Luisa González

Luisa Magdalena González Alcívar
Ilustracja
Luisa Magdalena González Alcívar (2022)
Pełne imię i nazwisko

Luisa Magdalena González Alcívar

Data i miejsce urodzenia

22 listopada 1977
Quito

Sekretarz Administracji Publicznej Ekwadoru
Okres

od 4 stycznia 2017
do 24 maja 2017

Przynależność polityczna

Ruch Rewolucji Obywatelskiej

Poprzednik

Pedro Solines Chacón

Następca

włączenie do Kancelarii Prezydenta Ekwadoru

Prezydent Ruchu Rewolucji Obywatelskiej
Okres

od 18 listopad 2023
do 23 styczeń 2026

Poprzednik

Francisco Hidalgo

Następca

Gabriela Rivadeneira

Luisa Magdalena González Alcívar (ur. 22 listopada 1977 w Quito) – ekwadorska polityk i prawnik. Piastowała różne stanowiska w rządzie prezydenta Rafaela Correi rządzącego w latach 2007–2017. Posłanka do Zgromadzenia Narodowego w latach 2021–2023. Kandydatka Ruchu Rewolucji Obywatelskiej w wyborach prezydenckich w Ekwadorze w 2023 roku i w 2025 roku oraz liderka tej partii od listopada 2023 roku, do stycznia 2026 roku. W obu głosowaniach weszła do drugiej tury uzyskując w niej odpowiednio 48,17% i 44,38% głosów.

Życiorys

Urodziła się 22 listopada 1977 roku[1]. Jest córką Jorge Luisa Gonzáleza Zambrano i Ligii Alcívar Álvarez[2]. Ponieważ jej rodzice przebywali na wakacjach w stołecznym Quito, urodziła się w parafii Chimbacalle, położonej na południu miasta[3][4]. Później jej rodzice wrócili do parafii Canuto w kantonie Chone w zachodniej prowincji Manabí, gdzie dorastała[4].

Ukończyła religijną szkołę podstawową Mercedes w mieście Calceta, a następnie w kwietniu 2000 roku w wieku 22 lat ukończyła szkołę średnią María Angélica Idrobo w Quito. González wyszła za mąż w wieku 15 lat, urodziła syna w wieku 16 lat i rozwiodła się w wieku 22 lat. Identyfikuje się jako ewangeliczka[5].

W wieku 23 lat rozpoczęła studia na Centralnym Uniwersytecie Ekwadoru, których jednak nie ukończyła[5]. Ukończyła jednak studia prawnicze na Międzynarodowym Uniwersytecie Ekwadoru. Uzyskała również tytuł magistra w zakresie zarządzania wyższego szczebla w Instytucie Wyższych Studiów Narodowych oraz tytuł magistra w zakresie ekonomii międzynarodowej i rozwoju na Uniwersytecie Complutense w Madrycie[6][7].

Kariera zawodowa

W latach 2002–2003 pracowała w UniBanco, instytucji bankowej z siedzibą w Quito[5]. W latach 2004–2005 była asystentem badawczym na Międzynarodowym Uniwersytecie Ekwadoru. Później pracowała jako asystent prawny w firmie Petroecuador[3]. Na początku 2007 roku wstąpiła do Korpusu Inżynieryjnego Armii Ekwadoru. W tym samym roku podjęła pracę w przedsiębiorstwie Integradas Solutions, zajmującym się marketingiem sprzętu elektronicznego i produkcją oprogramowania, w którym pracowała do lutego 2008 roku[5].

W marcu 2008 roku dołączyła do rządu Rafaela Correi. Jej pierwszym stanowiskiem było stanowisko doradcy w Sekretariacie (ministerstwie) Komunikacji i Informacji Prezydium Ekwadoru. W tym samym roku została generalnym koordynatorem ds. zasobów ludzkich, rozwoju instytucjonalnego i szkoleń w urzędzie Nadzoru nad Spółkami, Papierami Wartościowymi i Ubezpieczeniami[7][8][9]. W 2010 roku objęła funkcję generalnego koordynatora strategicznego programu prezydenckiego w Kancelarii Prezydenta[10].

W 2011 roku została mianowana wicekonsulem Ekwadoru w Madrycie. W 2014 roku powróciła do kraju i została mianowana wiceministrem ds. zarządzania turystyką w Ministerstwie Turystyki. W 2015 roku została mianowana podsekretarzem odpowiedzialnym za sprawy prezydenckie, a następnie sekretarzem generalnym Biura Prezydenta. W tym samym roku powróciła do Madrytu, gdzie została mianowana konsulem generalnym Ekwadoru[7][8][9].

W 2016 roku objęła funkcję podsekretarza generalnego administracji publicznej. W 2017 roku pełniła funkcję doradcy w firmie Correos del Ecuador[9]. 4 stycznia 2017 roku została mianowana przez prezydenta Correę na stanowisko sekretarza administracji publicznej. 24 maja nowy prezydent Lenín Moreno wydał dekret o zniesieniu sekretariatu i włączeniu go do Kancelarii Prezydenta[11]. 19 maja została mianowana p.o. sekretarza pracy do czasu inauguracji nowego rządu 24 maja[12][13].

