Marcin Przybyłowicz

Marcin Przybyłowicz (ur. 21 listopada 1938 w Toruniu, zm. 6 października 2001 w Warszawie) – polski polityk, inżynier, działacz opozycji w okresie PRL, poseł na Sejm I kadencji.

W 1962 ukończył studia na Wydziale Łączności Politechniki Warszawskiej. Od 1962 do 1983 był pracownikiem Zakładu Doświadczalnego Budowy Aparatury Naukowej „UNIPAN” (powiązanego z Polską Akademią Nauk)^[1]. W 1980 objął funkcję przewodniczącego komisji zakładowej NSZZ „Solidarność” w tej instytucji^[1]. W stanie wojennym został internowany na okres około pół roku. Później organizował duszpasterstwo internowanych. W latach 80. był aktywnym działaczem ruchów antyalkoholowych^[1]. W 1988 został członkiem podziemnych władz Regionu Mazowsze „Solidarności”^[1].

W 1990 znalazł się wśród założycieli Porozumienia Centrum, był wiceprezesem tej partii. W 1991 został wybrany na posła na Sejm z listy POC. W trakcie kadencji poparł powołanie rządu Hanny Suchockiej i wspólnie z m.in. Jerzym Eysymonttem odszedł z PC, przystępując do Polskiego Programu Liberalnego. W 1993 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję z ramienia Bezpartyjnego Bloku Wspierania Reform. Po rozpadzie BBWR działał w Partii Republikanie, a od 1998 w Stronnictwie Konserwatywno-Ludowym. W 1997 bez powodzenia ubiegał się o mandat posła na Sejm w okręgu podwarszawskim z listy Unii Prawicy Rzeczypospolitej^[2].

Pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 23A/4/1).

• Strona sejmowa posła I kadencji. [dostęp 2019-09-24].
• Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności. [dostęp 2019-09-24].