Mariusz Klimczyk

lekkoatletyka
Mariusz Klimczyk
Data i miejsce urodzenia

16 września 1956
Bydgoszcz

Wzrost

186 cm

Trener

Roman Dakiniewicz (1971–1987)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Halowe mistrzostwa Europy
brązSan Sebastián 1977skok o tyczce
Spartakiada Armii Zaprzyjaźnionych
złoto Hawana 1977 skok o tyczce

Mariusz Klimczyk (ur. 16 września 1956 w Bydgoszczy[1][2]) – polski lekkoatleta, specjalista skoku o tyczce, olimpijczyk.

Osiągnięcia

Zajął 4. miejsce w skoku o tyczce na mistrzostwach Europy juniorów w 1975 w Atenach[3][4]. Startując w rywalizacji seniorów zajął 11. miejsce na halowych mistrzostwach Europy w 1976 w Monachium[5.1].

Zdobył brązowy medal na halowych mistrzostwach Europy w 1977 w San Sebastián, przegrywając jedynie z Władysławem Kozakiewiczem i Finem Anttim Kalliomäkim[5.2]. W tym samym roku wywalczył złoto spartakiady armii zaprzyjaźnionych[6]. Wziął udział w mistrzostwach Europy w 1978 w Pradze, gdzie zakwalifikował się do finału, ale nie zaliczył w nim żadnej wysokości[7]. Zajął 6. miejsce na halowych mistrzostwach Europy w 1979 w Wiedniu i 8. miejsce na halowych mistrzostwach Europy w 1980 w Sindelfingen[5.3].

Wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Moskwie w 1980, gdzie w finale zajął 6. miejsce wynikiem 5,55 m (rekord olimpijski, poprawiony chwilę później przez innych uczestników tego konkursu)[1]. Trzeci zawodnik konkursu tyczkarzy w ramach IAAF Golden Event (Nicea 1980)[8]. Zajął 5. miejsce na halowych mistrzostwach Europy w 1981 w Grenoble[5.4]. Zwyciężył w półfinale pucharu Europy w 1981 w Warszawie[9]. Zajął 7. miejsce na halowych mistrzostwach Europy w 1984 w Göteborgu, 15. miejsce na halowych mistrzostwach Europy w 1985 w Pireusie[5.5] i 7. miejsce na światowych igrzyskach halowych w 1985 w Paryżu, które potem zostały uznane za pierwsze halowe mistrzostwa świata[10].

Był mistrzem Polski na otwartym stadionie w 1986, wicemistrzem w 1976 i brązowym medalistą w 1977, 1978, 1979 i 1981[11]. Dwukrotnie (w 1982 i 1985) był halowym mistrzem Polski, dwukrotnie (w 1980 i 1981) wicemistrzem i raz (w 1979) brązowym medalistą[12]. W 1984 został halowym mistrzem Wielkiej Brytanii (AAA Championships)[13] oraz Węgier[14]. Klimczyk był zawodnikiem Zawiszy Bydgoszcz.

Rekordy życiowe

Rekord życiowy Klimczyka na otwartym stadionie to 5,60 m (17 sierpnia 1980, Nicea – 14. wynik w historii polskiej lekkoatletyki[15]), a w hali 5,55 m (z 1981). Średnia 10 najlepszych wyników – 5,541 m[16].

Przypisy

  1. 1 2 Mariusz Klimczyk [online], olympedia.org [dostęp 2021-07-02] (ang.).
  2. ↑ Polski Komitet Olimpijski, Mariusz Klimczyk – sylwetka w portalu www.olimpijski.pl [online], www.olimpijski.pl [dostęp 2021-07-02] (pol.).
  3. ↑ European Junior Championships 1975 [online], wjah.co.uk [dostęp 2021-07-02] [zarchiwizowane z adresu 2013-10-31] (ang.).
  4. ↑ European Athletics U20 Championships – Athens 1975 [online], European Athletics [dostęp 2021-07-02] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-28] (ang.).
  5. European Athletics Indoor Championships – Toruń 2021 Statistics Handbook [online], European Athletics [dostęp 2021-07-02] (ang.).
    1. ↑ S. 398.
    2. ↑ S. 401–402.
    3. ↑ S. 407, 410.
    4. ↑ S. 413.
    5. ↑ S. 423, 427.
  6. ↑ „Sportowiec”, nr. 41/1977. Witold Duński - redaktor naczelny. Warszawa: RSW „Prasa-Książka-Ruch”. (pol.).
  7. ↑ Berlin 2018 Leichtathletik – EM Statistics Handbook [online], European Athletics, s. 555–556 [dostęp 2021-07-02] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-14] (ang.).
  8. ↑ IAAF Golden Events [online], gbrathletics [dostęp 2010-11-08] (ang.).
  9. ↑ European Cup Semi-Finals [online], gbrathletics [dostęp 2010-11-08] (ang.).
  10. ↑ IAAF World Indoor Championships – Birmingham 2018, Statistics Handbook [online], IAAF, s. 91 [dostęp 2021-07-02] (ang.).
  11. ↑ Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin – Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008, s. 139–141. ISBN 978-83-61233-20-6.
  12. ↑ Daniel Grinberg, Zbigniew Jonik, Henryk Kurzyński, Leszek Luftman, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Maciej Rychwalski, Andrzej Socha, Włodzimierz Szymański: Historia polskiej lekkoatletyki halowej 1924-2014. Warszawa, Sopot: Komisja Statystyczna PZLA, 2014, s. 72. ISBN 978-83-64544-00-2.
  13. ↑ AAA Indor Championships (Men) [online], gbrathletics [dostęp 2010-11-08] (ang.).
  14. ↑ Hungarian Indor Chjampionships [online], gbrathletics [dostęp 2010-11-08] (ang.).
  15. ↑ Zbigniew Jonik, All-Time Lists / Tabele najlepszych w historii [online], zbjonik.domtel-sport.pl [dostęp 2020-02-09] (pol.).
  16. ↑ Piątka Polaków startowała w Linzu [online], Oficjalny portal Polskiego Związku Lekkiej Atletyki, 22 sierpnia 2006 [dostęp 2021-07-01] (pol.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.