Była także sekretarzem generalnym w urzędzie ds. Nadzoru Spółek oraz konsulem generalnym Ekwadoru w hiszpańskim Alicante[9][14]. W 2018 roku została mianowana sekretarzem krajowym Parlamentu Andyjskiego, a w 2019 roku pełniła funkcję doradcy w tym samym organie[7][8][9].

Kariera polityczna

Luisa González na posiedzeniu Zgromadzenia Narodowego, 22 lipca 2022 roku

W 2007 roku była kandydatką w wyborach do Zgromadzenia Konstytucyjnego, reprezentując prowincję Pichincha z ramienia Partii Chrześcijańsko-Społecznej (PSC)[5][15][16].

Posłanka (2021–2023)

7 lutego 2021 roku zdobyła mandat poselski w wyborach do Zgromadzenia Narodowego jako przedstawicielka Manabí z listy koalicji Unia dla Nadziei. Złożyła przysięgę poselską 14 maja tego samego roku[17].

17 maja 2023 roku wczesnym rankiem prezydent Guillermo Lasso podpisał dekret wykonawczy nr 741, w którym uruchomił artykuł 148 konstytucji, zwany „śmiercią krzyżową” (hiszp. muerte cruzada), argumentując to „poważnym kryzysem politycznym i wewnętrznymi niepokojami”. W ekwadorskim ustroju politycznym „śmierć krzyżowa” polega na rozwiązaniu Zgromadzenia Narodowego i ogłoszeniu przyspieszonych wyborów prezydenckich i parlamentarnych, choć na skróconą kadencję[6][18][19].

Kampania prezydencka (2023)

10 czerwca 2023 roku Luisa González została wyznaczona na kandydatkę Ruchu Rewolucji Obywatelskiej w przedterminowych wyborach prezydenckich, po tym jak były wiceprezydent Jorge Glas odmówił startu. Jej kandydatem na wiceprezydenta był były Minister Koordynujący ds. Wiedzy i Talentu Ludzkiego Andrés Arauz, który w wyborach prezydenckich dwa lata wcześniej wszedł do drugiej tury i zdobył 47,64% głosów[20].

13 czerwca, gdy Luisa González wraz ze swoimi zwolennikami udawała się do Krajowej Rady Wyborczej (CNE), aby zarejestrować swoją kandydaturę, policja użyła w stosunku do grupy gazu pieprzowego. Przewodnicząca Ruchu Rewolucji Obywatelskiej, Marcela Aguiñaga, potępiła użycie gazu łzawiącego przez policję oraz domagała się zapewnienia odpowiednich warunków wyborczych i demokratycznych[21]. González stwierdziła, że gaz został rzucony prosto w jej twarz, co spowodowało zaczerwienienie. Po zdarzeniu zajęto się nią w ośrodku medycznym CNE[22]. Policja ze swojej strony oświadczyła, że stosowała środki chemiczne stopniowo i pośrednio w celu utrzymania porządku publicznego ze względu na wrogie zachowanie grupy osób[23]. Pomimo tego incydentu González pod koniec dnia udało się zgłosić swoją kandydaturę[24].

16 czerwca CNE odmówiła rejestracji duetu González-Arauz, argumentując, że ich partia nie przedstawiła wymaganego planu pracy kampanijnej[25][26][27][28]. Przyznała jednak 48-godzinny okres na skorygowanie tej kwestii. Następnego dnia przywódczyni Ruchu Rewolucji Obywatelskiej oświadczyła, że wymóg ten został skorygowany i 20 czerwca kandydatura została przyjęta[29][30].

Podczas kampanii González podróżowała po kraju w przyczepach kempingowych ze swoim kandydatem na wiceprezydenta i kandydatami do Zgromadzenia[31]. Jej strategia skupiała się na odwoływaniu się do rządu Rafaela Correi z lat 2007–2017 i używaniu haseł takich jak „Znów będziemy ojczyzną” (hiszp. Volveremos a ser patria) i „Odrodzenie ojczyzny” (hiszp. El resurgir de la patria). Kandydatka obiecała, że jeśli zwycięży to swoim głównym doradcą uczyni byłego prezydenta Correę[32]. W mediach społecznościowych wykorzystywała w swojej kampanii karykaturalne obrazy owiec, co było nawiązaniem do krytycznego przedstawiana ze strony oponentów jej wyborców jako owiec, a także utrzymywała aktywną obecność na TikToku. González przedstawiała urzędującego prezydenta Guillerma Lasso jako swojego głównego przeciwnika, a także zapewniła, że będzie traktować Stany Zjednoczone na równi z innymi krajami i podkreśliła potrzebę poszanowania „samostanowienia” swojego kraju[32]. Swoją kampanię zakończyła w Guayaquil, największym mieście Ekwadoru[33][34]. Wśród jej obietnic wyborczych znalazły się:

  • przeniesienie więzienia Litoral, w którym w powtarzających się zamieszkach w 2021 roku zginęło łącznie ponad 200 więźniów;
  • utworzenie dwóch nowych uniwersytetów;
  • rozbudowa metra w Quito, aby sięgało do parafii Calderón;
  • większe inwestycje w bezpieczeństwo narodowe w obliczu trwającego od grudnia 2020 roku kryzysu bezpieczeństwa w Ekwadorze[35].

