Marian Tischner

Marian Tischner
Data i miejsce urodzenia

4 lutego 1936
Łopuszna

Data śmierci

16 października 2025

Zawód, zajęcie

lekarz weterynarii

profesor nauk weterynaryjnych
Specjalność: biologia rozrodu zwierząt, sztuczne unasiennianie zwierząt
Alma Mater

Wyższa Szkoła Rolnicza w Lublinie

Profesura

1982

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Medal Komisji Edukacji Narodowej
Strona internetowa

Marian Tischner (ur. 4 lutego 1936[1] w Łopusznej, zm. 16 października 2025[2]) – polski lekarz weterynarii, profesor, przewodniczący Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych w latach 1992–1994, członek Polskiej Akademii Umiejętności.

Życiorys

Urodzony w 1936 w Łopusznej, gdzie jego ojciec – Józef, pełnił funkcję kierownika szkoły, a matka – Weronika z Chowańców pochodząca z Jurgowa na Spiszu, była nauczycielką. Brat Józefa Tischnera, księdza i filozofa, i Kazimierza Tischnera, zootechnika[3].

W 1960 ukończył weterynarię w Wyższej Szkole Rolniczej (WSR) w Lublinie. Pracował jako terenowy lekarz, a następnie w Katedrze Rozrodu Zwierząt Akademii Rolniczej w Krakowie pod kierunkiem prof. Władysława Bielańskiego. Przez 25 lat był kierownikiem tej Katedry. W 1976 był jednym z głównych organizatorów Światowego Kongresu Rozrodu Zwierząt w Krakowie. W latach 1981–1986 był prorektorem Akademii Rolniczej w Krakowie. W 1982 uzyskał tytuł naukowy profesora. W latach 1994–1999 pracował jako wykładowca Wydziału Medycyny Weterynaryjnej Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Następnie pracował w Katedrze Rozrodu Zwierząt Uniwersytetu Rolniczego im. Hugona Kołłątaja w Krakowie oraz był zastępcą przewodniczącego Komisji Nauk Rolniczych, Leśnych i Weterynaryjnych Polskiej Akademii Umiejętności. Specjalizował się w biologii rozrodu zwierząt.

Życie prywatne

Był żonaty z Barbarą z Kraińskich, miał dwóch synów – Marka i Łukasza.

Odznaczenia

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2004)[4], Medalem Komisji Edukacji Narodowej i medalem Instytutu Lazzaro Spallanzaniego.

Publikacje

Autor lub współautor publikacji:

  • Przeszczepianie zarodków u zwierząt gospodarskich (1988)
  • Andrzej Bielański, Marian Tischner, Biotechnologia rozrodu zwierząt gospodarskich, Wyd. Universitas, s. 1–455, 1993
  • Andrzej Bielański, Marian Tischner, Biotechnologia rozrodu zwierząt udomowionych, Wyd. Drukrol S.C. s. 1–631, 1997
  • Halina Krzanowska, Marian Tischner, Klonowanie, Wyd. Znak, 1998
  • Weterynaryjne i hodowlane problemy rozrodu koni. Ogier (2009)

Przypisy

  1. ↑ Tischner – genealogia. [dostęp 2010-03-09].
  2. ↑ Zmarł prof. Marian Tischner [online], Instytut Myśli Józefa Tischnera. [dostęp 2025-10-18].
  3. ↑ Polski słownik biograficzny. T. 53. Warszawa - Kraków 2021, s. 570.
  4. ↑ M.P. z 2005 r. Nr 1, poz. 5 (ISAP)

Bibliografia