Max Schönfeldt

Max (Moses) Schönfeldt (ros. Макс Львович Шенфельд, ur. 8 listopada 1861 w Mitawie, zm. 22 czerwca 1912 w Rydze) – łotewski lekarz psychiatra i neurolog, działacz syjonistyczny.

Uczył się w gimnazjum w Dorpacie i w Mitawie. Studiował w latach 1882–1897 na Uniwersytecie w Dorpacie. Od 1887 do 1893 był lekarzem asystentem w miejskim zakładzie psychiatrycznym Rothenberg koło Rygi. W 1889 otrzymał tytuł doktora medycyny. Specjalizował się w psychiatrii i neurologii w Berlinie w latach 1893/94. Od 1894 praktykował jako neurolog w Rydze. W 1897 założył prywatny zakład dla chorych nerwowo i psychicznie Atgasen koło Rygi, który prowadził razem z bratem Leopoldem (1871–1932). W 1895 ożenił się z Marie Sandler pochodzącą z Ostrowa.

Zginął 22 czerwca 1912, zastrzelony przez pacjenta. Wspomnienia o nim napisali Herman Idelson[1] i Hermann Oppenheim[2].

Prace

Przypisy

  1. ↑ Idelson. Nekrolog. St. Petersburger medicinische Wochenschrift 37, s. 261 (1912)
  2. ↑ Oppenheim H. Max Schönfeldt†. Neurologisches Zentralblatt 31 s. 1072 (1912)
  3. ↑ Max Schönfeldt, Ueber das inducirte Irresein (Folie communiqée), „Archiv für Psychiatrie und Nervenkrankheiten”, 26 (1), 1894, s. 202–266, DOI: 10.1007/BF02046662, ISSN 0003-9373 (niem.).

Bibliografia