupu. We wrześniu 2015 po raz pierwszy stanęła na podium zawodów tego cyklu, zwyciężając w szwajcarskim Einsiedeln, a w całym sezonie 2015/2016 w 8 startach w konkursach cyklu łącznie stawała na podium czterokrotnie. Sezon 2015/2016 zakończyła na 4. miejscu w klasyfikacji generalnej Alpen Cupu[3].

W lipcu 2015 zadebiutowała w konkursach FIS Cup, zajmując w Villach 12. i 27. pozycję. Miesiąc później w Oberwiesenthal po raz pierwszy w karierze wystąpiła w Letnim Pucharze Kontynentalnym, plasując się na 22. i 24. miejscu[3].

13 lutego 2016 w Ljubnie ob Savinji zadebiutowała w Pucharze Świata, zajmując w pierwszym starcie 14. miejsce, tym samym zdobywając pierwsze w karierze punkty tego cyklu[3]. Dzień później na tym samym obiekcie zwyciężyła w kwalifikacjach do drugiego konkursu[4], a w samym konkursie głównym uplasowała się na 12. pozycji. Łącznie w tych 2 startach zdobyła 40 punktów, które pozwoliły jej zająć 36. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w sezonie 2015/2016[3].

23 lutego 2016 w Râșnovie zajęła 7. miejsce w konkursie indywidualnym mistrzostw świata juniorów, a dzień później, wraz z reprezentacją Słowenii (oprócz niej w zespole skakali Bor Pavlovčič, Ema Klinec i Domen Prevc), zdobyła złoty medal w rywalizacji drużyn mieszanych[3].

11 marca 2016 po raz pierwszy w karierze stanęła na podium FIS Cup, zwyciężając w konkursie rozegranym w Harrachovie. Sezon 2015/2016 tego cyklu zakończyła na 8. pozycji w klasyfikacji generalnej[3].

Igrzyska olimpijskie

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
7. 12 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 101,0 m 104,0 m 223,2 pkt 41,4 pkt Maren Lundby
3. 5 lutego 2022 Chiny Pekin/Zhangjiakou Snow Ruyi K-95 HS-106 indywid. 103,0 m 99,5 m 232,0 pkt 7,0 pkt Urša Bogataj
1. 7 lutego 2022 Chiny Pekin/Zhangjiakou Snow Ruyi K-95 HS-106 druż. miesz.[a] 101,0 m 99,5 m 1001,5 pkt (248,1 pkt) –
8. 7 lutego 2026 Włochy Mediolan-Cortina/Predazzo Giuseppe Dal Ben K-98 HS-107 indywid. 95,0 m 94,5 m 242,5 pkt 24,8 pkt Anna Odine Strøm
1. 10 lutego 2026 Włochy Mediolan-Cortina/Predazzo Giuseppe Dal Ben K-98 HS-107 druż. miesz.[b] 100,0 m 98,5 m 1069,2 pkt (247,6 pkt) –
9. 15 lutego 2026 Włochy Mediolan-Cortina/Predazzo Giuseppe Dal Ben K-128 HS-141 indywid. 112,0 m 129,5 m 254,9 pkt 29,9 pkt Anna Odine Strøm

Mistrzostwa świata

Indywidualnie

2017 Finlandia Lahti – 13. miejsce (K-90)
2019 Austria Seefeld – 7. miejsce (K-99)
2021 Niemcy Oberstdorf – 5. miejsce (K-95), brązowy medal (K-120)
2023 Słowenia Planica – 11. miejsce (K-95), 10. miejsce (K-125)

Drużynowo

2017 Finlandia Lahti – 4. miejsce (K-90, drużyna mieszana)[c]
2019 Austria Seefeld – 4. miejsce (K-99)[d], 4. miejsce (K-99, drużyna mieszana)[e]
2021 Niemcy Oberstdorf – srebrny medal (K-95)[f], 4. miejsce (K-95, drużyna mieszana)[g]
2023 Słowenia Planica – 4. miejsce (K-95)[h], brązowy medal (K-95, drużyna mieszana)[i]

