Mirosław Chudek
Mirosław Ignacy Chudek (ur. 4 grudnia 1934 w Częstochowie, zm. 6 sierpnia 2025) – polski naukowiec, prof. zw. dr hab. inż. Politechniki Śląskiej w Gliwicach, Generalny Dyrektor Górnictwa.
Życiorys
Ukończył w 1958 r. studia magisterskie na Wydziale Górniczym Politechniki Śląskiej i został zatrudniony na stanowisku asystenta, a następnie starszego asystenta i adiunkta w Katedrze Budownictwa Podziemnego Kopalń Wydziału Górniczego. 22 marca 1963 r. uzyskał stopień doktora nauk technicznych po obronie pracy pt. Zagadnienie grubości i stanu naprężeń kołowej obudowy betonowej szybów w zależności od ciśnienia wody przepływającej przez nią ruchem laminarnym (promotor: doc. dr inż. Witold Parysiewicz)[1], w 1964 tytuł doktora habilitowanego, w 1969 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1974 r. profesora zwyczajnego nauk technicznych[2].
Przez całe swoje życie zawodowe był związany z Wydziałem Górnictwa, Inżynierii Bezpieczeństwa i Automatyki Przemysłowej (dawniej Wydział Górnictwa i Geologii) Politechniki Śląskiej. Był wybitnym specjalistą z zakresu geomechaniki, budownictwa podziemnego oraz ochrony środowiska górniczego i powierzchni terenu. Na Wydziale Górnictwa i Geologii Politechniki Śląskiej pełnił funkcje: kierownika Zakładu Mechaniki Górotworu i Obudowy (1964–1983), prodziekana ds. nauki (1966–1970), zastępcy dyrektora ds. nauki Instytutu Projektowania, Budowy Kopalń i Ochrony Powierzchni (1971–1982), dziekana Wydziału Górniczego (1971–1974, 1984–1990), przewodniczącego Międzyuczelnianego Ośrodka Metodycznego Wyższych Studiów Technicznych dla pracujących (1972–1983), dyrektora Instytutu Projektowania, Budowy Kopalń i Ochrony Powierzchni (1982–1991), kierownika Katedry Geomechaniki, Budownictwa Podziemnego i Ochrony Powierzchni (1992–1996, 2000–2003), kierownika Zakładu Geomechaniki Górniczej (1992–2000)[2].
Autor wielu publikacji z dziedziny eksploatacji złóż, mechaniki górotworu, geomechaniki, geotechniki, budownictwa podziemnego, obudowy wyrobisk górniczych i projektowania kopalń. Na dorobek naukowy składa się ponad 300 publikacji i 73 patenty w tym: 22 książki i podręczniki, 19 skryptów i 18 monografii, 284 artykuły naukowe w periodykach krajowych i zagranicznych. Był twórcą własnej szkoły naukowej, promotorem 31 pozytywnie zakończonych przewodów doktorskich (w tym 6 wyróżnionych) i opiekunem 11 prac habilitacyjnych. Wypromował ponad 400 magistrów inżynierów i inżynierów, recenzował 17 prac habilitacyjnych i 73 prace doktorskie, a także opiniował 18 wniosków w sprawie nadania tytułu naukowego profesora zwyczajnego i profesora nadzwyczajnego[2].
Był członkiem m.in.: Komitetu Górnictwa PAN - sekcja Technologii Górniczej, Komitetu Górnictwa PAN - sekcja Mechaniki Górotworu, Komitetu Górnictwa PAN - sekcja Projektowania i Budowy Zakładów Górniczych, Komisji Górniczej PAN Oddział Katowice (wiceprzewodniczący), Podkomitetu Robót Górniczych przy Komitecie Nauk Technicznych ds. Geotechniki NOT, Rady Naukowej Głównego Instytutu Górnictwa, Rady Naukowej EMAG – KOMAG, Zespołu Kwalifikacyjnego Rzeczoznawców przy ZG SITG (przewodniczący), Komitetu Redakcyjnego periodyku „Ochrona Terenów Górniczych”, Komitetu Redakcyjnego periodyku „Górnictwo Odkrywkowe”, Komitetu Redakcyjnego Zeszytów Naukowych Politechniki Śląskiej - seria Górnictwo (przewodniczący), Komitetu Redakcyjnego periodyku „Budownictwo Górnicze i Tunelowe”[2].
Pochowany 12 sierpnia 2025 r. na cmentarzu św. Józefa w Częstochowie[3] (sektor 9-1d-17)[4].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2002)[5]
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- Złoty Krzyż Zasługi
- Medal Komisji Edukacji Narodowej
- Złota Odznaka „Zasłużony dla Górnictwa PRL” (1988)[6]
- Odznaka 25-lecia Politechniki Śląskiej (1970)[7]
Źródło:[2].
Nagrody i wyróżnienia
- Nagroda Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego indywidualna II stopnia za szczególne osiągnięcia w dziedzinie dydaktyczno-wychowawczej, organizacji procesu dydaktycznego lub za prace związane z kształceniem młodej kadry (1971)[8]
- Nagroda Ministra Edukacji Narodowej indywidualna I stopnia (1988)[9]
- tytuł doktora honoris causa Politechniki Donieckiej (1992)
- tytuł doktora honoris causa Instytutu Górniczego (China University of Mining and Technology) w Jiaozuo (1994)
Przypisy
- ↑ Program Politechniki Śląskiej im. W. Pstrowskiego na rok akad. 1964–1965. Gliwice: Politechnika Śląska, 1964, s. 236. [dostęp 2026-05-12].
- 1 2 3 4 5 Politechnika Śląska | Zmarł prof. zw. dr hab. inż. Mirosław Chudek dr h.c. [online], Politechnika Śląska [dostęp 2026-05-04].
- ↑ Zmarł Prof. zw. dr hab. inż. Mirosław Chudek dr h.c. [online], Katedra Mechanizacji i Robotyzacji Górnictwa [dostęp 2026-05-04].
- ↑ Cmentarz parafialny w Rakowie - wyszukiwarka osób pochowanych [online], czestochowarakow.grobonet.com [dostęp 2026-05-04].
- ↑ M.P. z 2002 r. Nr 61, poz. 865 (ISAP) „za wybitne zasługi w pracy naukowej i dydaktycznej”.
- ↑ Nagrody, odznaczenia. „Diariusz Politechniki Śląskiej”. nr 2, s. 3, listopad 1988. Gliwice: Politechnika Śląska. [dostęp 2026-05-09].
- ↑ Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego w Gliwicach 1970–1971. Gliwice: Politechnika Śląska, 1971, s. 414. [dostęp 2026-07-26].
- ↑ Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego w Gliwicach 1971–1972. Gliwice: Politechnika Śląska, 1972, s. 8. [dostęp 2026-08-21].
- ↑ Nagrody, odznaczenia. „Diariusz Politechniki Śląskiej”. Nr 1, s. 5, październik 1988. Gliwice: Politechnika Śląska. [dostęp 2026-05-04].