Lost media

Lost media (ang. utracone media) – termin na określenie wszelkich medium, o których uważa się, że już nie istnieją w żadnym formacie lub których kopii, całkowitych lub częściowych, nie można odnaleźć. Termin ten obejmuje przede wszystkim nośniki wizualne, dźwiękowe lub audiowizualne, takie jak filmy, programy telewizyjne, audycje radiowe, muzykę^[1] (w jej przypadku stosowany jest również termin lostwave^[2]) i gry wideo^[3][4].

Wiele starych nagrań telewizyjnych i radiowych, zrealizowanych na taśmach magnetycznych, mogło zostać utraconych z powodu powszechnej niegdyś praktyki nadpisywania nowych nagrań na tej samej taśmie. Studia filmowe często niszczyły również oryginalne nagrania na taśmach nitrocelulozowych, ponieważ materiały filmowe i medialne były często uważane za ulotne i mające niewielką wartości historyczną po osiągnięciu przez nie zakładanych przychodów. Niektóre nośniki uważane za zaginione mogą znajdować się w studiach lub archiwach publicznych, ale mogą być niedostępne dla ogółu społeczeństwa ze względu na prawa autorskie lub z powodu braku zainteresowania przestarzałym programem lub tematyką^[5].

Znaczenie lost media wykracza poza samą historię mediów – jest to także dowód kruchości pamięci kulturowej i technicznej. Utrata mediów może oznaczać zatarcie fragmentów historii społecznej i kulturowej, które nigdy więcej nie będą dostępne dla badaczy, twórców ani widzów. Dlatego archiwiści, historycy mediów i pasjonaci mediów podejmują liczne wysiłki, by ratować i udostępniać starsze materiały, zanim zostaną bezpowrotnie utracone^[6].