Maffeo Gherardi
| Kardynał prezbiter | ||
 | ||
| ||
| Kraj działania | ||
|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
1406 | |
| Data i miejsce śmierci |
14 września 1492 | |
| Opat S. Michele di Murano | ||
| Okres sprawowania |
1448 – 16 grudnia 1468 | |
| Patriarcha Wenecji | ||
| Okres sprawowania |
kwiecień 1466 – 14 września 1492 | |
| Wyznanie |
Rzymskokatolickie | |
| Nominacja biskupia |
kwiecień 1466 | |
| Wybór patriarchy |
kwiecień 1466 | |
| Kreacja kardynalska |
9 marca 1489 (in pectore, publikacja 3 sierpnia 1492) | |
| Kościół tytularny | ||
Maffeo Gherardi (ur. ok. 1406 w Wenecji, zm. 14 września 1492 w Terni) – włoski kardynał, patriarcha Wenecji.
Życiorys
Pochodził z Wenecji ze szlacheckiej rodziny. W młodości wstąpił do zakonu kamedułów. Przez prawie 20 lat był opatem klasztoru S. Michele di Murano w diecezji Torcello, a następnie został przełożonym generalnym zakonu kamedułów. W kwietniu 1466 Senat Republiki Weneckiej jednogłośnie wybrał go na stanowisko patriarchy Wenecji. Papież Paweł II zatwierdził tę nominację dopiero w grudniu 1468. W 1489 Innocenty VIII kreował go kardynałem in pectore, jego nominacja została ujawniona dopiero w okresie sediswakancji po śmierci tego papieża. Za sprawą kardynała Orsiniego, a po części dzięki rekomendacji ze strony władz Republiki Wenecji, został jednak dopuszczony do udziału w konklawe 1492. Początkowo popierał partię kardynała Giuliano della Rovere i głosował na kardynała da Costę, jednak pod presją kardynała Ascanio Sforzy zmienił zdanie i poparł Rodrigo Borgię (jego głos okazał się kluczowy dla zwycięstwa Borgii). Zmarł miesiąc po konklawe w drodze powrotnej z Rzymu do Wenecji, prawdopodobnie śmiercią naturalną, choć niewykluczone, że został otruty na rozkaz ambasadora weneckiego, władze Republiki były bowiem przeciwne wyborowi Hiszpana na Stolicę Apostolską.