Macabre Eternal

Macabre Eternal – piąty album studyjny amerykańskiego zespołu death metalowego Autopsy. Wydawnictwo ukazało się 30 maja 2011 roku nakładem wytwórni płytowej Peaceville Records^[12][13]. Jest to pierwszy studyjny album grupy, na którym wystąpił basista Joe Allen, jak i też pierwszy od wydanego w 1995 roku Shitfun^[14].

W 1995 roku, gdy wydany został album Shitfun, zespół Autopsy został rozwiązany. Liderzy zespołu Chris Reifert i Danny Coralles założyli grupę Abscess, inspirowaną hardcore punkiem i death metalem, z Clintem Bowerem na gitarze i wokalu oraz innym byłym członkiem Autopsy, Frankiem „Freeway” Migliore na basie. Zespół wydał swój debiutancki album, Seminal Vampires and Maggot Men, zanim Migliore opuścił zespół w 1997 roku^[15]. Abscess kontynuował działalność z nowym basistą Joe Allenem i wydał kolejne dobrze przyjęte albumy, zanim rozpadli się w czerwcu 2010 roku^[16]. Po tym, jak Coralles powiedział w wywiadzie z maja 2004 roku, że reaktywacja Autopsy nigdy się nie odbędzie, członkowie Autopsy ponownie zebrali się we wrześniu 2008 roku, by nagrać dwa nowe utwory na specjalną edycję ich debiutanckiego albumu Severed Survival, która została wydana 23 lutego 2009 roku^[17]. Po wydaniu wznowienia albumu, reaktywowany zespół wystąpił na żywo po raz pierwszy od ponad dekady na Maryland Deathfest^[18]. Tam zespół zaprezentował nowego członka Dana Lilkera, który przejął obowiązki basisty^[19].

2 czerwca 2010 roku, w dniu ogłoszenia rozpadu zespołu Abscess, Autopsy ogłosiło, że „doszli do głębokiego wniosku, iż nadszedł czas, by wznowić misję brutalności przesiąkniętego brutalnym death metalem i zrealizować ją z maksymalną intensywnością.”^[16] Zespół ujawnił również, że w przygotowaniu jest nowa EP-ka i nowy album studyjny, pierwszy od 16 lat. W lipcu 2010 roku zespół nagrał w studiu Fantasy w Berkeley minialbum The Tomb Within, który został wydany we wrześniu 2010 roku^[20].

Nagrania do Macabre Eternal odbyły się w lutym 2011 roku, również w studiu Fantasy, we współpracy z Adamem Munozem, który również zmiksował powstały materiał. Mastering odbył się w marcu tego samego roku w Ken Lee Mastering, a wykonał go Ken Lee^[21]. Okładkę albumu przygotował Wes Benscoter^[21].

Opracowano na podstawie materiału źródłowego^[12][21].

1. „Hand of Darkness” (słowa i muzyka: Chris Reifert) – 5:19
2. „Dirty Gore Whore” (słowa i muzyka: Eric Cutler) – 5:45
3. „Always About to Die” (słowa i muzyka: Chris Reifert) – 5:15
4. „Macabre Eternal” (słowa: Chris Reifert, muzyka: Danny Collares) – 4:38
5. „Deliver Me from Sanity” (słowa: Chris Reifert, muzyka: Eric Cutler) – 4:23
6. „Seeds of the Doomed” (słowa: Chris Reifert, muzyka: Eric Cutler) – 5:26
7. „Bridge of Bones” (słowa i muzyka: Chris Reifert) – 4:45
8. „Born Undead” (słowa i muzyka: Chris Reifert) – 4:00
9. „Sewn into One” (słowa: Chris Reifert, muzyka: Joe Allen) – 6:31
10. „Bludgeoned and Brained” (słowa i muzyka: Chris Reifert) – 4:09
11. „Sadistic Gratification” (słowa i muzyka: Eric Cutler) – 11:15
12. „Spill My Blood” (słowa i muzyka: Eric Cutler) – 3:39

Album Macabre Eternal zebrał w dużej mierze pozytywne recenzje^{[1][4][2][6][7]}. Autor wpisu na blogu „Considered Dead” przyznał albumowi 8 punktów na 10, szczególnie wyróżniając takie utwory jak „Dirty Gore Whore”, „Seeds of the Doomed”, „Sadistic Gratification”, „Born Undead” i „Always About to Die”; „nie mogę nic zarzucić, bo wszystkie utrzymane są na odpowiednio wysokim poziomie. Z Macabre Eternal jest jak z zardzewiałym gwoździem – robi nagłe kuku, a wychodząc zostawia zabrudzoną ranę. Nic, tylko czekać, aż zebrana w niej ropa zaleje świat…”^[4] Phil Freeman, autor piszący dla serwisu AllMusic przyznał temu albumowi 4 i pół punkta na 5 i określił go jako „bardziej ambitny” w porównaniu do minialbumu The Tomb Within: „12 utworów w 65 minut, w tym niewytłumaczalnie przeciągnięty, 11-minutowy epicki „Sadistic Gratification” – i bardziej złożony muzycznie niż EP, ale wciąż to Autopsy; Nie stali się progresywnym death metalem czy czymś takim. Tytuły utworów takie jak „Always About to Die”, „Dirty Gore Whore” i „Seeds of the Doomed” ujawniają ich niezbyt ukryte intencje, które mają sprawić, że słuchacze będą się roztrząsać, a co nieco bardziej zaskakujące, wywołać dzikie ataki powietrznej gitary. Na tym albumie są riffy o chwytliwości, jakiej ekstremalny metal nie pokazał od dekad, a solówki piszczą nieokiełznaną i zaraźliwą energią. Death metal kiedyś był zabawą, a członkowie Autopsy to pamiętają. Brzmienie perkusji, podobnie jak na EP-ce i na wszystkich poprzednich wydawnictwach Autopsy, jest niezwykle prymitywne i kanciaste, brzmi bardziej jak wdzięczność punkowi, a nawet hard rockowi lat 70., niż precyzyjne klikanie i stukanie współczesnego death metalu. To, wraz z innymi czynnikami, nadaje muzyce ludzki charakter, który czyni ją jeszcze bardziej atrakcyjną – ten album mógłby zostać nagrany na żywo w studiu. Fani oldschoolowego death metalu znajdą Macabre Eternal za ekscytujące przypomnienie najwcześniejszych dni gatunku.”^[1]

Opracowano na podstawie materiału źródłowego^[12][21].