W pierwszej turze głosowania 20 sierpnia González uzyskała 33,61% głosów, co pozwoliło jej przejść do drugiej tury zaplanowanej na 15 października. Do drugiej tury z wynikiem 23,47% wszedł także 35-letni przedsiębiorca i były poseł Daniel Noboa z Narodowej Akcji Demokratycznej (ADN), będący synem wpływowego plantatora bananów i wielokrotnego kandydata na prezydenta Ekwadoru Álvaro Noboi[36].

1 września González zgłosiła do Prokuratury Generalnej, że otrzymywała groźby śmierci, wobec czego rząd Ekwadoru przyznał jej ochronę wojskową[37][38]. W drugiej turze González uzyskała 48,17% głosów, przegrywając z Danielem Noboą[39].

Kampania prezydencka (2025)

Logo kampanii prezydenckiej Luisy González w 2025 roku

18 listopada 2023 roku została mianowana przewodniczącą Ruchu Rewolucji Obywatelskiej, zastępując Marcelę Aguiñagę[40]. W lutym 2024 roku González zarejestrowała się jako kandydat wstępny do drugiej kampanii prezydenckiej w nadchodzących wyborach prezydenckich w 2025 roku, ubiegając się o nominację Ruchu Rewolucji Obywatelskiej (RC)[41].

W czerwcu 2024 roku prefekt prowincji Pichincha Paola Pabón ogłosiła, że również będzie ubiegać się o nominację RC, rzucając wyzwanie González[42]. Jednak w sierpniu 2024 roku Pabón wycofała swoją kandydaturę, pozostawiając González jako jedyną kandydatkę do nominacji prezydenckiej RC[43].

10 sierpnia 2024 roku González została oficjalną kandydatką Ruchu Rewolucji Obywatelskiej na urząd prezydenta w wyborach w 2025 roku. Partia ogłosiła również, że jej kandydatem na wiceprezydenta zostanie były minister gospodarki i finansów Diego Borja[44][45]. Uzyskała także wsparcie Ruchu RETO pod wodzą byłego prefekta prowincji Azuay Paúla Carrasco[46].

Podczas swojej kampanii González skupiała się na krytyce administracji prezydenta Daniela Noboi w kwestiach bezpieczeństwa, praw człowieka i energetyki, proponując powrót do modelu Rafaela Correi i wprowadzenie reform wzmacniających rolę państwa. Przedstawiła również plan PROTEGE dotyczący propozycji reintegracji społecznej i zapobiegania przestępczości. W czasie kampanii doszło do oskarżeń wobec jej kandydata na wiceprezydenta Diego Borji o kontrakty z państwowym przedsiębiorstwem Petroecuador, co jest niedozwolone przy kandydowaniu na ten urząd[47][48][49].

Strategia komunikacyjna jej kampanii opierała się na prostym designie materiałów wyborczych, wykorzystaniu koloru turkusowego i podkreślaniu postaci byłego prezydenta Correi[50]. W ramach nawiązania kontaktu z wyborcami organizowała wiece wyborcze, a także korzystała z przychylnych jej mediów i sieci społecznościowych. Podczas debaty, która odbyła się 19 stycznia, zaatakowała rząd Noboi i broniła swojego planu rządzenia, spotykając się z krytyką ze strony innych kandydatów, szczególnie Andrei González z Partii Towarzystwa Patriotycznego[51][52].

1 października 2024 roku Luisa González wzięła udział w inauguracji rządów lewicowej prezydent Meksyku Claudii Sheinbaum. Wystosowanie zaproszenia dla kandydatki opozycji w wyborach prezydenckich w Ekwadorze wobec braku zaproszenia dla przedstawicieli władz ekwadorskich zostało odebrane przez media jako wyraz sympatii wyrażonej przez Sheinbaum dla González[53]. Relacje między oboma krajami uległy pogorszeniu, gdy 5 kwietnia 2024 roku ekwadorska policja wkroczyła do ambasady Meksyku w Quito i aresztowała byłego wiceprezydenta w rządzie Correi Jorge Glasa, który schronił się tam w grudniu 2023 roku, aby uniknąć kary za ciążące na nim zarzuty korupcyjne. Po szturmie Meksyk zerwał stosunki dyplomatyczne z Ekwadorem. Następnego dnia Nikaragua również zerwała stosunki z Ekwadorem w geście solidarności z Meksykiem[54].