Starty N. Križnar na mistrzostwach świata – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
13. 24 lutego 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 ind. 90,5 m 91,5 m 219,4 pkt 35,2 pkt Carina Vogt
4. 26 lutego 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż. miesz[c]. 84,0 m 90,5 m 961,4 pkt (222,2 pkt) 74,1 pkt Niemcy
4. 26 lutego 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 druż.[d] 95,5 m 91,0 m 828,1 pkt (203,9 pkt) 70,8 pkt Niemcy
7. 27 lutego 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 ind. 101,5 m 102,5 m 236,1 pkt 23,5 pkt Maren Lundby
4. 2 marca 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 druż. miesz[e]. 98,5 m 108,5 m 930,8 pkt (240,3 pkt) 81,4 pkt Niemcy
5. 25 lutego 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 ind. 95,0 m 97,0 m 257,5 pkt 22,1 pkt Ema Klinec
2.srebro 26 lutego 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 druż.[f] 98,0 m 106,0 m 957,9 pkt (261,5 pkt) 1,4 pkt Austria
4. 28 lutego 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-95 HS-106 druż. miesz[g]. 102,5 m 100,0 m 954,8 pkt (247,3 pkt) 46,0 pkt Niemcy
3.brąz 3 marca 2021 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 ind. 126,0 m 129,0 m 287,1 pkt 9,5 pkt Maren Lundby
11. 23 lutego 2023 Słowenia Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 ind. 92,5 m 95,0 m 223,6 pkt 25,5 pkt Katharina Althaus
4. 25 lutego 2023 Słowenia Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 druż.[h] 98,0 m 96,0 m 819,1 pkt (218,0 pkt) 24,7 pkt Niemcy
3.brąz 26 lutego 2023 Słowenia Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 druż. miesz[i]. 101,0 m 101,0 m 1000,4 pkt (250,0 pkt) 16,8 pkt Niemcy
10. 1 marca 2023 Słowenia Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 ind. 118,0 m 128,5 m 227,8 pkt 36,4 pkt Alexandria Loutitt

Mistrzostwa świata juniorów

Indywidualnie

2016 Rumunia Râșnov – 7. miejsce (K-90)
2017 Stany Zjednoczone Park City – brązowy medal (K-90)
2018 Szwajcaria Kandersteg – złoty medal (K-95)

Drużynowo

2016 Rumunia Râșnov – złoty medal (K-90, drużyna mieszana)[j]
2017 Stany Zjednoczone Park City – srebrny medal (K-90)[k], złoty medal (K-90, drużyna mieszana)[l]
2018 Szwajcaria Kandersteg – złoty medal (K-95)[m]

Starty N. Križnar na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
7. 23 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 indywid. 83,0 m 83,5 m 180,4 pkt 28,6 pkt Chiara Hölzl
1.złoto 24 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 druż. mix.[j] 84,5 m 93,0 m 882,8 pkt (205,3 pkt) –
3.brąz 1 lutego 2017 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 indywid. 91,0 m 95,5 m 237,9 pkt 1,9 pkt Manuela Malsiner
2.srebro 3 lutego 2017 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 druż.[k] 92,5 m 85,5 m 733,2 pkt (208,9 pkt) 38,9 pkt Niemcy
1.złoto 5 lutego 2017 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 druż. mix.[l] 93,0 m 92,0 m 925,3 pkt (223,2 pkt) –
1.złoto 2 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Lötschberg-Schanze K-95 HS-106 indywid. 104,0 m 100,0 m 262,6 pkt –
1.złoto 3 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Lötschberg-Schanze K-95 HS-106 druż.[m] 91,0 m 103,0 m 733,1 pkt (202,9 pkt) –

Igrzyska europejskie

Indywidualnie

2023 Polska Kraków/Zakopane[n] – 4. miejsce (K-95), złoty medal (K-125)

Drużynowo

2023 Polska Kraków/Zakopane[n] – brązowy medal (drużyna mieszana)[o]

Starty N. Križnar na igrzyskach europejskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
4. 27 czerwca 2023 Polska Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 indywid. 93,0 m 98,0 m 238,6 pkt 24,0 pkt Jacqueline Seifriedsberger
3. 29 czerwca 2023 Polska Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 druż. mix.[o] 98,5 m 102,0 m 872,0 pkt (238,6 pkt) 67,3 pkt Austria
1. 30 czerwca 2023 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 indywid. 137,5 m 132,0 m 277,4 pkt –

