Maurizio Gaudino

Maurizio Gaudino
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

12 grudnia 1966
Brühl

Wzrost

183 cm

Pozycja

pomocnik

Kariera juniorska
Lata Klub
1972–1981 TSG Rheinau
1981–1984 SV Waldhof Mannheim
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1984–1987 SV Waldhof Mannheim 60 (9)
1987–1993 VfB Stuttgart 171 (30)
1993–1997 Eintracht Frankfurt 75 (16)
1994–1995 → Manchester City (wyp.) 20 (3)
1995–1996 → Club América (wyp.) 15 (1)
1997–1998 FC Basel 30 (10)
1998–1999 VfL Bochum 20 (2)
1999–2002 Antalyaspor 55 (8)
2003 SV Waldhof Mannheim 13 (0)
W sumie: 459 (79)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1993–1994  Niemcy 5 (1)
  1. ↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

Maurizio Gaudino (ur. 12 grudnia 1966 w Brühl), piłkarz niemiecki pochodzenia włoskiego grający na pozycji ofensywnego pomocnika.

Kariera klubowa

Gaudino wychował się w małym amatorskim klubie TSG Rheinau. Trenował w nim do 1980 i wtedy też został członkiem młodzieżowej drużyny SV Waldhof Mannheim. W 1984 roku awansował do składu pierwszej drużyny, a 8 września zadebiutował w wygranym 1:0 meczu z Eintrachtem Brunszwik. W Waldhof Maurizio występował przez trzy sezony - w 1985 roku zajął 6. miejsce w lidze.

W 1987 roku Gaudino przeszedł do VfB Stuttgart, w którym zadebiutował 1 sierpnia w spotkaniu z FC Homburg. W VfB stał się liderem drugiej linii i w swój pierwszy sezon w tym klubie zakończył na 4. miejscu w Bundeslidze. W 1989 roku dotarł ze Stuttgartem do finału Pucharu UEFA, jednak niemiecki klub okazał się gorszy od włoskiego SSC Napoli (1:2, 3:3). Jednak największy sukces za czasów gry w "Die Schwaben" Gaudino osiągnął już po zjednoczeniu Niemiec. W 1992 roku wywalczył mistrzostwo kraju rozgrywając w mistrzowskim sezonie 38 spotkań i strzelając w nich 8 goli. Przez 6 sezonów wystąpił dla Stuttgartu 171 razy i zdobył 30 goli.

W 1993 roku Gaudino został piłkarzem Eintrachtu Frankfurt, który sezon wcześniej zajął 3. pozycję w Bundeslidze. Tam z kolei po raz pierwszy wystąpił 6 sierpnia, a Eintracht pokonał 4:0 na wyjeździe Borussię Mönchengladbach. W sezonie 1993/1994 był podstawowym zawodnikiem Eintrachtu, a w połowie 1994/1995 został wypożyczony do angielskiego Manchesteru City, któremu pomógł w utrzymaniu w Premiership. Natomiast w sezonie 1995/1996 występował w meksykańskiej Américe Meksyk. Latem 1996 wrócił do Eintrachtu i przez jeden sezon występował na boiskach drugiej ligi.

W 1997 roku Gaudino trafił do Szwajcarii i swoimi 10 golami przyczynił się do utrzymania FC Basel w pierwszej lidze. W sezonie 1998/1999 znów grał w Bundeslidze, tym razem w barwach VfL Bochum, które jednak spadło do 2. Bundesligi. W latach 1999–2002 był zawodnikiem tureckiego Antalyasporu, z którym nie osiągnął większych sukcesów. Karierę zakończył 12 sierpnia 2005 (wtedy rozegrał swój ostatni ligowy mecz) w barwach Waldhofu grającego w Oberlidze. W latach 2005–2007 pracował jako dyrektor sportowy w klubie z Mannheim.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1984/85 SV Waldhof Mannheim Niemcy  Bundesliga 19 2
1985/86 SV Waldhof Mannheim Niemcy  Bundesliga 19 1
1986/87 SV Waldhof Mannheim Niemcy  Bundesliga 22 6
1987/88 VfB Stuttgart Niemcy  Bundesliga 30 2
1988/89 VfB Stuttgart Niemcy  Bundesliga 30 8
1989/90 VfB Stuttgart Niemcy  Bundesliga 27 4
1990/91 VfB Stuttgart Niemcy  Bundesliga 18 2
1991/92 VfB Stuttgart Niemcy  Bundesliga 38 8
1992/93 VfB Stuttgart Niemcy  Bundesliga 28 6
1993/94 Eintracht Frankfurt Niemcy  Bundesliga 32 7
1994/95 Eintracht Frankfurt Niemcy  Bundesliga 10 0
1994/95 Manchester City Anglia  Premiership 20 3
1995/96 Eintracht Frankfurt Niemcy  Bundesliga 1 0
1995/96 Club América Meksyk  Primera Division 15 1
1996/97 Eintracht Frankfurt Niemcy  2. Bundesliga 32 9
1997/98 FC Basel Szwajcaria  Nationalliga A 30 10
1998/99 VfL Bochum Niemcy  Bundesliga 20 2
1999/00 Antalyaspor Turcja  Superliga 27 2
2000/01 Antalyaspor Turcja  Superliga 25 6
2001/02 Antalyaspor Turcja  Superliga 3 0

Kariera reprezentacyjna

W reprezentacji Niemiec Gaudino zadebiutował 22 września 1993 roku w zremisowanym 1:1 towarzyskim meczu z Tunezją. W 1994 roku w sparingu ze Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi (2:0) zdobył pierwszego i jedynego gola w kadrze. W tym samym roku został powołany przez Bertiego Vogtsa do kadry na Mistrzostwa Świata w USA, jednak nie zagrał tam w żadnym spotkaniu. W kadrze narodowej Niemiec zagrał 5 razy i zdobył 1 gola.

Bibliografia