W pierwszej turze, która odbyła się 9 lutego 2025 roku, Luisa González zmierzyła się z prezydentem Danielem Noboą, uzyskując 44% głosów w porównaniu z 44,17% głosów Noboi, co doprowadziło do drugiej tury zaplanowanej na 13 kwietnia[55]. Różnica między kandydatami w pierwsze turze głosowania wyniosła niecałe 17 tysięcy głosów[56]. Przed głosowaniem większość sondaży prognozowało zwycięstwo Noboi w pierwszej turze[57].

W obliczu drugiej tury González otrzymała wsparcie od kandydata Demokratycznej Lewicy na prezydenta Carlosa Rabascalla (0,22% w pierwszej turze)[58], organizacji politycznych jak Narodowe Zgromadzenie Obywatelskie[59], Platforma Władzy Ludowej Ekwadoru[60], Ekwadorska Partia Socjalistyczna[61] czy Ruch Demokratycznego Centrum, którego kandydat Jimmy Jairala zdobył 0,40% głosów[62], oraz organizacji ludności rdzennej, takich jak Konfederacja Rdzennych Ludów i Narodów Wybrzeża Ekwadoru (Conaice)[63], Konfederacja Rdzennej Ludności Chłopskiej (FEI)[64], Pachakutik i Konfederacja Narodowości Rdzennych Ekwadoru (Conaie) Leonidasa Izy[65]. Luisa González otrzymała także wsparcie przedsiębiorcy Jana Topicia, który w wyborach prezydenckich w 2023 roku z wynikiem 1 447 tys. głosów uzyskał 14,41% głosów, zajmując czwarte miejsce[66].

Między pierwszą a drugą turą jednym z głównych tematów wzbudzających kontrowersje była dyskusja wokół propozycji „dolaryzacji na wzór ekwadorski”, wysuniętej przez posłanki Ruchu Rewolucji Obywatelskiej Paolę Cabezas i Gisselę Garzón. Zaproponowały one stworzenie „ekwadolarów” i propagowanie transakcji cyfrowych, co spotkało się z krytyką zarówno w mediach społecznościowych, jak i wśród sektora biznesowego. González ze swojej strony odcięła się od tych postulatów, stwierdzając, że jej partyjne koleżanki „uwikłały się w temat, którego nie znają” i potwierdzając swoje poparcie dla dolara amerykańskiego jako jedynej oficjalnej waluty w kraju[67][68]. Kontrowersje te nasiliły się, gdy posłanka partii rządzącej Nataly Morillo potępiła Cabezas za rzekome wywoływanie paniki gospodarczej, twierdząc, że jej komentarze wywołały niepewność wśród społeczeństwa[69][70][71].

W drugiej turze osiągnęła wynik 44,38%, co stanowiło niewielki procentowy wzrost poparcia[72][73], jednocześnie będąc spadkiem o 175 tysięcy głosów w porównaniu do pierwszej tury[74]. Zdaniem analityków Yaniny Mondino i Luisa Verdesoto do głównych przyczyn porażki González należało milczenie na temat skandali korupcyjnych w jej środowisku politycznym, podważanie kierunku rozwoju gospodarczego kraju oraz kwestionowanie dolaryzacji przez jej koleżanki partyjne. Verdesoto stwierdził także, iż zwycięstwo prezydenta Noboi było spowodowane jego umocnieniem w największych miastach i prowincjach, jak i na wybrzeżu, które tradycyjnie uznawano za bazę wyborczą polityków correistowskich[74].

Porażka kandydatki Ruchu Rewolucji Obywatelskiej spowodowała osłabienie jej osobistej pozycji politycznej, jak i stabilności jej ugrupowania. Ekwadorski portal gk.city jako jeden z głównych błędów González po wyborach uznał zakwestionowanie przez nią wyników głosowania. Kandydatka powoływała się m.in. rzekome zaliczenie części głosów nieważnych jako oddanych na Noboę czy przerwy w dostawach prądu w niektórych lokalach wyborczych jako mające zaważyć na wyniku głosowania. Zarzuty te zostały odrzucone zarówno przez CNE, jak i krajowych komentatorów[49]. Po wyborach z partii odeszła posłanka Mónica Salazar, co González określiła mianem „zdrady”[49][75].

Dwa dni po głosowaniu oskarżany o niedozwolone kontrakty z państwowym Petroecuadorem kandydat na wiceprezydenta Diego Borja próbował opuścić kraj przez przejście graniczne z Kolumbią na moście Rumichaca. Polityk napisał w mediach społecznościowych, że zabrano mu dowód osobisty i „próbowano go aresztować”[49]. Zdaniem Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Borja w czasie sprawdzania tożsamości próbował „nagle opuścić miejsce zdarzenia, zostawiając swoje dokumenty”. Do mediów trafiło także zdjęcie z kontroli imigracyjnej, na którym polityk miał na sobie czapkę i maskę, jakby chciał uniknąć rozpoznania[76]. Niedługo po incydencie lewicowy prezydent Kolumbii Gustavo Petro ogłosił, że udzieli azylu wszystkim „prześladowanym” przez rząd Daniela Noboi[49]. Kilka dni po zdarzeniu Diego Borja potwierdził, że opuścił kraj i znajduje się w Barcelonie[77]

Kontrowersje

W 2019 roku dochodzenie wykazało, że González, gdy była urzędniczką rządu Rafaela Correi, korzystała z samolotu prezydenckiego, aby podróżować do kilku krajów, takich jak Barbados, Belize, Luksemburg, Panama, Republika Zielonego Przylądka, Trynidad i Tobago oraz Zjednoczone Emiraty Arabskie, nie składając oficjalnego wniosku do prezydenta Republiki[6][78]. Biuro Kontrolera Generalnego uznało ją odpowiedzialną do zapłaty łącznej kwoty 880 473 USD w związku z nielegalnym wykorzystaniem samolotu prezydenckiego do podróży do tych miejsc[79].