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[5]
2015/2016 36.
2016/2017 33.
2017/2018 10.
2018/2019 5.
2019/2020 7.
2020/2021 1.
2021/2022 2.
2022/2023 9.
2023/2024 6.
2024/2025 46.
2025/2026 10.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata

Źródło[6][7]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 5 lutego 2021 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 89,0 m 90,5 m 237,4 pkt
2. 18 lutego 2021 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 92,0 m 91,0 m 235,7 pkt
3. 31 grudnia 2021 Słowenia Ljubno Logarska dolina K-85 HS-94 91,5 m 94,5 m 263,7 pkt
4. 30 stycznia 2022 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 151,0 m – 131,6 pkt
5. 27 lutego 2022 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 88,5 m 92,5 m 235,3 pkt
6. 1 marca 2024 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 127,0 m 131,5 m 254,1 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata

Źródło[6][7]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 4 marca 2018 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 91,0 m 93,5 m 234,5 pkt 3. 23,3 pkt Maren Lundby
2. 24 marca 2019 Rosja Czajkowskij Snieżynka K-125 HS-140 126,0 m 140,5 m 247,1 pkt 3. 23,8 pkt Maren Lundby
3. 23 lutego 2020 Słowenia Ljubno Logarska dolina K-85 HS-94 91,5 m 91,0 m 250,0 pkt 3. 4,8 pkt Maren Lundby
4. 18 grudnia 2020 Austria Ramsau Mattensprunganlage K-90 HS-98 91,5 m 94,0 m 245,1 pkt 2. 8,5 pkt Marita Kramer
5. 5 lutego 2021 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 89,0 m 90,5 m 237,4 pkt 1. –
6. 6 lutego 2021 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 90,0 m 90,5 m 238,0 pkt 2. 0,4 pkt Sara Takanashi
7. 7 lutego 2021 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 87,0 m 90,0 m 231,0 pkt 2. 3,1 pkt Sara Takanashi
8. 18 lutego 2021 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 92,0 m 91,0 m 235,7 pkt 1. –
9. 19 lutego 2021 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 88,0 m 92,5 m 228,6 pkt 3. 10,6 pkt Sara Takanashi
10. 20 marca 2021 Rosja Niżny Tagił Aist K-90 HS-97 94,0 m 94,0 m 218,1 pkt 3. 14,0 pkt Marita Kramer
11. 21 marca 2021 Rosja Niżny Tagił Aist K-90 HS-97 93,5 m 94,0 m 232,3 pkt 2. 10,8 pkt Marita Kramer
12. 26 marca 2021 Rosja Czajkowskij Snieżynka K-95 HS-106 91,5 m 94,0 m 223,4 pkt 3. 34,7 pkt Marita Kramer
13. 28 marca 2021 Rosja Czajkowskij Snieżynka K-125 HS-140 131,5 m – 115,4 pkt 3. 20,7 pkt Marita Kramer
14. 31 grudnia 2021 Słowenia Ljubno Logarska dolina K-85 HS-94 91,5 m 94,5 m 263,7 pkt 1. –
15. 30 stycznia 2022 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 151,0 m – 131,6 pkt 1. –
16. 26 lutego 2022 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 85,0 m 88,0 m 227,7 pkt 2. 22,0 pkt Urša Bogataj
17. 27 lutego 2022 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 88,5 m 92,5 m 235,3 pkt 1. –
18. 2 marca 2022 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 133,5 m 131,5 m 285,1 pkt 2. 6,4 pkt Sara Takanashi
19. 3 marca 2022 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 134,5 m 126,5 m 298,9 pkt 2. 1,0 pkt Marita Kramer
20. 5 marca 2022 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 127,5 m 126,5 m 247,1 pkt 2. 2,6 pkt Silje Opseth
21. 12 marca 2022 Niemcy Oberhof Kanzlersgrund K-90 HS-100 96,5 m 95,5 m 261,1 pkt 2. 5,7 pkt Urša Bogataj
22. 13 marca 2022 Niemcy Oberhof Kanzlersgrund K-90 HS-100 97,5 m 93,0 m 273,1 pkt 2. 4,3 pkt Urša Bogataj
23. 28 grudnia 2022 Austria Villach Villacher Alpenarena K-90 HS-98 93,5 m 93,5 m 243,5 pkt 3. 14,4 pkt Eva Pinkelnig
24. 29 grudnia 2022 Austria Villach Villacher Alpenarena K-90 HS-98 93,0 m 91,0 m 251,1 pkt 3. 9,1 pkt Eva Pinkelnig
25. 4 stycznia 2024 Austria Villach Villacher Alpenarena K-90 HS-98 91,5 m 94,0 m 251,8 pkt 3. 23,8 pkt Nika Prevc
26. 14 stycznia 2024 Japonia Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 123,0 m 125,5 m 218,2 pkt 3. 11,9 pkt Yūki Itō
27. 28 stycznia 2024 Słowenia Ljubno Logarska dolina K-85 HS-94 89,5 m 89,0 m 268,9 pkt 3. 7,9 pkt Nika Prevc
28. 1 marca 2024 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 127,0 m 131,5 m 254,1 pkt 1. –
29. 12 marca 2024 Norwegia Trondheim Granåsen K-94 HS-105 97,0 m 98,5 m 255,2 pkt 3. 0,8 pkt Eirin Maria Kvandal
30. 5 grudnia 2025 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 126,0 m 130,0 m 246,9 pkt 2. 12,8 pkt Nika Prevc

