Matlockit
 | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
PbFCl[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2,5–3[1] |
| Przełam |
nierówny/nieregularny, półmuszlowy[1] |
| Łupliwość |
doskonała[1] |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy, piramidalny, pryzmatyczny, masywny[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
tetragonalny[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
7,12–7,2 g/cm³[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
bezbarwny; żółta[1] |
| Połysk |
diamentowy, perłowy[1] |
| Współczynnik załamania |
2,040–2,150 (jednoosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,110[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
3.DC.25[1] |
Matlockit – rzadki minerał z grupy halogenków. Jego nazwa pochodzi od miasta Matlock, gdzie został po raz pierwszy odkryty[2]. Towarzyszą mu najczęściej phosgenit, diaboleit, galena oraz anglezyt[1].
Występowanie
Przypisy
Bibliografia
- Olaf Medenbach, Cornelia Sussieck–Fornefeld: Minerały. Warszawa: Świat Książki, 1996. ISBN 83-7129-194-9.