Podczas swojej kadencji jako posłanka Unii dla Nadziei była zaangażowana w debatę na temat budzącego kontrowersje tematu aborcji. 3 lutego 2022 roku, podczas debaty 758. sesji Zgromadzenia Narodowego, na której omawiano kwestię dekryminalizacji aborcji w przypadku gwałtu, González zajęła stanowisko pro-life. Posłanka odwołując się do orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego mającego na celu zalegalizowanie bezpłatnej i dobrowolnej aborcji uznała, że w Ekwadorze nie ma odpowiednich ram regulacyjnych dla wprowadzenia takiego rozwiązania[80]. Ponadto sprzeciwiła się projektowi ustawy o higienie i zdrowiu menstruacyjnym, który przewidywał między innymi bezpłatną dystrybucję podpasek higienicznych[79].

Poglądy

Luisa González we wrześniu 2022 roku

González jest powszechnie uważana za polityk lewicową i popieraną przez byłego prezydenta Rafaela Correę[32][81]. Krytykowała byłego prezydenta Guillermo Lasso i obiecała dokonać przeglądu wszystkich dekretów prezydenckich i aktów wykonawczych wydanych po zastosowaniu przez niego „śmierci krzyżowej” (hiszp. muerte cruzada)[82]. Jej przekonania polityczne są uważane za socjalistyczne i zgodne z ideami socjalizmu XXI wieku[83][84].

Jednakże w czasie, gdy była posłanką do Zgromadzenia Narodowego, przyjęła konserwatywne stanowisko w kwestiach społecznych: zadeklarowała się jako osoba pro-life i sprzeciwiła się ustawie z 2021 roku o dopuszczeniu aborcji w przypadku gwałtu[85]. Na początku swojej kariery González utożsamiała się z prawicą i była członkinią chadeckiej Partii Chrześcijańsko-Społecznej[86].

Oświadczyła również, że będzie traktować Stany Zjednoczone tak samo jak inne kraje i nalegała, aby uszanowano „samostanowienie” jej kraju[32]. Opisywano ją jako aktywistkę na rzecz praw zwierząt, a sama siebie określiła jako „obrończynię praw zwierząt”[87].

Podczas kampanii prezydenckiej w 2023 roku wielokrotnie powtarzała, że jeśli zostanie wybrana na prezydenta, wdroży ponownie program polityczny administracji Rafaela Correi. Obiecała także przywrócenie programów socjalnych, które Correa wdrożył w czasie swojej prezydentury. Ponadto ogłosiła plany wykorzystania 2,5 miliarda dolarów z rezerw międzynarodowych na poprawę gospodarki i inwestycje w infrastrukturę publiczną. Zaprzeczyła również, że w przypadku wyboru ułaskawiłaby Correę skazanego za korupcję[36][88].

W referendum w 2023 roku poparła rozwiązanie, które umożliwiłoby eksploatację ropy naftowej w Parku Narodowym Yasuní, argumentując, że skorzystałby na tym budżet przeznaczony na rozwój edukacji i gospodarki kraju[89].

W drugiej turze kampanii wyborczej w 2023 roku González w wywiadzie udzielonym 8 września stwierdziła, że „Wenezuela ma lepsze warunki życia niż Ekwador”, co początkowo wywołało kontrowersje[90][91]. Jednak dzień później wyjaśniła, że nie była zbyt precyzyjna w swojej wypowiedzi i że miała na myśli warunki „fizycznego przetrwania”[92].

