Luzonit

Luzonit

okaz z Tajwanu
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Cu3AsS4[1]
Twardość w skali Mohsa	3,5[1]
Przełam	nierówny/nieregularny, muszlowy[1]
Łupliwość	wyraźna/dobra[1]
Pokrój kryształu	masywny, ziarnisty[1]
Przezroczystość	nieprzezroczysty[1]
Układ krystalograficzny	tetragonalny[1]
Właściwości mechaniczne	kruchy[1]
Gęstość	4,4–4,6 g/cm3[1]
Właściwości optyczne
Barwa	ciemnoróżowobrązowy[1]
Rysa	czarna[1]
Połysk	metaliczny, matowy[1]
Inne	anizotropia: silna[1] pleochroizm: słaby[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	2.KA.10[1]

Luzonit – rzadki minerał z gromady siarczków^[1].

Krystalizuje w układzie tetragonalnym^[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju masywnym lub ziarnistym^[1][2]. Jest minerałem kruchym oraz nieprzezroczystym^[1][2]. Posiada metaliczny bądź matowy połysk i czarną rysę^[1][2]. Jest polimorficzny z enargitem^[1].

Spotykany w hydrotermalnych złożach zawierających miedź, arsen i antymon w postaci żył i złożach epitermalnych bogatych w złoto^[3][2][1]. Towarzyszą mu najczęściej piryt, kwarc, stannoidyt, sfaleryt, bizmutynit, srebro, złoto, markasyt, ałunit, baryt, tennantyt, enargit, tetraedryt, bornit, digenit, chalkopiryt, colusit, nekrasovit, kowelin oraz goldfieldyt^[3][2][1].

Występuje w Argentynie, Australii, Armenii, Austrii (Tyrol), Boliwii, Chile, Chinach, we Francji, Niemczech, Grecji, Indonezji, we Włoszech, Japonii, Namibii (Tsumeb), Peru, Rumunii, Rosji, na Tajwanie i Stanach Zjednoczonych (Nevada, Kolorado, Kalifornia)^[1][2]. W Polsce spotykany na Dolnym Śląsku w okolicach Miedzianki i Lubina^[1].