Michał Kleczkowski
 | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Miejsce spoczynku | |
| Zawód, zajęcie |
dyplomata |
| Rodzice |
Józef Adolf i Julia z d. Sobieska |
| Małżeństwo |
Euphemią Tudor |
| Dzieci |
Euphemia Alice (ur. 1863), Eleonora Delia (ur. 1865), Yvonne Jeanne (1880), Frederic (ur. 1871) |
| Krewni i powinowaci | |
| Odznaczenia | |
  | |
Michał Kleczkowski (ur. 27 lutego 1818 w Kleczkowie, zm. 26 marca 1886 w Paryżu) – dyplomata i sinolog.
Życiorys
Urodził się 27 lutego 1818 w rodzinie Józefa Adolfa herbu Cholewa i jego żony Julii z domu Sobieskiej w Kleczkowie. W roku 1820 umarł jego ojciec i w następnym matka. Nie ma informacji o jego dzieciństwie i ukończonych szkołach[1].
W 1840 wyjechał do Europy Zachodniej, krótko przebywał w Anglii, a następnie we Francji w 1842 rozpoczął naukę języka chińskiego u Antoine’a Bazina w École nationale des langues orientales vivantes[2]. Po ukończeniu studiów w 1847 wyjechał do Chin jako tłumacz. W 1849 razem z konsulem francuskim Charles’em de Montigny przeżyli napad piratów, dzielnie broniąc siebie, jak i konwoju ośmiu dżonek. Incydent ten był dość szeroko opisywany w gazetach angielskich, francuskich, holenderskich i polskich[3]. Dwa lata później Kleczkowski towarzyszył Montigny’emu w wyprawie do Korei, gdzie doprowadzili do zwolnienia rozbitków statku wielorybniczego „Narval”, którzy zostali zaaresztowani przez władze lokalne[4]. W 1857 kierował francuską wyprawą interweniującą w Wietnamie. Następnie uczestniczył w planowaniu operacji przeciw Pekinowi podczas II wojny opiumowej, po zakończeniu której ustanowił w Pekinie ambasadę francuską[5].
W latach 1861–1863 przebywał w Pekinie jako chargé d’affaires rządu francuskiego. W tym czasie również doprowadził do zawarcia traktatu handlowego między Chinami a Portugalią, za co został odznaczony orderem „Wieży i Miecza”[6]. Był także kawalerem Legia Honorowa i odznaczeń papieskich[5].
W 1871 objął katedrę profesora języka chińskiego w École nationale des langues orientales vivantes, którą prowadził do 1883[4].
Życie prywatne
Żonaty był z amerykanką Euphemią Tudor, dziedziczką fortuny „króla lodu” Frederica Tudora, z którą miał czworo dzieci: Euphemię Alice (ur. 1863), Eleonorę Delię (ur. 1865), Frederica (ur. 1871) i Yvonne Jeanne (1880).
Michał Kleczkowski był kuzynem Cypriana Kamila Norwida, z którym się znał i spotykał. Wspierał go również finansowo (łącznie 12 lat), m.in. opłacał pobyt poety w Domu św. Kazimierza[7]. Wspierał we wczesnej karierze Gabriela Lemaire’a, za którego podróż do Chin zapłacił i którego potem uczył w Szanghaju (Lemaire ostatecznie został francuskim ambasadorem w Pekinie), a także syna swego kuzyna Kornela, Alfreda Kleczkowskiego (który został konsulem)[8].
Przypisy
- ↑ Zemanek 2021 ↓, s. 293–294.
- ↑ Zemanek 2021 ↓, s. 294.
- ↑ Bogdan Zemanek. Z ziemi chińskiej do polskiej. „Wiarus” ks. Prusinowskiego o Chinach, piratach i sinologach. „Przegląd Orientalistyczny”, s. 183–195, 2018.
- 1 2 Zemanek 2021 ↓, s. 299.
- 1 2 Bogdan Zemanek: Taipingowie w Poznaniu. Księgarnia Akademicka, 2025, s. 230–231. DOI: 10.12797/9788383680521. ISBN 978-83-8368-052-1.
- ↑ Lewental Salomon (Red. i wyd.), Kłosy: czasopismo ilustrowane, tygodniowe, poświęcone literaturze, nauce i sztuce, wyd. 1093, t. 42, 29 maja 1886, s. 356.
- ↑ Zemanek 2021 ↓, s. 304.
- ↑ Zemanek 2021 ↓, s. 306–307.
Bibliografia
- Stanisław Zieliński: Mały słownik pionierów polskich kolonialnych i morskich: podróżnicy, odkrywcy, zdobywcy, badacze, eksploratorzy, emigranci – pamiętnikarze, działacze i pisarze migracyjni. Warszawa: Inst. Wyd. Ligi Morskiej i Kolonialnej, 1933, s. 212. [dostęp 2021-04-04]. (pol.).
- Bogdan Zemanek. Michał Kleczkowski – Kuzyna żywot paralelny. „Studia Norwidiana”. 39/2021, s. 293–310, 2021. DOI: 10.18290/sn2139.15. ISSN 0860-0562. [dostęp 2022-01-08].