Mike Bull

lekkoatletyka
Mike Bull
Data i miejsce urodzenia

11 września 1946
Belfast

Wzrost

184 cm

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Irlandia Północna
Igrzyska Brytyjskiej Wspólnoty Narodów
złotoEdynburg 1970lekkoatletyka
(skok o tyczce)
złotoChristchurch 1974lekkoatletyka
(dziesięciobój)
srebroKingston 1966lekkoatletyka
(skok o tyczce)
srebroChristchurch 1974lekkoatletyka
(skok o tyczce)
Odznaczenia
Oficer Orderu Imperium Brytyjskiego od 1936 (cywilny)

Miłe Bull, wł. Michael Anthony Bull (ur. 11 września 1946 w Belfaście[1]) – brytyjski lekkoatleta, specjalista skoku o tyczce oraz wieloboista, czterokrotny medalista igrzysk Brytyjskiej Wspólnoty Narodów, dwukrotny olimpijczyk.

Życiorys

Na igrzyskach olimpijskich i mistrzostwach Europy reprezentował Wielką Brytanię, a na igrzyskach Brytyjskiej Wspólnoty Narodów Irlandię Północną.

Zdobył srebrny medal w skoku o tyczce na igrzyskach Imperium Brytyjskiego i Wspólnoty Brytyjskiej w 1966 w Kingston, przegrywając jedynie z Trevorem Bickle z Australii[2]. Zajął 16. miejsce w tej konkurencji na mistrzostwach Europy w 1966 w Budapeszcie[3]. Na europejskich igrzyskach halowych w 1967 w Pradze był 12.[4], a na europejskich igrzyskach halowych w 1968 w Madrycie – 8. w skoku o tyczce[5].

Zajął 13. miejsce w tej konkurencji na igrzyskach olimpijskich w 1968 w Meksyku[1], 10. miejsce na europejskich igrzyskach halowych w 1969 w Belgradzie[6] 7. miejsce na mistrzostwach Europy w 1969 w Atenach[7.1] i również 7. miejsce na halowych mistrzostwach Europy w 1970 w Wiedniu[8.1].

Zwyciężył w skoku o tyczce, a także zajął 8. miejsce w sztafecie 4 × 100 metrów na igrzyskach Brytyjskiej Wspólnoty Narodów w 1970 w Edynburgu[2]. Odpadł w kwalifikacjach na mistrzostwach Europy w 1971 w Helsinkach[7.2]. Zajął 6. miejsce na halowych mistrzostwach Europy w 1972 w Grenoble[8.2]. Odpadł w kwalifikacjach skoku o tyczce na igrzyskach olimpijskich w 1972 w Monachium[1].

Zwyciężył w dziesięcioboju oraz zdobył srebrny medal w skoku o tyczce na igrzyskach Brytyjskiej Wspólnoty Narodów w 1974 w Christchurch, przegrywając jedynie z Australijczykiem Donem Bairdem[2]. Zajął 10. miejsce w skoku o tyczce na halowych mistrzostwach Europy w 1974 w Göteborgu[8.3]. Nie zaliczył żadnej wysokości na mistrzostwach Europy w 1974 w Rzymie[7.3].

Ostatnią dużą imprezą Bull były igrzyska Wspólnoty Narodów w 1978 w Edmonton. Zajął tam 9. miejsce w dziesięcioboju, a w skoku o tyczce nie został sklasyfikowany (wszystkie skoki spalił)[2].

Był mistrzem Wielkiej Brytanii (AAA) w skoku o tyczce w 1966, 1967, 1969, 1971 i 1972 oraz wicemistrzem w 1968, 1970 i 1973[9]. W hali był mistrzem w tej konkurencji w latach 1967–1972, 1974 i 1977, wicemistrzem w 1973 i 1975 oraz brązowym medalistą w 1966[10].

Dziesięciokrotnie poprawiał rekord Wielkiej Brytanii w tej konkurencji do wyniku 5,25 m, uzyskanego 22 września 1973 w Londynie[11]. Był to również najlepszy wynik w jego karierze[12].

W 2012 został mianowany oficerem Orderu Imperium Brytyjskiego IV klasy (OBE)[13].

Przypisy

  1. 1 2 3 Mike Bull [online], olympedia.org [dostęp 2020-09-13] (ang.).
  2. 1 2 3 4 Michael Anthony Bull [online], thecgf.com [dostęp 2020-09-13] (ang.).
  3. ↑ European Athletics Championships – Budapest 1966 [online], European Athletics [dostęp 2020-09-13] (ang.).
  4. ↑ European Athletics Indoor Championships – Prague 1967 [online], European Athletics [dostęp 2021-05-09] [zarchiwizowane z adresu 2020-09-24] (ang.).
  5. ↑ European Athletics Indoor Championships – Madrid 1968 [online], European Athletics [dostęp 2021-05-09] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-11] (ang.).
  6. ↑ European Athletics Indoor Championships – Belgrade 1969 [online], European Athletics [dostęp 2021-05-09] [zarchiwizowane z adresu 2020-10-12] (ang.).
  7. Berlin 2018 Leichtathletik – EM Statistics Handbook [online], European Athletics [dostęp 2020-09-13] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-14] (ang.).
    1. ↑ S. 532.
    2. ↑ S. 540.
    3. ↑ S. 548.
  8. European Athletics Indoor Championships – Glasgow 2019, Statistics Handbook [online], European Athletics [dostęp 2020-09-13] [zarchiwizowane z adresu 2020-11-03] (ang.).
    1. ↑ S. 415.
    2. ↑ S. 425.
    3. ↑ S. 435.
  9. ↑ AAA Championships (Men) [online], GBRAthletics [dostęp 2020-09-13] (ang.).
  10. ↑ AAA Indoor Championships (Men) [online], GBRAthletics [dostęp 2020-09-13] (ang.).
  11. ↑ Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 105. ISBN 978-83-62033-30-0. (ang.).
  12. ↑ Michael Bull [online], Track and Field Statistics [dostęp 2020-09-13] (ang.).
  13. ↑ Queen’s birthday honours list 2012: OBE. „The Guardian”, 2012-01-16.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.