Melanteryt
 melanteryt w towarzystwie gipsu z Arizony | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Fe(H2O)6SO4·H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2[1] |
| Przełam |
muszlowy[1] |
| Łupliwość |
doskonała, wyraźna[1] |
| Pokrój kryształu |
grubotabliczkowy, pryzmatyczny, pseudo-oktaedryczny[1] |
| Przezroczystość |
przeświecający, nieprzezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
1,89 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała, zielona, niebieskozielona; bezbarwny[1] |
| Rysa |
biała[1] |
| Połysk |
szklisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,47–1,486 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,015–0,016[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.CB.35[1] |
Melanteryt – minerał z klasy siarczanów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1]. Wykształca kryształy o pokroju grubotabliczkowym i pryzmatycznym[1]. Jest minerałem kruchym, przeświecającym do nieprzezroczystego[1]. Posiada szklisty połysk oraz białą rysę[1].
Występowanie
Minerał wtórny powstały w wyniku utleniania minerałów siarczkowych żelaza, takich jak piryt czy markasyt[1][2]. Spotykany także w złożach węgla kamiennego i brunatnego[1]. Towarzyszą mu zwykle piryt, halotrichit, chalkantyt, rozenit, limonit, kwarc, kalcyt oraz gips[1][2].
Miejsce występowania
Występuje przede wszystkim w Australii, Austrii (Karyntia), Belgii, Boliwii, Kanadzie, Chinach, Czechach, we Francji, Niemczech, Grecji (Attyka), na Węgrzech, we Włoszech, Rumunii, na Słowacji, Rosji, Anglii i USA (Arizona, Kalifornia, Kolorado, Nevada, Illinois)[1][2]. W Polsce spotykany na Dolnym, Górnym Śląsku oraz w Małopolsce[1].