Przypisy

  1. ↑ Así es la vida familiar y la carrera de Luisa González: pareja, hijos, estudios y más datos. CNN, 2025-02-05. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  2. ↑ José Mayorga Barona: Cartas de lectores: Sumisa o inteligente. Expreso, 2025-03-05. [dostęp 2025-04-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-04-13)]. (hiszp.).
  3. 1 2 Luisa González, de suplente socialcristiana a presidenciable correísta. Primicias, 2023-10-14. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  4. 1 2 González asegura que nació en Quito porque su familia estaba de vacaciones. Ecuador Verifica, 2023-06-13. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  5. 1 2 3 4 5 Marjorie Ortíz, Sandra Miranda: Luisa González, tras 15 años a la sombra de su líder, busca el ‘resurgir’ correísta. „El Universo”, 2023-08-01. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  6. 1 2 3 ¿Quién es Luisa González, la carta a la Presidencia por la Revolución Ciudadana?. Expreso, 2023-04-09. [dostęp 2025-04-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-06-11)]. (hiszp.).
  7. 1 2 3 4 ¿Quién es Luisa González?, pieza clave del correísmo para llegar a la Presidencia. Ecuador En Vivo, 2023-06-11. [dostęp 2025-04-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-06-11)]. (hiszp.).
  8. 1 2 3 Rafael Correa prepara su regreso a Ecuador y nombra a su candidata presidencial. „Clarín”, 2023-06-12. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  9. 1 2 3 4 5 Elecciones Ecuador 2023: ¿quién es Luisa González, candidata a la Presidencia de Ecuador por el correísmo?. Ecuavisa, 2023-06-10. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  10. ↑ Luisa González, la esperanza del correísmo para gobernar otra vez Ecuador y hacer historia. swissinfo.ch, 2025-04-08. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  11. ↑ El Gobierno cierra seis ministerios y reorganiza su estructura sectorial. „El Comercio”, 2017-05-26. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  12. ↑ Luisa González asume el Ministerio de Trabajo en lugar de Berrezueta. „El Telégrafo”, 2017-05-20. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  13. ↑ ¿Quiénes son los integrantes del Gabinete de Lenín Moreno?. „El Comercio”, 2017-05-24. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  14. ↑ ¿Quién es Luisa González, la candidata del correísmo?. „El Diario”, 2023-06-10. [dostęp 2025-04-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-06-10)]. (hiszp.).
  15. ↑ Candidatos a asambleístas por Pichincha. „La Hora”, 2007-06-26. [dostęp 2025-04-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-08-10)]. (hiszp.).
  16. ↑ Alejandro Pérez: Luisa González: "Mi principal asesor va a ser Rafael Correa". Vistazo, 2023-08-17. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  17. ↑ Asambleístas del Ecuador por Manabí, periodo 2021-2025. Revista de Manabí, 2021-05-17. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  18. ↑ Ana María Cañizares: El presidente de Ecuador, Guillermo Lasso, firma la "muerte cruzada" y disuelve la Asamblea Nacional. CNN, 2023-05-17. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  19. ↑ Elecciones Ecuador 2023: entre Andrés Arauz, Carlos Rabascal y Luisa González está el candidato del correísmo a la Presidencia. Ecuavisa, 2023-05-23. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  20. ↑ Revolución Ciudadana define a Luisa González y Andrés Arauz como su binomio tras la declinación de Jorge Glas. „El Universo”, 2023-06-10. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  21. ↑ Denuncian ataque un con gas lacrimógeno a una precandidata a la Presidencia en Ecuador. Qué Pasa Media Network, 2023-06-13. [dostęp 2025-04-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-06-13)]. (hiszp.).
  22. ↑ Luisa González recibe gas pimienta durante su inscripción en el CNE, denuncia Araúz. „La República”, 2023-06-13. [dostęp 2025-04-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-06-13)]. (hiszp.).
  23. ↑ Revolución Ciudadana denuncia agresión durante la inscripción del binomio presidencial. Vistazo, 2023-06-13. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  24. ↑ Luisa González y Andrés Arauz inscribieron su candidatura en el CNE. „El Comercio”, 2023-06-14. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  25. ↑ CNE negó inscripción de binomios de Revolución Ciudadana y Construye para elecciones anticipadas 2023. „El Comercio”, 2023-06-17. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  26. ↑ Elecciones Ecuador 2023: el CNE negó la inscripción de los binomios de Luisa González y Fernando Villavicencio. Ecuavisa, 2023-06-16. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  27. ↑ CNE negó inscripción de candidatura de Fernando Villavicencio (Construye), y Luisa González (Revolución Ciudadana). „La Hora”, 2023-06-16. [dostęp 2025-04-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-06-17)]. (hiszp.).
  28. ↑ CNE niega la inscripción de Fernando Villavicencio y Luisa González. „La República”, 2023-06-16. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  29. ↑ El correísmo alista requisito para completar registro de Luisa González. „La República”, 2023-06-17. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  30. ↑ CNE calificó las candidaturas de Luisa González y Fernando Villavicencio tras subsanar incumplimientos. „El Universo”, 2023-06-20. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  31. ↑ Luisa González recorre el país cobijada por la maquinaria de propaganda electoral del correísmo. planv.com.ec, 2023-07-20. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  32. 1 2 3 4 Joseph Bouchard: Luisa González Would Be A Disaster for U.S.-Ecuador Relations. „The National Interest”, 2023-07-11. [dostęp 2025-04-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-07-19)]. (ang.).
