Luka Modrić

Luka Modrić

Luka Modrić w 2021
Data i miejsce urodzenia	9 września 1985 Zadar
Wzrost	172 cm[1]
Pozycja	pomocnik
Informacje klubowe
Klub	A.C. Milan
Numer w klubie	14
Kariera juniorska
Lata Klub 1996–2001 NK Zadar 2002–2003 Dinamo Zagrzeb
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole 2003–2008 Dinamo Zagrzeb 94 (26) 2003–2004 → Zrinjski Mostar (wyp.) 25 (8) 2004–2005 → Inter Zaprešić (wyp.) 18 (4) 2008–2012 Tottenham Hotspur 127 (13) 2012–2025 Real Madryt 394 (30) 2025– A.C. Milan 34 (4) W sumie: 692 (85)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole 2001  Chorwacja U-15 2 (0) 2001  Chorwacja U-17 2 (0) 2003  Chorwacja U-18 7 (0) 2003–2004  Chorwacja U-19 11 (2) 2004–2005  Chorwacja U-21 15 (2) 2006–2026  Chorwacja 202 (29) W sumie: 239 (33)
↑ Aktualne na: 26 lipca 2026. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe. ↑ Aktualne na: 3 lipca 2026.
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Chorwacja Mistrzostwa świata II miejsce Rosja 2018 piłka nożna III miejsce Katar 2022 piłka nożna Liga Narodów UEFA srebro Holandia 2022/2023
Odznaczenia

Luka Modrić (ur. 9 września 1985 w Zadarze) – chorwacki piłkarz, występujący na pozycji pomocnika, reprezentant Chorwacji, której jest kapitanem. Uchodzi za jednego z najwybitniejszych piłkarzy w historii chorwackiej piłki nożnej^[2]. Srebrny medalista Mistrzostw Świata 2018 i brązowy medalista Mistrzostw Świata 2022. Laureat Złotej Piłki w 2018. Uczestnik Mistrzostw Świata 2006, 2014, 2018, 2022 i 2026 oraz Mistrzostw Europy 2008, 2012, 2016, 2020 i 2024. Sześciokrotny zdobywca Ligi Mistrzów UEFA w sezonach 2013/2014, 2015/2016, 2016/2017, 2017/2018, 2021/2022 i 2023/2024. Srebrny medalista Ligi Narodów UEFA w sezonie 2022/2023.

Jest wychowankiem Dinama Zagrzeb i do 2003 grał tam w drużynach juniorskich. Potem przeniósł się do bośniackiego zespołu HŠK Zrinjski Mostar. W wieku 18 lat stał się jednym z najlepszych piłkarzy tego zespołu, a w 2004 został wyróżniony graczem sezonu. Następnie powrócił do ojczyzny i trafił do Interu Zaprešić. Tam zagrał jeden sezon i powrócił w 2005 do Dinama. W tym czasie zaczęły się nim interesować takie kluby, jak Bayern Monachium, Werder Brema czy Chelsea, jednak piłkarz wyraził chęć pozostania na kolejny sezon w Dinamie.

27 sierpnia 2012 podpisał pięcioletni kontrakt z Realem Madryt. Chorwat kosztował 30 mln euro oraz 5 mln zmiennych, które zależne są od spełnienia przez niego określonych w umowie celów. Na mocy 5-letniej umowy zawodnik zarabiał 4,5 mln euro rocznie. W barwach „Królewskich” zadebiutował 29 sierpnia 2012 pod koniec drugiej połowy meczu rewanżowego o Superpuchar Hiszpanii, w którym „Los Blancos” wygrali u siebie z FC Barceloną 2:1 i po raz dziewiąty zdobyli to trofeum^[3]. 3 listopada 2012 strzelił swoją pierwszą bramkę w barwach „Królewskich” w meczu ligowym z Realem Saragossa gdzie ostatecznie wygrali (4:0)^[4].

14 lipca 2025 podpisał roczny kontakt z opcją przedłużenia o kolejny sezon z AC Milan^[5][6]. 17 sierpnia 2025 zadebiutował w 66. minucie zmieniając Samuelea Ricciego w meczu drugiej rundy Pucharu Włoch wygranym 2:0 z SSC Bari^[7]. 14 września w meczu trzeciej kolejki Serie A w sezonie (2025/2026) z Bologną strzelił pierwszego gola w 61. minucie który dał zwycięstwo 1:0^[8].

