Millencolin

Millencolin
Ilustracja
Millencolin podczas koncertu w Conventum w Örebro, 12 kwietnia 2008
Rok założenia

1992

Pochodzenie

Örebro,  Szwecja

Gatunek

punk rock, skate punk, pop punk[1]

Aktywność

1992–

Wydawnictwo

Burning Heart Records
Epitaph Records

Powiązania

Franky Lee

Skład
Nikola Sarcevic
Mathias Färm
Erik Ohlsson
Fredrik Larzon
Strona internetowa

Millencolin – szwedzki zespół punkrockowy z Örebro, założony w październiku 1992 przez Nikolę Sarcevica, Mathiasa Färma i Erika Ohlssona. W 1993 do grupy dołączył Fredrik Larzon. Debiutancki album zespołu, Same Old Tunes, ukazał się pierwotnie w 1994 pod tytułem Tiny Tunes. Nazwa Millencolin pochodzi od słowa melancholy, będącego nazwą ewolucji skateboardowej znanej także jako sad air[2].

Historia

Przed założeniem Millencolin jego członkowie grali w zespołach Charles Hårfager, Seigmenn i Kung Pung. Grupa była jednym z pierwszych wykonawców związanych z Burning Heart Records, wówczas niewielką niezależną wytwórnią z miejscowości Fagersta. Pierwszymi wydawnictwami zespołu były dema Goofy z 1992 i Melack z 1993. W listopadzie 1993 Millencolin nagrał sześcioutworowy minialbum Use Your Nose, po którego wydaniu zaczął częściej koncertować.

W 1994 ukazał się debiutancki album Tiny Tunes. Wytwórnia Warner Bros. pozwała Burning Heart Records w związku z podobieństwem tytułu i oprawy graficznej płyty do należącego do niej zarejestrowanego znaku towarowego Tiny Toons. Zmieniono wówczas okładkę i nazwę albumu, który w 1996 wznowiono jako Same Old Tunes.

Drugi album studyjny, Life on a Plate, ukazał się w 1995 i umożliwił zespołowi rozpoczęcie działalności koncertowej poza Skandynawią. Pod koniec tego samego roku amerykańska wytwórnia Epitaph Records zdecydowała się wydać album w Stanach Zjednoczonych. Millencolin koncertował następnie m.in. w Japonii, Australii, Brazylii i Kanadzie, a w 1997 wziął udział w festiwalu Warped Tour.

Po albumie For Monkeys z 1997 i kompilacji The Melancholy Collection z 1999 zespół wydał w 2000 Pennybridge Pioneers, wyprodukowany przez Bretta Gurewitza. Materiał miał bardziej rockowe brzmienie niż wcześniejsze nagrania grupy. Po jego premierze Millencolin wyruszył w pierwszą światową trasę koncertową, Pennybridge Pioneers Worldwide Tour. Utwór „No Cigar” znalazł się na ścieżce dźwiękowej gry Tony Hawk's Pro Skater 2.

Podczas trasy zespół rozpoczął pracę nad albumem Home from Home, który ukazał się w 2002. Kolejny album, Kingwood, wydano w marcu 2005; płyta zadebiutowała na drugim miejscu szwedzkiej listy sprzedaży[3]. Od 2003 zespół organizuje zawody deskorolkowe Millencolin Open we własnym skateparku w Örebro.

Millencolin wystąpił także na charytatywnym albumie Ge fan i våra vatten, wydanym 18 maja 2007 z udziałem jedenastu innych wykonawców, w tym Weeping Willows, Backyard Babies, Moneybrother i The Hellacopters. Dochód z wydawnictwa przeznaczono na ochronę szwedzkich łowisk i wód przed zanieczyszczeniem.

Nagrania albumu Machine 15 rozpoczęły się 26 października 2007 w Soundlab Studios w Örebro. Album trafił do sprzedaży w Europie 7 kwietnia 2008[4]. Podobnie jak Home from Home, album wyprodukował Lou Giordano. Kolejne albumy studyjne zespołu, True Brew i SOS, ukazały się odpowiednio w 2015 i 2019.

Millencolin odbył liczne trasy po Europie i innych kontynentach. Sarcevic prowadzi również działalność solową; jego pierwszy album, Lock-Sport-Krock, ukazał się w lipcu 2004. Färm jest wokalistą i gitarzystą zespołu Franky Lee, Ohlsson pracuje jako grafik i odpowiada za oprawę wizualną wydawnictw Millencolin, natomiast Larzon gra na perkusji w zespole Kvoteringen i prowadzi wytwórnię Denihl Records.

Członkowie zespołu

Dyskografia

Albumy studyjne

Albumy kompilacyjne

Dema

  • Goofy (1992)
  • Melack (1993)

Minialbumy

Single

  • „Da Strike” (1994)
  • „The Story of My Life” (1995)
  • „Move Your Car” (1996)
  • „Lozin' Must” (1997)
  • „Twenty Two” (1997)
  • „Penguins & Polarbears” (2000)
  • „Fox” (2000)
  • „No Cigar” (2001)
  • „Kemp” (2002)
  • „Man or Mouse” (2002)
  • „Battery Check” (2003)
  • „E20 Norr” (2003)
  • „Ray” (2005)
  • „Shut You Out” (2005)
  • „Detox” (2008)
  • „Broken World” (2008)
  • „Örebro” (2009)
  • „Carry You” (2012)

Albumy wideo

Przypisy

  1. ↑ Millencolin. PureVolume. (ang.).
  2. ↑ Jason Ankeny, Corey Apar: Millencolin Biography. AllMusic. [dostęp 2007-04-09]. (ang.).
  3. ↑ Millencolin enter Swedish Album Chart at #2. Burning Heart Records. [dostęp 2006-05-27]. (ang.).
  4. ↑ Millencolin. Oficjalna strona zespołu. [dostęp 2007-08-21]. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.