Miodrag Simović

Miodrag N. Simović (serb. Миодраг Н. Симовић, ur. 3 listopada 1952 w Fočy) – bośniacki polityk, prawnik i nauczyciel akademicki narodowości serbskiej, profesor, członek Akademii Nauk i Sztuk Pięknych Bośni i Hercegowiny. Wiceprezydent Rady Wykonawczej (wicepremier) Socjalistycznej Republiki Bośni i Hercegowiny oraz wicepremier Republiki Bośni i Hercegowiny (1991–1993), sędzia sądów konstytucyjnych Republiki Serbskiej oraz Bośni Hercegowiny, prezes Sądu Konstytucyjnego Bośni i Hercegowiny (2009–2012).

Ukończył szkołę średnią w rodzinnym mieście. Absolwent wydziału prawa Uniwersytetu w Nowym Sadzie, uzyskał na nim magisterium (1978), studia podyplomowe z prawa karnego (1981) i doktorat (1985). W pracy naukowej specjalizował się w zakresie procedury karnej, prawa karnego i kryminologii. Od 1994 wykładał na Uniwersytecie w Banja Luce, gdzie doszedł do pełnej profesury, od 1995 był profesorem Uniwersytetu w Sarajewie Wschodnim, a od 2005 Uniwersytetu w Bihaciu. Wykładał także na Uniwersytecie w Mostarze, Uniwersytecie w Zenicy oraz Uniwersytecie w Tuzli. Autor ponad 80 publikacji naukowych, w tym 22 samodzielnych książek, wśród nich podręczników do postępowania karnego w Bośni i Hercegowinie oraz Republice Serbskiej. Zasiadał w redakcjach czasopism naukowych, został redaktorem naczelnym bośniackiej odnogi pisma „Izbor sudske prakse”^[1][2].

W 2011 został zagranicznym członkiem międzynarodowym Rosyjskiej Akademii Nauk Przyrodniczych^[2], członkiem-korespondentem (2012) i pełnym członkiem (2018)^[3] Akademii Nauki i Sztuk Pięknych Bośni i Hercegowiny, a także przewodniczącym jego podkomisji nauk prawnych, ponadto w 2014 członkiem Europejskiej Akademii Nauk i Sztuk Pięknych; został też członkiem Akademii Nauki i Sztuk Pięknych Republiki Serbskiej i przewodniczącym stowarzyszenia prawników Republiki Serbskiej. Członek międzynarodowych stowarzyszeń naukowych oraz komisji prawnych i rządowych^[2][4].

Po studiach pracował w ministerstwach spraw wewnętrznych (1978–1986) oraz sprawiedliwości i administracji (1986–1990) Socjalistycznej Republiki Bośni i Hercegowiny. 30 stycznia 1991 został wiceprezydentem Rady Wykonawczej (wicepremierem) SR Bośni i Hercegowiny, po jej przekształceniu w Republikę Bośni i Hercegowiny pozostał wicepremierem do października 1993^[1]. Faktycznie od grudnia 1991 do kwietnia 1992 był pierwszym przewodniczącym Rady Ministrów (premierem) Republiki Serbskiej (proklamowanej 9 stycznia 1992). Należał do Serbskiej Partii Demokratycznej^[5][6]. Wchodził także w skład rady ds. obrony narodowej i ochrony porządku konstytucyjnego Bośni i Hercegowiny (1991–1993) oraz kierował obroną cywilną (Socjalistycznej) Republiki Bośni Hercegowiny (1991–1992)^[2].

Związał się następnie z sądownictwem, od 1994 do 1998 sekretarz Sądu Konstytucyjnego Bośni i Hercegowiny. W latach 1998–2003 sędzia Sądu Konstytucyjnego Republiki Serbskiej. W 2003 wybrany przez Parlament Republiki Serbskiej sędzią Sądu Konstytucyjnego BiH jako jej reprezentant. Pełnił funkcję wiceprezesa (2003–2009, 2012–2015, 2021–2022) oraz prezesa (2009–2012) tego sądu^[2], zasiadał w nim do 2022.

Odznaczony m.in. jugosłowiańskim Orderem Pracy (1985), a także wyróżnieniami organizacji społecznych^[2].