Ludwik Orleański

Ludwik I Orleański
	książę Orleanu
Okres	od 1392; do 1407
Poprzednik	Tytuł utworzono
Następca	Karol Orleański
	Dane biograficzne
Dynastia	Walezjusze
Data urodzenia	13 marca 1372
Data śmierci	23 listopada 1407
Ojciec	Karol V Mądry
Matka	Joanna de Burbon
Żona	Walentyna Visconti
Dzieci	? (córka),; Ludwik,; ? (syn),; Jan Filip,; Karol Orleański,; Filip,; Jan,; Maria,; Małgorzata;; nieślubne:; Jean de Dunois

Ludwik I Orleański (ur. 13 marca 1372, zm. 23 listopada 1407) – książę Orleanu, syn króla Francji Karola V Mądrego^[1] i Joanny de Burbon, pochodził z dynastii Walezjuszów.

W miarę jak potęgowała się choroba umysłowa (schizofrenia) jego starszego brata Karola VI Szalonego, Ludwik coraz zacieklej walczył z Janem bez Trwogi – księciem Burgundii – o regencję i opiekę nad swoimi bratankami. Miał nawet podobno romans z samą królową Izabelą Bawarską. Był przywódcą partii Armaniaków (franc. Armagnacs). Został zamordowany na ulicach Paryża na polecenie swojego konkurenta.

Potomstwo

W 1389 r. Ludwik poślubił Walentynę Visconti, córkę Gian Galeazzo, księcia Mediolanu. Miał z nią:

córkę (1390)
Ludwika (1391–1395)
syna (1392)
Jana Filipa (ur. 1393 w Paryżu, zm. 1393 w Château de Vincennes)
Karola, księcia Orleanu (1394–1465), ojca króla Ludwika XII
Filipa, hrabia Vertus (1396–1420)
Jana, hrabiego Angoulême (1404–1467), dziadka króla Franciszka I
Marię (1401)
Małgorzatę, hrabinę Vertus (1406–1466), żonę Ryszarda Bretońskiego, hrabiego Étampes

Z Mariette d'Enghien Ludwik miał nieślubnego syna:

Walezjusze	Filip (1344–1375) Ludwik I (1392–1407) Karol I (1407–1465) Ludwik II (1465–1498) Henryk II (1519–1536)
Linia Angoulême Walezjuszy	Karol II (1536–1545) Ludwik III (1549–1550) Karol Maksymilian (1550–1560) Henryk (1560–1574)
Linia orleańska Bourbonów	Mikołaj Henryk (1607–1611) Gaston (1626–1660) Filip I (1661–1701) Filip II (1701–1723) Ludwik I (1723–1752) Ludwik Filip I (1752–1785) Ludwik Filip II (1787–1793) Ludwik Filip I (1815–1830) Ferdynand Filip (1830–1842)