Michael Bradley

Michael Bradley

Pełne imię i nazwisko	Michael Sheehan Bradley
Data i miejsce urodzenia	31 lipca 1987 Princeton
Wzrost	189 cm
Pozycja	pomocnik
Kariera juniorska
Lata Klub Chicago Sockers 2002–2004 IMG Soccer Academy
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole 2005 MetroStars 32 (1) 2006–2008 Heerenveen 55 (15) 2008–2011 Borussia Mönchengladbach 76 (10) 2011 → Aston Villa (wyp.) 3 (0) 2011–2012 Chievo 35 (1) 2012–2014 Roma 41 (2) 2014–2023 Toronto FC 276 (17) W sumie: 518 (46)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole 2007  Stany Zjednoczone U-20 5 (1) 2008  Stany Zjednoczone U-23 2 (0) 2006–2019  Stany Zjednoczone 151 (17) W sumie: 158 (18)
↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Dorobek medalowy
Puchar Konfederacji srebro Południowa Afryka 2009 Złoty Puchar CONCACAF złoto Stany Zjednoczone 2007 złoto Stany Zjednoczone 2017 srebro Stany Zjednoczone 2011 srebro Stany Zjednoczone/Kostaryka/Jamajka 2019

Michael Bradley (ur. 31 lipca 1987 w Princeton, New Jersey) – amerykański piłkarz grający na pozycji pomocnika. Jego ojcem jest były trener reprezentacji piłkarskiej USA Bob Bradley

Urodził się w Pricenton, w dzielnicy New Jersey. Jego ojciec chciał wykreować swojego syna na piłkarza i Michael w młodym wieku został zapisany do klubu Sockers F.C. Chicago. Później wyjechał na Florydę, gdzie trenował z reprezentacją Stanów Zjednoczonych U-17.

Bradley po opuszczeniu szkółki w Bradenton, podpisał profesjonalny kontrakt z New York MetroStars, a miał zaledwie 16 lat. Tam był trenowany przez swojego ojca, ale nawet to nie pomogło mu w grze, ponieważ w pierwszym sezonie ciągle prześladowany był przez kontuzję stopy. Mimo to, nie załamywał się i w 2005 roku otrzymał szansę gry, a niedługo potem zdobył nawet pierwszą bramkę.

W styczniu 2006 Bradley stał się najmłodszym piłkarzem w historii MLS sprzedanym do zagranicznego klubu. Wówczas sięgnęło po niego SC Heerenveen. Jego pierwszy mecz na boiskach holenderskich miał miejsce 16 kwietnia ówczesnego roku, kiedy to trener dał mu szansę w spotkaniu przeciwko AZ Alkmaar. Młodziutki Amerykanin już od początku miał wielkie zadatki na gwiazdę, gdyż dostając szansę na krótki okres zawsze ją wykorzystywał, co zaowocowało później wywalczeniem sobie miejsce w pierwszej jedenastce. Przed sezonem 2006–2007 zajął miejsce Paula Bosvelta na środku pola, który zakończył karierę i dotychczas ma pewne miejsce w jedenastce, a ponadto jest jednym z najlepszych strzelców swojej drużyny.

W styczniu 2008 roku Bradley pobił rekord jeżeli chodzi o liczbę strzelonych bramek przez amerykańskich piłkarzy w Europie. Jak dotąd, najlepszy był Brian McBride, który miał na koncie 13 trafień w barwach Fulham, natomiast Bradley ogółem ma 15 goli na swoim koncie.

31 sierpnia 2008 podpisał 4-letni kontrakt z Borussią Mönchengladbach, przechodząc tam za nieujawnioną kwotę. Zadebiutował 20 września w przegranym spotkaniu Herthą Berlin (0:1)^[1]. 15 listopada strzelił pierwszą bramkę w Bundeslidze, przeciwko Bayernowi (2:2)^[2]. 14 marca 2009 strzelił dublet w meczu z 1.FC Koln (2:4)^[3].

31 sierpnia 2011 przeszedł do włoskiego Chievo Werona, kwota transferu na razie nie jest znana.

16 lipca 2012 roku dołączył do klubu AS Roma za 3,75 milionów euro.

W 2014 roku przeniósł się do Toronto FC. W klubie rozegrał już ponad 150 meczów.

W maju 2006 Bradley dowiedział się, że pojedzie na finały mistrzostw świata do Niemiec. Zanim jednak zaliczył mecz na Weltmeisterschaft, trener dał mu szansę w towarzyskim meczu z Wenezuelą, gdzie był zmiennikiem jednego z podstawowych piłkarzy.

Po raz pierwszy od początku zagrał jednak 28 marca 2007 roku w meczu z Gwatemalą. Brał udział w turnieju CONCACAF oraz Mistrzostwach Świata U-20 w Kanadzie.