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[6][7]
Sezon 2015/2016
Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Sapporo Sapporo Zaō Zaō Oberstdorf Oberstdorf Oslo Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Lahti Ałmaty Ałmaty punkty
- - - - - - - - - - - - 14 12 - - - 40
Sezon 2016/2017
Lillehammer Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Oberstdorf Oberstdorf Sapporo Sapporo Zaō Zaō Râșnov Râșnov Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Pjongczang Pjongczang Oslo punkty
q 25 16 17 25 29 39 26 16 20 - - - - - - - - - 74
Sezon 2017/2018
Lillehammer Lillehammer Lillehammer Hinterzarten Sapporo Sapporo Zaō Zaō Ljubno Ljubno Râșnov Râșnov Oslo Oberstdorf Oberstdorf punkty
18 10 12 13 22 dq 7 4 7 12 4 3 17 22 15 383
Sezon 2018/2019
Lillehammer Lillehammer Lillehammer Prémanon Prémanon Sapporo Sapporo Zaō Zaō Râșnov Râșnov Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Ljubno Oberstdorf Oberstdorf Oslo Lillehammer Trondheim Niżny Tagił Niżny Tagił Czajkowskij Czajkowskij punkty
13 7 10 5 7 14 12 5 12 5 6 5 12 6 4 18 8 8 6 8 16 4 6 3 826
Sezon 2019/2020
Lillehammer Lillehammer Klingenthal Sapporo Sapporo Zaō Zaō Râșnov Râșnov Oberstdorf Oberstdorf Hinzenbach Hinzenbach Ljubno Lillehammer Lillehammer punkty
11 7 12 8 17 6 8 9 11 5 16 10 11 3 5 9 497
Sezon 2020/2021
Ramsau Ljubno Titisee-Neustadt Titisee-Neustadt Hinzenbach Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Niżny Tagił Niżny Tagił Czajkowskij Czajkowskij punkty
2 10 5 6 1 2 2 1 3 3 2 3 3 871
Sezon 2021/2022
Niżny Tagił Niżny Tagił Lillehammer Lillehammer Klingenthal Klingenthal Ramsau Ljubno Ljubno Willingen Willingen Hinzenbach Hinzenbach Lillehammer Lillehammer Oslo Oslo Oberhof Oberhof punkty
8 7 5 7 4 8 6 1 5 5 1 2 1 2 2 2 4 2 2 1191
Sezon 2022/2023
Wisła Wisła Lillehammer Lillehammer Titisee-Neustadt Villach Villach Ljubno Ljubno Sapporo Sapporo Zaō Zaō Hinterzarten Hinterzarten Willingen Willingen Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Oslo Oslo Lillehammer Lillehammer Lahti punkty
7 4 8 6 6 3 3 6 5 8 5 5 6 11 18 - - - - - - 10 8 6 9 19 741
Sezon 2023/2024
Lillehammer Lillehammer Engelberg Engelberg Garmisch-Partenkirchen Oberstdorf Villach Villach Sapporo Sapporo Zaō Ljubno Ljubno Willingen Willingen Hinzenbach Hinzenbach Lahti Oslo Oslo Trondheim Trondheim Vikersund Planica punkty
13 10 8 6 14 14 6 3 - 3 4 5 3 9 5 8 19 1 11 12 3 4 10 11 893
Sezon 2024/2025
Lillehammer Lillehammer Zhangjiakou Zhangjiakou Engelberg Garmisch-Partenkirchen Oberstdorf Villach Villach Sapporo Sapporo Zaō Zaō Willingen Lake Placid Lake Placid Ljubno Ljubno Hinzenbach Hinzenbach Oslo Vikersund Lahti Lahti punkty
19 25 29 q - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 20
Sezon 2025/2026
Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Falun HS95 Falun HS132 Wisła HS134 Wisła HS134 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Garmisch-Partenkirchen HS142 Oberstdorf HS137 Villach HS98 Villach HS98 Ljubno HS94 Ljubno HS94 Zhangjiakou HS140 Zhangjiakou HS140 Zaō HS102 Zaō HS102 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Willingen HS147 Willingen HS147 Hinzenbach HS90 Hinzenbach HS90 Lahti HS130 Lahti HS130 Oslo HS134 Oslo HS134 Vikersund HS240 Vikersund HS240 Planica HS240 punkty
9 13 5 17 9 2 10 8 15 17 12 10 17 7 6 6 q - 15 10 10 7 20 6 9 5 13 11 21 10 4 5 9 916
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się  -  – zawodniczka nie wystartowała

