Maks Szczur

Maks Szczur (biał. Макс Шчур; ur. 5 grudnia 1977, Brześć)[1] – białoruski poeta, prozaik, dramaturg, tłumacz, eseista.
W latach 1994–1998 był studentem Uniwersytetu Lingwistycznego w Mińsku[1]. Od 1998 r. mieszka w Pradze[1].
Autor sztuki Śmierć tyrana (Сьмерць тырана, 1997), tomiku wierszy Amfiteatar (Амфітэатар, Praga-Gdańsk, 1999)[1], Rańni zbor (Раньні збор, Sztokholm 2006)[2], Amalgama (Амальгама, Mińsk 2010)[2], książki prozy List, znojdzieny na papialiszczy (Ліст, знойдзены на папялішчы, Poznań)[3], szeregu esejów na temat literaturoznawstwa. Jego wiersze drukowane były w czeskich, szwedzkich, i polskich tłumaczeniach[2]. Laureat nagrody Janki Juchnauca za powieść Tam dzie nas niama (Там дзе нас няма, 2004)[2].
W marcu 2026 roku białoruski sąd wpisał książkę Maksa Szczura Tam dzie nas niama na listę materiałów ekstremistycznych[4].
Przypisy
- 1 2 3 4 КНІГІ: АНТАЛЁГІЯ СУЧАСНАГА БЕЛАРУСКАГА МЫСЬЛЕНЬНЯ. Białoruskie Stowarzyszenie Dziennikarzy. [dostęp 2010-11-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-06-21)]. (biał.).
- 1 2 3 4 Шчур Макс. Раньні збор (1991—2006). knihi.net. [dostęp 2010-11-06]. (biał.).
- ↑ Прэзэнтацыя кнігі прозы Макса Шчура, 4га сьнежня. belkvartal.org. [dostęp 2011-03-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (11 grudnia 2010)]. (biał.).
- ↑ Knihi.by Website and Several Books Declared “Extremist” in Belarus