Ludwik Fischer (lekarz)

Ludwik Fischer
Data i miejsce urodzenia

1886
Lwów

Data i miejsce śmierci

1965
Zakopane

Zawód, zajęcie

lekarz pulmonolog

Narodowość

polska

Alma Mater

Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie

Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Ludwik Fischer (ur. 1886 we Lwowie, zm. 1965 w Zakopanem) – polski lekarz ftyzjatra, dyrektor Sanatorium im. T. Chałubińskiego w Zakopanem.

Życiorys

Ludwik Fischer urodził się w 1886 roku we Lwowie. W 1906 roku ukończył gimnazjum klasyczne, a w 1912 roku Wydział Lekarski Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie[1].

W latach 1912–1914 pracował w lwowskiej Klinice Chorób Wewnętrznych. Walczył w I wojnie światowej jako żołnierz armii austriackiej i polskiej. Po wojnie objął stanowisko naczelnego lekarza w Sanatorium PCK w Zakopanem. Był jednym z pierwszych lekarzy w Zakopanem, którzy stosowali zabieg przepalania zrostów opłucnych metodą Jacobeusa. Jego uczniami byli m.in. Zdzisław Skibiński i Edwin Roman Paryski[2].

Podczas II wojny światowej przebywał w obozie Gross-Rosen, gdzie leczył więźniów i przeprowadzał m.in. zabiegi odmy[3][4].

W latach 1945–1950 był dyrektorem Sanatorium im. Chałubińskiego w Zakopanem[5]. W 1947 roku we Wrocławiu otworzył pierwszy po wojnie Ogólnopolski Zjazd Przecigruźliczy i wspierał rozwój chirurgii klatki piersiowej[6].

Był dożywotnim przewodniczącym zakopiańskiego Oddziału Ftyzjatyryczno-Pneumonologicznego oraz przewodniczącym Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Ftyzjatyryczno-Pneumonologicznego, a następnie członkiem honorowym PTFP. Odznaczono go m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Zmarł w 1965 roku w Zakopanem i został pochowany na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku[7].

Przypisy

  1. ↑ R. Talewski, Portrety zakopiańskich lekarzy, Zakopane 1985, s. 46.
  2. ↑ R. Talewski, Portrety zakopiańskich lekarzy, Zakopane 1985, s. 46.
  3. ↑ S. Podlaski, Piekło na raty, Warszawa 1979, s. 179.
  4. ↑ L. Krysiak, Naznaczeni przez wojnę (dostęp 2025-12-02).
  5. ↑ R. Talewski, Początki i rozwój zakopiańskiej medycyny, Wrocław 1971, s. 57.
  6. ↑ R. Talewski, Portrety zakopiańskich lekarzy, Zakopane 1985, s. 47.
  7. ↑ R. Talewski, Portrety zakopiańskich lekarzy, Zakopane 1985, s. 47.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.