Puchar Świata w lotach

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[8]
2025/2026 5.

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[5]
2019 9.
2020 8.
2022 1.
2023 5.
2024 6.

Turniej Sylwestrowy

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[9]
2021/2022 2.
2022/2023 3.

Korona Alp

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[10]
2021/2022 1.

Turniej Dwóch Nocy

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[11]
2023/2024 14.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[12]
2016 25.
2017 31.
2018 18.
2019 2.
2020 1.
2021 5.
2022 2.
2023 1.
2024 35.
2025 13.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Źródło[6][7]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 18 sierpnia 2019 Czechy Frenštát Areal Horečky K-95 HS-106 104,0 m 100,5 m 249,7 pkt
2. 15 sierpnia 2020 Czechy Frenštát Areal Horečky K-95 HS-106 97,5 m 97,0 m 221,9 pkt
3. 24 lipca 2022 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 129,5 m 121,0 m 238,6 pkt
4. 29 lipca 2023 Francja Courchevel Tremplin du Praz K-125 HS-132 125,0 m 128,5 m 203,7 pkt
5. 30 lipca 2023 Francja Courchevel Tremplin du Praz K-125 HS-132 133,0 m 128,5 m 231,7 pkt
6. 5 sierpnia 2023 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-104 98,5 m 102,0 m 276,5 pkt
7. 6 sierpnia 2023 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-104 88,5 m – 125,2 pkt
8. 23 września 2023 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 98,0 m 93,0 m 238,7 pkt
9. 24 września 2023 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 95,5 m 89,5 m 238,9 pkt
10. 2 sierpnia 2026 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 129,5 m 122,0 m 242,2 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Źródło[6][7]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 26 lipca 2019 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 95,5 m 99,0 m 245,9 pkt 3. 9,8 pkt Sara Takanashi
2. 18 sierpnia 2019 Czechy Frenštát Areal Horečky K-95 HS-106 104,0 m 100,5 m 249,7 pkt 1. –
3. 15 sierpnia 2020 Czechy Frenštát Areal Horečky K-95 HS-106 97,5 m 97,0 m 221,9 pkt 1. –
4. 6 sierpnia 2021 Francja Courchevel Tremplin du Praz K-125 HS-135 121,5 m 113,5 m 183,9 pkt 3. 30,0 pkt Urša Bogataj
5. 23 lipca 2022 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 116,5 m 124,5 m 242,3 pkt 3. 0,2 pkt Urša Bogataj
6. 24 lipca 2022 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 129,5 m 121,0 m 238,6 pkt 1. –
7. 6 sierpnia 2022 Francja Courchevel Tremplin du Praz K-125 HS-135 115,5 m 115,0 m 213,6 pkt 2. 18,8 pkt Urša Bogataj
8. 29 lipca 2023 Francja Courchevel Tremplin du Praz K-125 HS-132 125,0 m 128,5 m 203,7 pkt 1. –
9. 30 lipca 2023 Francja Courchevel Tremplin du Praz K-125 HS-132 133,0 m 128,5 m 231,7 pkt 1. –
10. 5 sierpnia 2023 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-104 98,5 m 102,0 m 276,5 pkt 1. –
11. 6 sierpnia 2023 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-104 88,5 m – 125,2 pkt 1. –
12. 23 września 2023 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 98,0 m 93,0 m 238,7 pkt 1. –
13. 24 września 2023 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 95,5 m 89,5 m 238,9 pkt 1. –
14. 7 października 2023 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 130,0 m 141,5 m 246,4 pkt 2. 0,8 pkt Ema Klinec
15. 2 sierpnia 2026 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 129,5 m 122,0 m 242,2 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

