Michał z Kentu

Michał z Kentu

Książę Michał z Kentu
Dane biograficzne
Dynastia	Windsorowie Sachsen-Coburg-Gotha
Data i miejsce urodzenia	4 lipca 1942 Iver
Ojciec	Jerzy Windsor
Matka	Marina
Rodzeństwo	Edward, Aleksandra
Żona	Marie Christine
Dzieci	Fryderyk, Gabriella
Odznaczenia

Książę Michał z Kentu ang. Prince Michael of Kent, właśc. Michał Jerzy Karol Franklin (ang. Michael George Charles Franklin; ur. 4 lipca 1942 w Iver) – książę Zjednoczonego Królestwa, członek brytyjskiej rodziny królewskiej, wnuk króla Jerzego V i królowej Mary, brat Edwarda, księcia Kentu i księżniczki Aleksandry Ogilvy, brat stryjeczny królowej Elżbiety II. Znajduje się w linii sukcesji brytyjskiego tronu.

W przeciwieństwie do swojego rodzeństwa, nie pełnił oficjalnie obowiązków w imieniu swojej kuzynki, królowej Elżbiety II, ale kilka razy reprezentował ją za granicą, np. na pogrzebie króla Lesotho. Prowadzi prywatny biznes konsultingowy i bierze udział w produkcji filmów dokumentalnych na temat europejskich rodzin królewskich.

Urodził się 4 lipca 1942 w Iver w Buckinghamshire. Jest synem księcia Jerzego, diuka Kentu (syna Jerzego V i królowej Marii) i Mariny, księżnej Kentu (księżniczki greckiej i duńskiej, córki księcia Mikołaja i rosyjskiej wielkiej księżnej Eleny Romanowej). Jako wnuk monarchy w linii męskiej od urodzenia jest brytyjskim księciem z prefiksem „Jego Królewskiej Wysokości”.

Został ochrzczony 4 sierpnia 1942, pierwsze imię otrzymał na cześć Michała II Romanowa, z którym jest spokrewniony. Jego rodzicami chrzestnymi byli: Franklin Delano Roosevelt (wówczas urzędujący prezydent Stanów Zjednoczonych), król Grecji Jerzy II, król Norwegii Haakon VII, królowa Holandii Wilhelmina, lady Patricia Ramsay, Wiktoria, markiza-wdowa Milford Haven, księżniczka hanowerska Fryderyka (późniejsza królowa Grecji) i książę Gloucester Henryk (stryj Michała).

Jego ojciec zginął 25 sierpnia 1942 w wypadku lotniczym podczas służby w Royal Air Force niedaleko Caithness w Szkocji.

Jako absolwent Sunningdale School i Eton College wstąpił w styczniu 1961 do Królewskiej Akademii Wojskowej w Sandhurst. W 1963 został powołany do kawalerii, 11. Pułku Huzarów (11th Hussars – Prince Albert's Own). Służył w Niemczech, Hongkongu i na Cyprze, gdzie w 1971 jego szwadron był częścią sił pokojowych ONZ. W ciągu dalszej kariery wojskowej służył m.in. w wywiadzie. W 1981 odszedł z wojska w stopniu majora.

W 1994 został honorowym wiceadmirałem Rezerwy Królewskiej Marynarki Wojennej (Royal Navy Reserve), a w 2002 – honorowym Air Marshal (odpowiednik generała dywizji) bazy RAF w Benson. Jest prezesem Royal Patriotic Fund i SSAFA Forces Help, fundacji pomagającej byłym i obecnym członkom armii brytyjskiej i ich rodzinom, a także kilku innych stowarzyszeń. Jest również honorowym dowódcą pułku (Colonel-in-Chief) The Essex and Kent Scottish Regiment w Kanadzie.

W 2009 otrzymał rosyjski Order Przyjaźni, ale zwrócił go w 2022 po inwazji Rosji na Ukrainę^[1].

30 czerwca 1978 w urzędzie stanu cywilnego w Wiedniu poślubil Marie-Christine von Reibnitz, katoliczkę i rozwódkę, z którą ma dwoje dzieci: Fryderyka i Gabriellę^[2]. Zamieszkał w Pałacu Kensington, ma też dom w Gloucestershire^[3].