  33. ↑ Borregos en campaña: "La estrategia no es buena para atraer indecisos". Extra, 2023-06-27. [dostęp 2025-04-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-06-27)]. (hiszp.).
  34. ↑ Luisa González cierra su campaña en Guayaquil en el sector Cristo del Consuelo. „El Universo”, 2023-08-17. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  35. ↑ La Universidad del Sur, una promesa de Luisa González para los quiteños. Radio La Calle, 2023-08-09. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  36. 1 2 Factbox-Ecuador's Gonzalez and Noboa go to second round in presidential vote. AOL, 2023-08-21. [dostęp 2025-04-13]. (ang.).
  37. ↑ Ecuador: la candidata presidencial Luisa González denunció haber recibido amenazas de muerte. „El Canciller”, 2023-09-01. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  38. ↑ Luisa González acepta resguardo militar tras supuesta amenaza. Primicias, 2023-09-01. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  39. ↑ Yalilé Loaiza: Elecciones en Ecuador: Daniel Noboa derrotó a Luisa González y el correísmo volvió a perder en las urnas. InfoBae, 2023-10-15. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  40. ↑ Luisa González es la nueva presidenta de la Revolución Ciudadana. Primicias, 2023-11-18. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  41. ↑ Estos son los precandidatos presidenciales de Ecuador, hasta el momento. Primicias, 2024-03-09. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  42. ↑ Karina Sotalin: Pabón: “Imagínense la potencia que tendríamos si somos Gobierno Nacional”. Expreso, 2024-07-06. [dostęp 2025-04-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-07-06)]. (hiszp.).
  43. ↑ Dallyanna Passailaigue, Andrés Guschmer, Luisa González, José Serrano, Cristina Reyes serían algunas de las candidaturas definidas en las últimas horas. „El Universo”, 2024-08-06. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  44. ↑ Alexandra Valencia: Ecuador ex-President Correa's party taps Luisa Gonzalez as presidential candidate. Reuters, 2024-08-10. [dostęp 2025-04-13]. (ang.).
  45. ↑ Ocho binomios presidenciales inscritos en el CNE hasta este lunes 30 de septiembre. teleamazonas.com, 2024-09-30. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  46. ↑ Verónica Terán: ¿Cuál es la historia del Movimiento RETO?. gk.city, 2025-01-29. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  47. ↑ Petroecuador suspende pagos a Downhole Tools, empresa relacionada con el candidato vicepresidencial Diego Borja. Primicias, 2024-12-19. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  48. ↑ Luisa González plantea en su plan de gobierno un proceso "re constituyente" del modelo correísta. Primicias, 2024-12-20. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  49. 1 2 3 4 5 Cinco errores del correísmo tras la derrota en las elecciones 2025. gk.city, 2025-05-05. [dostęp 2025-05-09]. (hiszp.).
  50. ↑ Yalilé Loaiza: Luisa González, la apuesta del correísmo para regresar al poder en Ecuador. InfoBae, 2025-04-13. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  51. ↑ Juan Pablo Vintimilla: González versus González e Iza versus Araus, la tónica del segundo bloque del debate presidencial. Primicias, 2025-01-19. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  52. ↑ Debate en Ecuador: por separado, Noboa y González midieron el pulso de cara a las presidenciales. France 24, 2025-01-20. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  53. ↑ Usa correísmo a Sheinbaum en campaña. „El Heraldo”, 2024-10-03. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  54. ↑ Mexico, Nicaragua cut ties with Ecuador after embassy raid. „Deutsche Welle”, 2024-04-07. [dostęp 2025-04-13]. (ang.).
  55. ↑ Elecciones presidenciales: Daniel Noboa obtiene el 44,16% y Luisa González alcanza el 43,98%. Primicias, 2025-02-17. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  56. ↑ The final battle for the presidency mobilized undecided voters and absentee votes. La Derecha Diario, 2025-03-30. [dostęp 2025-04-13]. (ang.).
  57. ↑ Wybory w Ekwadorze: zaskakujący remis w pierwszej turze. Noboa wyszedł ze sztabu bez słowa. „Gazeta Wyborcza”, 2025-02-10. [dostęp 2025-04-13].
  58. ↑ Carlos Rabascall anunció su respaldo a la correísta Luisa González para la segunda vuelta electoral en Ecuador. InfoBae, 2025-04-13. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  59. ↑ González y Noboa suman apoyos previo al balotaje en Ecuador (+Post). Prensa Latina, 2025-02-26. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  60. ↑ Plataforma del Poder Popular respalda a Luisa González en Ecuador (+Post). Prensa Latina, 2025-02-26. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  61. ↑ Richard Josue Jimenez Mora: Elecciones Ecuador 2025: Luisa González suma el apoyo del Partido Socialista. Expreso, 2025-03-08. [dostęp 2025-04-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-03-09)]. (hiszp.).