stan na 2 sierpnia 2026

Źródło[6][7]
2016
Courchevel 16.07 Czajkowskij 10.09 Czajkowskij 11.09 punkty
25 20 26 22
2017
Courchevel 11.08 Frenštát 18.08 Frenštát 19.08 Czajkowskij 09.09 Czajkowskij 10.09 punkty
q 26 16 - - 20
2018
Hinterzarten 28.07 Courchevel 10.08 Frenštát 17.08 Frenštát 18.08 Czajkowskij 09.09 punkty
15 14 20 13 - 65
2019
Hinterzarten 26.07 Courchevel 09.08 Frenštát 18.08 punkty
3 6 1 200
2020
Frenštát 15.08 punkty
1 100
2021
Wisła 17.07 Wisła 18.07 Courchevel 06.08 Frenštát 15.08 Czajkowskij 11.09 Czajkowskij 12.09 Klingenthal 02.10 punkty
7 6 3 4 - - 4 236
2022
Wisła 23.07 Wisła 24.07 Courchevel 06.08 Râșnov 17.09 Klingenthal 02.10 punkty
3 1 2 - - 240
2023
Courchevel 29.07 Courchevel 30.07 Szczyrk 05.08 Szczyrk 06.08 Râșnov 23.09 Râșnov 24.09 Klingenthal 07.10 punkty
1 1 1 1 1 1 2 680
2024
Courchevel 13.08 Courchevel 14.08 Râșnov 21.09 Râșnov 22.09 Klingenthal 05.10 punkty
- - - - 12 22
2025
Courchevel 09.08 Courchevel 10.08 Wisła 16.08 Wisła 17.08 Râșnov 13.09 Râșnov 14.09 Predazzo 18.09 Predazzo 20.09 Klingenthal 25.10 punkty
- - 8 13 - - 8 15 15 116
2026
Wisła HS134 Wisła HS134 Courchevel HS132 Courchevel HS132 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Klingenthal HS140 punkty
4 1 150
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[13]
2015 37.
2016 16.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

Źródło[6][7]
2015
Oberwiesenthal Oberwiesenthal Oslo Oslo punkty
22 24 - - 16
2016
Oberwiesenthal Oberwiesenthal Lillehammer punkty
10 10 - 52
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 dq  – dyskwalifikacja
 -  − zawodniczka nie wystartowała

FIS Cup

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[14]
2015/2016 8.
2016/2017 49.
2017/2018 1.
2018/2019 32.
2019/2020 19.
2021/2022 56.
2022/2023 36.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cup chronologicznie