Występował w reprezentacji Chorwacji do lat 21, ale dość szybko trafił do seniorskiej kadry, debiutując w niej 1 marca 2006 w wygranym 3:2 meczu z Argentyną. Mecz ten zaczął w podstawowej jedenastce, a grając przez blisko 80 minut był jednym z najlepszych piłkarzy na boisku. Jego gra spodobała się także selekcjonerowi Zlatko Kranjčarowi, który powołał Modricia do kadry na mistrzostwa świata w Niemczech. Tam wystąpił dwukrotnie – w meczach z Japonią (0:0) oraz z Australią (2:2).

21 listopada 2007 był jednym z głównych autorów wygranej Chorwacji 3:2 w meczu przeciwko Anglią, która pozbawiła gry angielski zespół w Mistrzostwach Europy 2008. W wiosennym okienku transferowym Luka przeszedł do Tottenhamu Hotspur. Na mistrzostwach Europy 2008, 8 czerwca 2008 strzelił jedynego gola z rzutu karnego na tym turnieju w meczu z Austrią (wygranym 1:0)^[9]. 20 czerwca 2008 w ćwierćfinale z Turcją Modrić wykorzystał błąd doświadczonego tureckiego bramkarza Rüştü Reçbera i asystował Ivanowi Klasniciowi, który strzelił bramkę na minutę przed końcem dogrywki, a niecałą pół minuty później Semih Şentürk natychmiast wyrównał dla Turcji. W serii rzutów karnych Modrić nie wykorzystał rzutu karnego, a Turcja wygrała w rzutach karnych (3:1)^[10].

Na mistrzostwach Europy 2012 w Polsce i Ukrainie wystąpił we wszystkich trzech meczach fazy grupowej wygranym 3:1 przeciwko Irlandii^[11], zremisowanym 1:1 z Włochami^[12] i przegranym 0:1 z Hiszpanią, drużynie Chorwacji nie udało się awansować do fazy pucharowej zajmując trzecie miejsce w grupie^[13]. Na mistrzostwach świata 2014 w Brazylii Chorwaci znaleźli się w grupie A z gospodarzami turnieju Brazylią, Meksykiem i Kamerunem. 12 czerwca 2014 Chorwacja rozegrała mecz otwarcia z Brazylią, którą przegrała 3:1^[14], a Modrić doznał lekkiej kontuzji stopy^[15]. 18 czerwca 2014 w drugim meczu grupowym wygranym 0:4 z Kamerunem rozegrał całe spotkanie pomimo ryzyka absencji spowodowanej lekką kontuzją doznanej w meczu otwarcia mistrzostw świata^[16][17]. 23 czerwca 2014 w trzecim meczu grupowym z Meksykiem przegrali 1:3, i tym samym Chorwaci odpadli z turnieju już po fazie grupowej^[18]. Na mistrzostwach Europy 2016 we Francji (12 czerwca) strzelił zwycięskiego gola 1:0 z 25 metrów w pierwszym meczu fazy grupowej z Turcją^[19]. 17 czerwca w drugim meczu grupowym zremisowanym 2:2 z Czechami doznał kontuzji^[20] i musiał opuścić ostatni mecz z Hiszpanią wygranym przez Chorwatów 2:1^[21][22]. W meczu 1/8 finału z Portugalią rozegrał całe spotkanie gdzie przegrali 0:1 w dogrywce z przyszłymi mistrzami Europy^[23].

