Mesostalita

Mesostalita – rodzaj pająków z rodziny komórczakowatych i podrodziny Rhodinae. Obejmuje trzy opisane gatunki. Zamieszkują południe Europy.

Pająki te mają karapaks o zarysie wielokąta z dobrze zaznaczonymi kątami^[1] i o tylnej krawędzi nie wyciągniętej pośrodku w płat^[1][2]. Szczękoczułki są dość smukłe, o stosunku długości do szerokości na wysokości wewnętrznego kąta wynoszącym około 6,5:3. Przednia krawędź szczękoczułka dysponuje trzema ząbkami, z których pierwszy jest nieco większy niż pozostałe, a ostatni jest umieszczony w połowie odległości między ząbkiem pierwszym a kątem wierzchołkowym; odległość między pierwszym a drugim ząbkiem jest trochę mniejsza niż między drugim a trzecim. Sternum jest nieco dłuższe niż szersze^[1]. Pomiędzy szczękami i biodrami odnóży krocznych pierwszej pary oraz pomiędzy wszystkimi biodrami odnóży krocznych również występują paski zchitynizowanego oskórka^[3][2]. Odnóża nie są całkowicie pozbawione kolców^[2].

Nogogłaszczki samca mają walcowaty bulbus z częścią odsiebną ściętą niemal prostopadle do osi. Embolus bierze początek na najbardziej zewnętrznej krawędzi grzbietowo-bocznej nabrzmiałości powierzchni wierzchołkowej^[1]. W odsiebnej części bulbusa znajduje się szereg lub pole ząbków lub kolców^[2]. Nie występuje konduktor^[3].

Rodzaj palearktyczny, znany z Włoch, Słowenii, Chorwacji oraz Bośni i Hercegowiny^[4].

Takson ten wprowadzony został w 1971 roku przez Christę L. Deeleman-Reinhold na łamach pisma „Slovenska Akademija Znanosti in Umetnosti, Razred za Prirodoslovne Vede, Classis IV, Historia Naturalis”. Spośród zaliczonych doń wówczas dwóch gatunków typowym wybrano opisaną w tej samej publikacji M. kratochvili^[1][4]. W 1987 roku omawiany rodzaj zsynonimizowany został z rodzajem Stalita przez Paola M. Brignoliego^[5]. W 1988 roku przywrócony został do klasyfikacji przez Deeleman-Reinhold przy okazji rewizji Dysderinae^[6].

Do rodzaju należą trzy opisane gatunki^[4]:

• Mesostalita comottii (Gasparo, 1999)
• Mesostalita kratochvili Deeleman-Reinhold, 1971
• Mesostalita nocturna (Roewer, 1931)

Wyniki analiz filogenetycznych Silvii Adrián-Serrano i innych z 2024 roku wskazują na zajmowanie przez ten rodzaj pozycji siostrzanej względem kladu obejmującego wszystkich pozostałych przedstawicieli podrodziny Rhodinae z wyjątkiem bazalnego rodzaju Rhode. Rozejście się linii ewolucyjnych Mesostalita i tegoż kladu nastąpić miało około 30 mln lat temu, w oligocenie^[7].