Źródło[6][7]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 11 marca 2016 Czechy Harrachov Čerťák K-90 HS-100 97,0 m 96,5 m 247,5 pkt
2. 1 lipca 2017 Austria Villach Villacher Alpenarena K-90 HS-98 98,0 m 92,0 m 240,0 pkt
3. 2 lipca 2017 Austria Villach Villacher Alpenarena K-90 HS-98 94,5 m 91,0 m 235,5 pkt
4. 17 września 2017 Szwajcaria Kandersteg Lötschberg-Schanze K-95 HS-106 104,0 m 105,0 m 261,5 pkt
5. 24 lutego 2018 Austria Villach Villacher Alpenarena K-90 HS-98 91,5 m 88,5 m 219,5 pkt
6. 25 lutego 2018 Austria Villach Villacher Alpenarena K-90 HS-98 96,0 m 97,5 m 245,5 pkt
7. 4 sierpnia 2019 Słowenia Ljubno Logarska dolina K-85 HS-94 91,0 m 92,5 m 238,7 pkt
8. 4 września 2021 Słowenia Ljubno Logarska dolina K-85 HS-94 86,0 m 94,5 m 239,5 pkt
9. 2 września 2022 Słowenia Kranj Bauhenk K-100 HS-109 109,5 m 108,5 m 306,8 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cup chronologicznie

Źródło[6][7]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 11 marca 2016 Czechy Harrachov Čerťák K-90 HS-100 97,0 m 96,5 m 247,5 pkt 1. –
2. 1 lipca 2017 Austria Villach Villacher Alpenarena K-90 HS-98 98,0 m 92,0 m 240,0 pkt 1. –
3. 2 lipca 2017 Austria Villach Villacher Alpenarena K-90 HS-98 94,5 m 91,0 m 235,5 pkt 1. –
4. 16 września 2017 Szwajcaria Kandersteg Lötschberg-Schanze K-95 HS-106 99,5 m 101,5 m 231,5 pkt 2. 5,5 pkt Léa Lemare
5. 17 września 2017 Szwajcaria Kandersteg Lötschberg-Schanze K-95 HS-106 104,0 m 105,0 m 261,5 pkt 1. –
6. 24 lutego 2018 Austria Villach Villacher Alpenarena K-90 HS-98 91,5 m 88,5 m 219,5 pkt 1. –
7. 25 lutego 2018 Austria Villach Villacher Alpenarena K-90 HS-98 96,0 m 97,5 m 245,5 pkt 1. –
8. 8 lipca 2018 Austria Villach Villacher Alpenarena K-90 HS-98 92,0 m 83,0 m 212,0 pkt 3. 18,5 pkt Chiara Hölzl
9. 3 sierpnia 2019 Słowenia Ljubno Logarska dolina K-85 HS-94 90,5 m 82,0 m 256,9 pkt 2. 7,8 pkt Urša Bogataj
10. 4 sierpnia 2019 Słowenia Ljubno Logarska dolina K-85 HS-94 91,0 m 92,5 m 238,7 pkt 1. –
11. 4 września 2021 Słowenia Ljubno Logarska dolina K-85 HS-94 86,0 m 94,5 m 239,5 pkt 1. –
12. 2 września 2022 Słowenia Kranj Bauhenk K-100 HS-109 109,5 m 108,5 m 306,8 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cup

Źródło[6][7]
Sezon 2015/2016
Villach Villach Szczyrk Szczyrk Râșnov Râșnov Harrachov Harrachov punkty
12 27 - - - - 1 4 176
Sezon 2016/2017
Villach Villach Szczyrk Szczyrk Einsiedeln Einsiedeln Hinterzarten Hinterzarten Râșnov Râșnov Notodden punkty
24 4 - - - - - - - - - 57
Sezon 2017/2018
Villach Villach Kandersteg Kandersteg Râșnov Râșnov Whistler Whistler Rastbüchl Rastbüchl Villach Villach Falun punkty
1 1 2 1 - - - - - - 1 1 - 580
Sezon 2018/2019
Villach Villach Szczyrk Szczyrk Râșnov Râșnov Park City Park City Rastbüchl Rastbüchl Villach Villach punkty
9 3 - - - - - - - - - - 89
Sezon 2019/2020
Szczyrk Szczyrk Szczuczyńsk Szczuczyńsk Ljubno Ljubno Râșnov Râșnov Villach Villach Oberwiesenthal Oberwiesenthal Rastbüchl Rastbüchl Villach Villach punkty
- - - - 2 1 - - - - - - - - - - 180
Sezon 2021/2022
Otepää Otepää Kuopio Kuopio Gérardmer Gérardmer Einsiedeln Einsiedeln Ljubno Ljubno Villach Villach Falun Falun Kandersteg Kandersteg Zakopane Villach Villach Oberhof Oberhof punkty
- - - - - - - - 1 - - - - - - - - - - - - 100
Sezon 2022/2023
Szczyrk Szczyrk Einsiedeln Einsiedeln Kranj Kranj Villach Villach Szczyrk Szczyrk Villach Villach Oberhof Oberhof punkty
- - - - 1 - - - - - - - - - 100
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodniczka nie wystartowała