  62. ↑ Jonathan Machado: Centro Democrático anuncia apoyo a Luisa González para la segunda vuelta electoral. Primicias, 2025-04-06. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  63. ↑ Elecciones Ecuador 2025 | El Partido Socialista y la Conaice apoyarán a Luisa González en segunda vuelta. Ecuavisa, 2025-03-08. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  64. ↑ Campesinos indígenas de Ecuador expresan apoyo a Luisa González. Crónica Digital, 2025-02-18. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  65. ↑ Conaie, Pachakutik y grupos afines anuncian su apoyo electoral a Luisa González, a quien identificaron como ‘socialdemócrata’. „El Universo”, 2025-03-12. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  66. ↑ Luisa González celebra que el excandidato presidencial Topic se sume a su “unidad” para Ecuador. „El Comercio”, 2025-04-09. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  67. ↑ Paola Cabezas y Gissela Garzón ‘se enredaron en un tema que no dominan’, responde Luisa González sobre declaraciones de dolarización. „El Universo”, 2025-03-18. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  68. ↑ Paola Cabezas, asambleísta del correísmo creó polémica con su postura sobre la dolarización. „El Comercio”, 2025-03-17. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  69. ↑ Dólar en Ecuador: Paola Cabezas responde tras polémica dentro del correísmo por ‘dolarización a la ecuatoriana’. Vistazo, 2025-03-19. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  70. ↑ Roberto Rueda: Los 'Ecuadólares' del correísmo provocan una denuncia en la Fiscalía contra la asambleísta Paola Cabezas. Primicias, 2025-03-20. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  71. ↑ “Dolarización a la ecuatoriana”: El debate que sacude a Ecuador en pleno período electoral. Diario Los Andes, 2025-03-19. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  72. ↑ Terminó escrutinio nacional de la segunda vuelta y el Consejo Nacional Electoral podrá proclamar los resultados numéricos. „El Universo”, 2025-04-18. [dostęp 2025-04-20]. (hiszp.).
  73. ↑ Termina el escrutinio en Ecuador: Daniel Noboa gana la elección presidencial con el 55,62% de los votos. Primicias, 2025-04-18. [dostęp 2025-04-20]. (hiszp.).
  74. 1 2 Marco Carrasco: ¿Por qué Luisa González no creció en votos en la segunda vuelta? Analistas lo explican en Contacto Directo. Ecuavisa, 2025-04-14. [dostęp 2025-05-09]. (hiszp.).
  75. ↑ Luisa González habla de traición y dice que Mónica Salazar pretendía elegir candidaturas ‘a dedo’. „El Universo”, 2025-04-25. [dostęp 2025-05-09]. (hiszp.).
  76. ↑ Orlando Silva: Diego Borja confirmó dónde se encuentra, luego de la polémica en Rumichaca. „El Comercio”, 2025-04-16. [dostęp 2025-05-09]. (hiszp.).
  77. ↑ Diego Borja, excandidato a la vicepresidencia de Ecuador por el correismo, aparece en un video desde España. „El Diario”, 2025-04-20. [dostęp 2025-05-09]. (hiszp.).
  78. ↑ Sara Ortiz: Asambleístas arrastran glosas, multas y órdenes de reintegro. Expreso, 2023-06-10. [dostęp 2025-04-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-04-09)]. (hiszp.).
  79. 1 2 ¿Quién es Luisa González, candidata a la presidencia del Ecuador?. gk.city, 2025-03-09. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  80. ↑ Se aprueba proyecto que garantiza la interrupción voluntaria del embarazo en caso de violación. Zgromadzenie Narodowe, 2022-02-17. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  81. ↑ Marie Delcas: Correa heir Luisa Gonzalez takes lead in Ecuador election. „Le Monde”, 2023-08-21. [dostęp 2025-04-13]. (ang.).
  82. ↑ Luisa González pide a Lasso que se abstenga de emitir decretos de última hora en Ecuador. swissinfo.ch, 2023-08-17. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  83. ↑ Ecuador election headed for run-off with left-wing Gonzalez in lead. Al-Dżazira, 2023-08-21. [dostęp 2025-04-13]. (ang.).
  84. ↑ Socialist, surprise right-wing candidate head to Ecuador runoff. „The Peninsula”, 2023-08-21. [dostęp 2025-04-13]. (ang.).
  85. ↑ Daniel Lozano: La carta electoral de Rafael Correa, entre la lealtad política y el antiabortismo. Yahoo!, 2023-07-18. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  86. ↑ Quién es Luisa González, la candidata de Rafael Correa en las elecciones presidenciales de Ecuador. DF Sud, 2023-08-20. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  87. ↑ Quién es Luisa González, la candidata que buscará en el balotaje ser la primera presidenta de Ecuador. cronista.com, 2023-08-20. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  88. ↑ Elías Camhaji: Luisa González, candidata correísta en Ecuador: “Nunca le ofrecería un indulto a Rafael Correa”. „El País”, 2023-07-04. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  89. ↑ Patricio Capa: ¿Qué dicen los candidatos presidenciales sobre la consulta del Yasuní?. gk.city, 2023-08-18. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  90. ↑ La candidata correísta a presidente, Luisa González, dijo que bajo la dictadura en Venezuela hay “mejores condiciones de vida que en Ecuador”. InfoBae, 2023-09-08. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  91. ↑ Luisa González aseguró que ‘Venezuela tiene mejores condiciones de vida que Ecuador’. „El Universo”, 2023-09-07. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
  92. ↑ Luisa González explica sus dichos sobre Ecuador y Venezuela. Primicias, 2023-09-09. [dostęp 2025-04-13]. (hiszp.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.