Rhodinae

Rhodinae
Simon, 1893
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

pajęczaki

Rząd

pająki

Podrząd

Opisthothelae

Infrarząd

pająki wyższe

Rodzina

komórczakowate

Podrodzina

Rhodinae

Synonimy
  • Rhodeae Simon, 1893
  • Rhodini Simon, 1893

Rhodinae – podrodzina pająków z rodziny komórczakowatych.

Morfologia

Pająki te cechują się środkową, położoną na wysokości wargi dolnej częścią sternum znacznie szerszą niż jego części boczne, położone na wysokości szczęk. Pomiędzy szczękami i biodrami odnóży krocznych pierwszej pary oraz pomiędzy wszystkimi biodrami odnóży krocznych występują paski zchitynizowanego oskórka. Stopy wszystkich par zaopatrzone są w trzy pazurki i pozbawione przypazurkowych kępek włosków. Samcze nogogłaszczki mają walcowaty bulbus z krótkim embolusem, którego podstawie towarzyszy niezesklerotyzowane pólko drobnych brodawek. Nie występuje u przedstawicieli tej podrodziny konduktor. Genitalia samicy cechują się wąskim diwertikulum tylnym i T-kształtną przednią spermateką[1].

Ekologia i występowanie

Podrodzina palearktyczna, ograniczona do rejonu śródziemnomorskiego. Rodzaj nominatywny ma szerszy zasięg, natomiast pozostałe są endemitami Gór Dynarskich. Część gatunków z rodzaju Rhode oraz wszystkie z pozostałych rodzajów są troglobiontami[2].

Taksonomia i ewolucja

Takson ten wprowadził jako pierwszy Eugène Simon w 1893 roku pod nazwą Rhodeae[3]. W 1965 roku John A.L. Cooke wyróżnił go pod nazwą Rohodini jako jedno z czterech plemion w rodzinie komórczakowatych[4]. W 1988 roku Christa L. Deeleman-Reinhold i P.R. Deeleman-Reinhold wynieśli owo plemię do rangi podrodziny[5].

Do podrodziny tej zalicza się rodzaje[6]:

  • Mesostalita Deeleman-Reinhold, 1971
  • Parastalita Absolon et Kratochvíl, 1932
  • Rhode Simon, 1882
  • Speleoharpactea Ribera, 1982
  • Stalita Schiödte, 1847
  • Stalitella Absolon et Kratochvíl, 1932

Wyniki analiz filogenetycznych Silvii Adrián-Serrano i innych z 2024 roku wskazują na stanowienie przez Rhodinae taksonu monofiletycznego i zajmowanie przez nie pozycji bazalnej w obrębie rodziny. Rozejście się linii ewolucyjnych Rhodinae i pozostałych komórczakowatych nastąpić miało około 112 mln lat temu, w końcu kredy dolnej[2].

Przypisy

  1. ↑ C.L. Deeleman-Reinhold. The genus Rhode and the harpacteine genera Stalagtia, Folkia, Minotauria, and Kaemis (Araneae, Dysderidae) of Yugoslavia and Crete, with remarks on the genus Harpactea. „Revue Arachnologique”. 10 (6), s. 105-135, 1993.
  2. 1 2 Silvia Adrián-Serrano, Martina Pavlek, Miquel A. Arnedo. A targeted gene phylogenetic framework to investigate diversification in the highly diverse yet geographically restricted red devil spiders (Araneae, Dysderidae). „Cladistics”. 40 (6), s. 577-597, 2024. DOI: 10.1111/cla.12595.
  3. ↑ E. Simon: Histoire naturelle des araignées. Deuxième édition, tome premier. Paris: Roret, 1893, s. 312.
  4. ↑ John A.L. Cooke. Spider genus Dysdera (Araneae, Dysderidae). „Nature”. 205, s. 1027-1028, 1965. DOI: 10.1038/2051027b0.
  5. ↑ Deeleman-Reinhold, C. L.; Deeleman, P. R. Revision des Dysderinae (Araneae, Dysderidae), les espèces mediterranéennes occidentales exceptées. „Tijdschrift voor Entomologie”. 131, s. 141-269, 1988.
  6. ↑ Wolfgang Nentwig, Theo Blick, Daniel Gloor, Ambros Hänggi, Christian Kropf: Family Dysderidae C. L. Koch, 1837. [w:] Araneae. Spiders of Europe. Version 2025 [on-line]. Universität Bern. [dostęp 2025-11-27].