Uwagi

  1. ↑ Skład zespołu: Urša Bogataj, Peter Prevc, Nika Križnar i Timi Zajc
  2. ↑ Skład zespołu: Nika Vodan, Anže Lanišek, Nika Prevc i Domen Prevc
  3. 1 2 Skład zespołu: Ema Klinec, Nika Križnar, Anže Lanišek i Peter Prevc.
  4. 1 2 Skład zespołu: Urša Bogataj, Jerneja Brecl, Nika Križnar i Špela Rogelj.
  5. 1 2 Skład zespołu: Urša Bogataj, Žiga Jelar, Nika Križnar i Peter Prevc.
  6. 1 2 Skład zespołu: Urša Bogataj, Ema Klinec, Nika Križnar i Špela Rogelj.
  7. 1 2 Skład zespołu: Ema Klinec, Nika Križnar, Anže Lanišek i Bor Pavlovčič.
  8. 1 2 Skład zespołu: Ema Klinec, Nika Križnar, Nika Prevc i Maja Vtič.
  9. 1 2 Skład zespołu: Timi Zajc, Anže Lanišek, Nika Križnar i Ema Klinec.
  10. 1 2 Skład zespołu: Ema Klinec, Nika Križnar, Bor Pavlovčič i Domen Prevc.
  11. 1 2 Skład zespołu: Jerneja Brecl, Ema Klinec, Katra Komar i Nika Križnar.
  12. 1 2 Skład zespołu: Tilen Bartol, Žiga Jelar, Ema Klinec i Nika Križnar.
  13. 1 2 Skład zespołu: Jerneja Brecl, Ema Klinec, Katra Komar i Nika Križnar.
  14. 1 2 Gospodarzem Igrzysk Europejskich 2023 był Kraków, jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Zakopanem.
  15. 1 2 Skład zespołu: Nika Prevc, Timi Zajc, Nika Križnar, Anže Lanišek

Przypisy

  1. ↑ Rekordy życiowe skoczkiń narciarskich. [dostęp 2025-12-05].
  2. ↑ Dominik Formela: Bogataj wraca do skoków w nowej roli. Zmiany w życiu Kriznar. skijumping.pl, 2024-04-21. [dostęp 2024-04-22].
  3. 1 2 3 4 5 6 7 Adam Kwieciński: KRIZNAR Nika 2000.03.09 SLO. wyniki-skoki.pl. [dostęp 2016-03-04].
  4. ↑ Paweł Guzik: PŚ Pań w Ljubnie: Nika Kriznar wygrywa kwalifikacje. skijumping.pl, 2016-02-14. [dostęp 2021-04-11].
  5. 1 2 Nika VODAN - Athlete Biography - Ski Jumping; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-05]. (ang.).
  6. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Nika VODAN - Athlete Biography - Ski Jumping. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-05]. (ang.).
  7. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 VODAN Nika 2000.03.09 SLO. wyniki-skoki.pl. [dostęp 2025-12-05].
  8. ↑ Nika VODAN - Athlete Biography - Ski Jumping; Ski Flying Standings. fis-ski.com. [dostęp 2026-08-03]. (ang.).
  9. ↑ Turniej Sylwestrowy - archiwum wyników. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2024-03-18].
  10. ↑ Alpenkrone (Korona Alp) - archiwum wyników. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2024-03-18].
  11. ↑ Turniej Dwóch Nocy - archiwum wyników. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2024-03-18].
  12. ↑ Nika VODAN - Athlete Biography - Ski Jumping; Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-05]. (ang.).
  13. ↑ Nika VODAN - Athlete Biography - Ski Jumping; Continental Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-05]. (ang.).
  14. ↑ Nika VODAN - Athlete Biography - Ski Jumping; FIS Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-12-05]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.