Marantów
| osiedle | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Miasto | |
| Dzielnica | |
| Strefa numeracyjna |
63 |
| Kod pocztowy |
62-510 |
| Tablice rejestracyjne |
PN |
| SIMC |
0948851 |
Położenie na mapie Konina ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego ![]() | |
Marantów – osiedle Konina położone w północnej części miasta, przy drodze do Ślesina. W obręb miasta została włączona 1 stycznia 1968[2].
Pierwsza wzmianka o istnieniu wsi Marantów (dawniej - Morantów) pochodzi z 1791 roku[3][3].
Dzielnica o charakterze przemysłowym. Głównym zakładem jest Fabryka Urządzeń Górnictwa Odkrywkowego (FUGO). Została utworzona w 1962 roku jako zakład naprawczy Kopalni Węgla Brunatnego Konin. Fabryka stała się osobnym przedsiębiorstwem w 1966 roku przyjmując nazwę: Konińskie Zakłady Naprawcze PWB. W dzielnicy znajdowała się także wybudowana w latach II wojny światowej, a uruchomiona w 1945 roku brykietownia – jedyny w ówczesnej Polsce zakład przemysłowy produkujący brykiety z węgla brunatnego[3]. Główne obiekty produkcyjne, w których znajdowały się zabytkowe maszyny produkujące brykiety, zostały rozebrane w 2003 roku[4].
Na wschód od osiedla, w lesie niedaleko Rudzicy jesienią 1941 roku Niemcy zgładzili 1500 Żydów przywiezionych tutaj z gett wiejskich z rejonu Grodźca i Rzgowa. Zwłoki ofiar złożono w trzech zbiorowych mogiłach. W 1944 roku ciała wydobyto i poddano kremacji. Miejsce mordu upamiętnia krzyż i tablice pamiątkowe[3].
Obecnie tereny Marantowa znajdują się w obrębie dzielnicy Niesłusz. Znajduje się tu m.in. siedziba Nadleśnictwa Konin oraz schronisko dla zwierząt.
W miejscowości był przystanek kolejowy Marantów.
Przypisy
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 77354.
- ↑ Dz. U. z 1967 r. Nr 38, poz. 198 (ISAP)
- 1 2 3 4 Piotr Maluśkiewicz, Województwo konińskie : szkic monograficzny, wyd. 1, Warszawa: Państwowe Wydawn. Nauk, 1983, s. 108, ISBN 83-01-00534-3, OCLC 11783554
- ↑ Historia konińskich brykietów [online], Głos Koniński, 16 września 2022 [dostęp 2023-10-06] (pol.).