W 2018 na mistrzostwach świata w piłce nożnej Modrić wystąpił jako kapitan reprezentacji Chorwacji, gdzie 16 czerwca 2018 strzelił gola z rzutu karnego w pierwszym wygranym meczu fazy grupowej z Nigerią (2:0)^[24], a 21 czerwca 2018 w drugim meczu fazy grupowej z Argentyną strzelił gola z szesnastu metrów a Chorwacja wygrała ten mecz (3:0), a oprócz niego po jednej bramce strzelili Ante Rebić (po błędzie argentyńskiego bramkarza Willego Caballero) i Ivana Rakiticia^[25], a Modrić na tym turnieju znacznie przyczynił się do zajęcia drugiego miejsca reprezentacji Chorwacji, przegrywając w finale 2:4 z Francją. Został uznany najlepszym zawodnikiem tego turnieju (MVP)^[26]. Na Mistrzostwach Europy 2020 Modrić rozegrał wszystkie mecze fazy grupowej gdzie 22 czerwca 2021 strzelił jedynego gola na tych mistrzostwach w wygranym meczu ze Szkocją (3:1)^[27]. 28 czerwca 2021 podczas meczu 1/8 finału z reprezentacją Hiszpanii gdzie został zmieniony w 114. minucie dogrywki gdzie Chorwacja przegrała ten mecz z Hiszpanią (3:5) i tym samym odpadła z turnieju^[28]. Podczas eliminacji do Mistrzostw Świata 2022 Modrić strzelił trzy gole i dwukrotnie asystował w siedmiu występach^[29]. 13 czerwca 2022 wykorzystał rzut karny w wygranym 1:0 wyjazdowym meczu z Francją w Lidze Narodów UEFA, co było pierwszym historycznym zwycięstwem Chorwacji nad reprezentacją Francji^[30]. 25 września 2022 strzelił pierwszego gola w meczu otwierając wynik spotkania w ostatnim meczu grupy A w Lidze Narodów UEFA i ostatecznie Chorwacja wygrała 3:1 na wyjeździe z Austrią zajmując pierwsze miejsce w grupie i awansując do półfinału^[31][32]. 9 listopada 2022 Modrić został wybrany do ścisłego składu reprezentacji Chorwacji na Mistrzostwa Świata 2022 w Katarze^[33]. W pierwszym i trzecim meczu fazy grupowej z Marokiem i Belgią został wybrany zawodnikiem meczu^[34]. Modrić został czwartym zawodnikiem, który jako minimum 37-latek rozegrał sześć meczów w jednych mistrzostwach świata po Brazylijczyku Niltonie Santosie w 1962, Włochu Dino Zoffie w 1982 i Angliku Peterze Shiltonie w 1990^[35]. W 1/8 finału i ćwierćfinale Chorwacja pokonała po rzutach karnych Japonię i Brazylię, a Modrić wykorzystał rzut karny przeciwko Brazylii^[36][37] gdzie Chorwacja awansowała do drugiego z rzędu półfinału mistrzostw świata, w którym przegrali 3:0 z Argentyną. W meczu o trzecie miejsce Chorwacja pokonała Maroko 2:1^[38], a Modrić zdobył Brązową Piłkę^[39][40]. 20 maja 2024 znalazł się składzie na Mistrzostwa Europy 2024 w Niemczech^[41] i tym samym stał się jednym z zaledwie trzech zawodników (Cristiano Ronaldo, Pepe), którzy wystąpili na pięciu mistrzostwach Europy^[42]. 15 czerwca w pierwszym meczu grupowym przegranym z Hiszpanią 0:3 grał do 65 minuty spotkania^[43]. 19 czerwca w drugim meczu grupowym zremisowanym 2:2 z Albanią zagrał całe spotkanie^[44]. 24 czerwca w trzecim meczu grupowym przeciwko Włochom strzelił gola gdzie kilka sekund wcześniej nie wykorzystał rzutu karnego, stając się najstarszym strzelcem gola w historii mistrzostw Europy, który dotychczas należał do Ivicy Vasticia, a mecz zakończył się remisem 1:1 i tym samym Chorwacja odpadła z turnieju zajmując trzecie miejsce w grupie z dwoma punktami^[45][46]. 18 maja 2026 roku został wybrany do 26-osobowego składu na swoje piąte Mistrzostwa Świata 2026 rozgrywane w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Meksyku^[47]. 17 czerwca w pierwszym meczu grupowym Chorwacji przegranym 2:4 z Anglią, stając się drugim europejskim graczem, który pojawił się na 10 różnych dużych turniejach^[48]. 23 czerwca w drugim meczu grupowym wygranym 1:0 z Panamą, wystąpił po raz 200 dla reprezentacji Chorwacji^[49]. 27 czerwca w ostatnim meczu grupowym z Ghaną zaliczył asystę przy zwycięskim golu Nikoli Vlašića na 2:1 i tym samym został najstarszym zawodnikiem, który zanotował asystę na mistrzostwach świata od rozpoczęcia prowadzenia takich statystyk w 1966 roku (40 lat i 291 dni)^[50]. 2 lipca w meczu 1/16 finału rozegrał całe spotkanie w przegranym 1:2 z Portugalią, a w 13' minucie doliczonego czasu gry Igor Matanović strzelił gola, po zamieszaniu w polu karnym, jednak po analizie VAR sędzia gola nie uznał i tym samym Chorwacja odpadła z turnieju^[51].

Aktualne na 13 kwietnia 2024.

Jego żoną i agentką jest Vanja Bosnić, którą poznał w 2007, kiedy był zawodnikiem Dynama Zagrzeb. Vanja pracowała wówczas w biurze chorwackiego agenta piłkarskiego Mario Marica. Para pobrała się w maju 2010 w stolicy Chorwacji w Zagrzebiu. Mają troje dzieci, syna Ivana (ur. 6 czerwca 2010) oraz córki Emę (ur. 25 kwietnia 2013) i Sofię (ur. 2 października 2017).

• Order Księcia Branimira (2018)^[55]

• Luka Modrić w bazie National Football Teams (ang.)
• Luka Modrić w bazie Soccerbase (ang.)
• Luka Modric, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2020-11-21] . (pol.)