Long Zehuang

Long Zehuang pochodzi z Foshan w południowej chińskiej prowincji Guangdong^[2]. Był utytułowanym młodym zawodnikiem i odnosił sukcesy w krajowych turniejach młodzieżowych. W wieku 17 lat po raz pierwszy pojawił się na arenie międzynarodowej, biorąc udział w azjatyckich turniejach Players Tour Championship od 2013 roku. Przeważnie odpadał od razu, jedynie podczas turnieju Yixing Open w 2014 r. dotarł do trzeciej rundy po dwóch zwycięstwach nad swoimi rodakami. Turnieje PTC zostały przerwane w 2016 roku. Z powodzeniem uprawiał także inne dyscypliny bilardowe. W 2015 roku dotarł do finału Mistrzostw Świata U-19 w 9-bilach i zdobył tytuł^[3].

W 2018 roku Long udał się do Anglii, aby zakwalifikować się do profesjonalnego touru przez Q School. W pierwszym roku wygrał zaledwie kilka meczów, ale w 2019 roku w swoim drugim turnieju dotarł do półfinału grupy, a w trzecim turnieju dotarł do fazy play-off, w której przegrał nieznacznie 3-4 z Barrym Pinchesem. Pomimo tego, że nie zakwalifikował się, pozwolono mu dwukrotnie wziąć udział w turniejach zawodowych w roli rezerwowego.

Long wrócił do Chin i wystąpił w krajowym turnieju CBSA China Tour, gdzie istniała również możliwość dostania się do turnieju zawodowego. Trenował także w Szanghaju, gdzie czołowy zawodnik Ding Junhui otworzył klub^[4]. W 2023 roku podjął kolejną poważną próbę dostania się do grona zawodowców poprzez turniej kwalifikacyjny federacji CBSA. Podczas pierwszego turnieju przegrał w ćwierćfinale z późniejszym zwycięzcą Jiang Junem 3-4, ale w drugim dotarł do decydującego meczu. Dzięki zwycięstwu 4-1 nad byłym zawodowcem Chen Feilongiem zapewnił sobie dwa lata gry w zawodowym tourze w wieku 26 lat^[5].

Swoją karierę zawodową rozpoczął od zwycięstwa nad Alim Carterem w Championship League w 2023 roku. Pozostał niepokonany w turnieju, ale cztery remisy nie pozwoliły mu awansować do grupy finałowej. Potem było już tylko gorzej i po kilku początkowych porażkach, dopiero na International Championship odniósł pierwsze zwycięstwo wynikiem 6-5 przeciwko Yuanowi Sijunowi. W innym specjalnym formacie, Shoot-Out, odniósł ponownie wielki sukces: pokonał m.in. Toma Forda i Noppona Saengkhama i dotarł do 1/8 finału. Potem nastąpiły kolejne wczesne porażki, z czego jego najlepszym wynikiem w dużym turnieju była trzecia runda World Open 2024. Sezon 2024/25 rozpoczął z przytupem: z pięcioma zwycięstwami i tylko jedną porażką dotarł do finału swojej drugiej edycji Championship League, a z trzema remisami uplasował się na 5. miejscu w turnieju. Ale znów nadeszła seria wczesnych porażek. Ale potem pokonał czwartego w rankingu światowym Marka Selby’ego 5-4 w meczu otwarcia Wuhan Open, po czym zwyciężył 5-0 z Jacksonem Page’em i 5-1 z Jackiem Lisowskim. Dopiero w półfinale przegrali 4-6 z Xiao Guodongiem, który później wygrał turniej^[6]. Mimo że w kolejnych turniejach nadal nie prezentował równych wyników, jego wyniki uległy poprawie, a kolejnym sukcesem było dotarcie do 1/8 finału Scottish Open, gdzie pokonał Gary’ego Wilsona i Joego O’Connora^[7]. Zapewniło mu to 58. miejsce w światowym rankingu i tym samym dalszą obecność w zawodowym tourze.