Mirina confucius

Mirina confucius
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

motyle

Podrząd

Glossata

Infrarząd

motyle różnoskrzydłe

Nadrodzina

Bombycoidea

Rodzina

nasierszycowate

Podrodzina

Mirininae

Rodzaj

Mirina

Gatunek

Mirina confucius

Mirina confucius – gatunek motyla z rodziny nasierszycowatych i podrodziny Mirininae.

Taksonomia

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2000 roku przez Wadima Zołotuchina i Thomasa J. Witta na łamach pisma „Entomofauna”. Jako miejsce typowe wskazano górę Phan Xi Păng w wietnamskej Sa Pa[1].

Morfologia

Samce osiągają od 56 do 60 mm, a samice do 88 mm rozpiętości skrzydeł[1].

Głowa ma duże oczy. Ciemnożółte czułki mają podwójne grzebykowanie, przy czym gałęzie grzebieni są u samca krótsze niż u samicy[1].

Tułów jest kremowożółty z nielicznymi łuskami czarniawymi. Przednie skrzydło cechuje się półksiężycowato powcinaną krawędzią zewnętrzną. Barwa jego tła jest kremowożółta do brązowawej, u samicy ciemniejsza niż u samca. Na tle tym występuje duża, C-kształtna, czarna plama dyskowa, liczne drobne, czarne kropki, duże, metaliczne lusterko, cztery poprzeczne, pofalowane przepaski brązowawe oraz kremowoszare maźnięcie w okolicy kubitalnej. Na krawędzi analnej wyrastają długie, czarne łuski włosowate. Tylne skrzydło jest zaokrąglone, o kremowożółtym u samca i ciemniejszym u samicy tle, z dwiema równoległymi, poprzecznymi, półksiężycowato powcinanymi liniami. Strzępina przedniego skrzydła jest brązowawoszara, a tylnego kremowożółta. Przednie odnóża u samca mają duże, owalne epifizy, u samicy zaś epifizy są bardzo krótkie, zredukowane[1].

Odwłok gęsto porastają kremowożółte łuski. U samca ósmy tergit formuje pseudounkus, co jest cechą unikalną w obrębie rodzaju. Samcze genitalia mają dzidowaty unkus z głęboką zmarszczką grzbietowo-dogłowową i małymi, guzkowatymi wypustkami na powierzchni grzbietowej. Walwy są szerokie, spłaszczone, o wyraźnym wcięciu doogonowym i krótkim sakusie. Gnatosa brak. Cienki, rurkowaty edeagus ma dwie długie, pachołkowate wypustki odsiebne z zaokrąglonymi szczytami oraz pojedynczy, stożkowaty cierń w wezyce. U samicy występuje workowata, pozbawiona znamion torebka kopulacyjna z krótkim i szerokim przewodem oraz błoniastym ostium[1].

Rozprzestrzenienie

Gatunek górski, znany z północnego Wietnamu oraz prowincji Chiang Mai w północnej Tajlandii. Spotykany na rzędnych od 1600 do 2000 m n.p.m.[1]

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Vadim V. Zolotuhin, Thomas J. Witt. The Mirinidae of Vietnam (Lepidoptera). „Entomofauna”. Suppl. 11 (2), s. 13–24, 2000. ISSN 0250-4413.