Mezoperydium

a – egzoperydium, c – mezoperydium, i – endoperydium, g – gleba

Mezoperydium – środkowa warstwa okrywy (perydium) w owocnikach i sporokarpach niektórych grup grzybów i śluzowców. Występuje u niektórych grzybów dawniej zaliczanych do wnętrzniaków (np. u purchawek Lycoperdon, tęgoskórów Scleroderma)[1].

Perydium może składać się z jednej, dwóch lub trzech warstw. Najbardziej zewnętrzna to egzoperydium, środkowa – mezoperydium i wewnętrzna endoperydium[1][2]. Mezoperydium występuje np. u grzybów z rodzaju Geastrum (gwiazdosz). U Geastrum benitoi mezoperydium występuje częściowo na powierzchni endoperydium, częściowo na pseudoparenchymatycznej warstwie u podstawy owocnika i składa się z kryształów bipiramidowych o średnicy 18–35, wymieszanych ze szklistymi, rozgałęzionymi, cienkościennymi strzępkami ze sprzążkami, o średnicy około 1,0–3,0 µm[3].

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 Mykologický slovníček [online] [dostęp 2024-12-06] (cz.).
  2. ↑ Meredith Blackwell, John Constantine John, Charles Alexopoulos, W. Mims(1996)., Introductory mycology, New York: Wiley 1996, s. 544, ISBN 0-471-52229-5.
  3. ↑ Geastrum benitoi J.C. Zamora in Zamora et al., Persoonia 34: 141. 2015 [online] [dostęp 2024-12-06] (ang.).