Marek Obarski

Marek Obarski

Adam Dybowski, Adam Wykusz,
Kieran Donegal^[1.1], Sułtan^[2]

Data i miejsce urodzenia	2 lipca 1947 Poznań
Data i miejsce śmierci	20 maja 1997 Poznań
Narodowość	polska
Język	polski
Dziedzina sztuki	literatura piękna
Gatunek	poezja, proza
Odznaczenia
Nagrody
Nagroda im. Stanisława Piętaka (1985)

Marek Obarski (ur. 2 lipca 1947^[3] w Poznaniu, zm. 20 maja 1997 tamże^[1.1]) – polski poeta, prozaik, krytyk literacki i tłumacz.

Pochodził z rodziny nauczycieli^[1.1]. Jego rodzice to Adam Obarski i Zdzisława z Dybowskich^[1.1]. Uczył się w III Liceum Ogólnokształcącym im. M. Kasprzaka w Poznaniu^[1.1]. Zdał maturę w 1966 roku^[1.1]. Rozpoczął następnie studia w zakresie filologii angielskiej na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, których nie ukończył^[1.1]. O swoich doświadczeniach tego okresu wypowiadał się tak: W Bieszczadach wraz z grupą hipisów próbowałem zbudować osadę ludzi wolnych, niepodległych systemowi władzy. W 1968 roku poznałem smak więziennego chleba^[2].

W latach 1974–1979 zajmował się prowadzeniem Teatru Kwitnącej Trawy, który działał przy Klubie Medyka „Aspirynka” w Poznaniu, wystawiał tam misteria poetycko-muzyczne^[1.1], jego zdaniem tenże teatr stanowił jakby wspólnotę plemienną, zalążek alternatywnego ładu społecznego^[2]. Poślubił malarkę Aleksandrę Zaworską w 1982 roku^[1.1]. Pracował w redakcji czasopisma „Sztuka Dla Dziecka” w latach 1989–1990, był redaktorem w Domu Wydawniczym Rebis w latach 1990–1992, pracował w redakcji kwartalnika kulturalnego „Europa” w latach 1992–1994^[1.1]. Zajmował się prowadzeniem warsztatów literackich dla dzieci, które nawiązywały to twórczości inspirowanej nurtem zen w latach 1995–1996, w Miejskim Domu Kultury nr 2 w Poznaniu^[1.1].

Od lat 80. XX wieku praktykował buddyzm tybetański^[2]. Zajmował się twórczością obrzędową oraz rytuałami magicznymi Aborygenów australijskich^[2].

Był członkiem Związku Literatów Polskich od 1971 roku i członkiem zarządu Oddziału Poznańskiego tegoż związku^[1.1].

• Medal Młodej Sztuki za tom Ciało chmury (1984)^[1.2]
• Odznaka Honorowa miasta Poznania (1984)^[1.1]
• odznaka „Za Zasługi w Rozwoju Województwa Poznańskiego” (1985)^[1.1]
• Nagroda im. Stanisława Piętaka za tom opowiadań Tańczący gronostaj (1985)^[4][1.2]
• Srebrny Krzyż Zasługi (1986)^[1.1]
• nagroda Funduszu Literatury (1988)^[1.1]

Debiutował w 1962 roku wierszami w 29. numerze „Przewodnika Katolickiego”^[1.1]. Publikował swoje teksty w czasopismach: „Faktach”, „Faktach i Myślach”, „Gazecie Poznańskiej”, „Głosie Wielkopolski”, „Nadodrzu”, „Nurcie”, „Okolicach”, „Tygodniku Kulturalnym”^[1.1].

Tłumaczył teksty literackie z języka angielskiego, m.in. dzieła Jacka Kerouaca, Sylvii Plath, Teda Hughesa, Williama Whartona^[1.2]. Cytat z jego twórczości pojawił się powieści Wnuczka do orzechów z cyklu Jeżycjada Małgorzaty Musierowicz^[5].