Marian Kontkiewicz

Marian Kontkiewicz
Data i miejsce urodzenia

25 marca 1884
Warszawa

Data i miejsce śmierci

30 września 1926
Warszawa

Narodowość

polska

Alma Mater

Politechnika w Wiedniu

Nagrody

I nagroda w konkursie na odbudowę Teatru Narodowego

Grób Stanisława Kontkiewicza ojca oraz jego synów Stanisława i Mariana na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Marian Kontkiewicz (ur. 25 marca 1884 w Warszawie, zm. 30 września 1926 tamże) – polski architekt, projektant wielu budynków w Warszawie.

Życiorys

Był synem Stanisława i Małgorzaty Jadwigi z Jaroszewiczów[1]. Ukończył Szkołę Realną w Sosnowcu, a następnie podjął studia na Politechnice Warszawskiej. Po zamknięciu w 1905 roku Politechniki, podobnie jak wielu jego kolegów, kontynuował studia daleko od Warszawy. W 1910 roku ukończył politechnikę w Wiedniu.

Po powrocie do Warszawy rozpoczął pracę u Franciszka Lilpopa i Karola Jankowskiego, w firmie „Biuro Architektoniczne Franciszek Lilpop i Karol Jankowski”, następnie w pracowni Juliusza Nagórskiego. W 1913 roku został członkiem Koła Architektów w Warszawie założonego przez Franciszka Lilpopa. W wykazie członków Koła z 1914 roku Maryan Kontkiewicz figuruje jako „architekt wolnopraktykujący”. Po I wojnie światowej pracował jako architekt m.in. w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, Ministerstwie Robót Publicznych, Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego (w którym zorganizował wydział budownictwa szkolnego i pracował nad typowymi projektami szkół), wreszcie w Banku Gospodarstwa Krajowego. Równocześnie prowadził prywatną praktykę.

Kontkiewicz tworzył formy historyczne, głównie klasyczne, często – szczególnie początkowo – nawiązujące akcentami dekoracyjnymi do historyzującej architektury francuskiej. Często nawiązywał też do polskiej architektury „dworkowej” przełomu XVIII i XIX w[1].

W roku 1913 Marian Kontkiewicz mieszkał przy ul. Kaliksta 12 m. 17[2], a w 1914 roku mieszkał już w domu własnego projektu przy ul. Śniadeckich 23 (w momencie przeprowadzki do ten miał adres Kaliksta 23) w mieszkaniu na 5. piętrze o numerze 15. Wyżej na poddaszu mieściła się jego pracownia architektoniczna. Na 3. piętrze, w tym samym pionie co mieszkanie Mariana Kontkiewicza, znajdowało się mieszkanie jego rodziców. Ciężko chory, tuż przed śmiercią przeprowadził się na ul. Lekarską 17[3].

Został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 194–II–17/18) wraz z ojcem i bratem[4].

Życie prywatne

Ożenił się z Janiną z Newlin-Wagnerów, z którą miał dwóch synów: Ryszarda i Andrzeja[1].

Realizacje

Nagrody

Otrzymał m.in. I nagrodę w konkursie na odbudowę Teatru Narodowego - wtedy Teatru Rozmaitości[10].

Przypisy

  1. 1 2 3 Polski Słownik Biograficzny. T. XIII. Wrocław-Warszawa-Kraków: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, 1967–1968, s. 604.
  2. ↑ Księga Adresowa b. Wychowańców Politechniki Warszawskiej 1898–1905, Wydana staraniem i nakładem Koła b. Wychowańców Politechniki Warszawskiej. Warszawa: 1913.
  3. ↑ Informacja pochodzi od syna Andrzeja
  4. ↑ Cmentarz Powązkowski w Warszawie. (red.). Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984. ISBN 83-03-00758-0.
  5. ↑ Stanisław Łoza: Architekci i budowniczowie w Polsce. Warszawa: Budownictwo i Architektura, 1954, s. 152.
  6. ↑ Ulica Stanisława Noakowskiego. [dostęp 2016-01-10].
  7. ↑ Marian Kontkiewicz. [dostęp 2011-06-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-06)].
  8. ↑ Kolonia Staszica. [dostęp 2011-03-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-01-11)].
  9. ↑ Jerzy S. Majewski: Ulica Langiewicza. Gazeta.pl, 2008-04-07. [dostęp 2011-06-05].
  10. ↑ Konkurs na odbudowę teatru Rozmaitości. Dziennik Zarządu M. St. Warszawy 1920 nr 19, 1920-02-26. s. 2–3. [dostęp 2015-01-15].
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.