Mister Warszawy

Mister Warszawy

Tablica pamiątkowa na budynku przy ul. Kredytowej 8, pierwszym Misterze Warszawy
Nagroda za	najlepszy budynek wybudowany w Warszawie w danym roku[1]
Przyznający	„Życie Warszawy”
Państwo	Polska
Lokalizacja	Warszawa
Pierwsze rozdanie	1959
Ostatnie rozdanie	1980

Mister Warszawy – tytuł nadawany warszawskim budynkom w latach 1959–1980 przez dziennik „Życie Warszawy”.

Mister Warszawy to tytuł, który był nadawany wybudowanym w Warszawie budynkom w ramach konkursu organizowanego przez „Życie Warszawy”. Jego pierwsza edycja odbyła się w 1960 roku i obejmowała obiekty z 1959. Wśród kryteriów wyboru znajdowały się walory architektoniczne i funkcjonalne, a także jakość wykonania i stosunek ceny do jakości. Budynki miały być wzorem i zachęcać projektantów i wykonawców do osiągania jak najlepszych wyników. Propozycje kandydatów mogli zgłaszać mieszkańcy Warszawy, a także organizacje i instytucje związane z architekturą i budownictwem. W skład jury dokonującego wyboru wchodzili m.in. przedstawiciele redakcji, urzędu miasta, warszawskiego oddziału Stowarzyszenia Architektów Polskich, Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa, Stołecznego Zarządu Rozbudowy Miasta, Stołecznego Komitetu Frontu Jedności Narodu oraz związków zawodowych. Pierwszym zwycięzcą został budynek mieszkalny przy ul. Kredytowej 8 zaprojektowany przez Wacława Kłyszewskiego, Jerzego Mokrzyńskiego i Eugeniusza Wierzbickiego. Każdorazowo wyniki ogłaszano na łamach dziennika^[2.1][3].

Początkowo konkurs miał być wydarzeniem jednorazowym zorganizowanym z okazji jubileuszu 15-lecia dziennika^[4], ogłoszono go 5 listopada 1959 roku^[5]. Jednak duże zainteresowanie spowodowało, iż zaczęto organizować kolejne edycje co roku^[4]. W pierwszych pięciu latach każdorazowo wyłaniano 10 budynków-kandydatów, prezentowano je z opisami i fotografiami na łamach czasopisma, zbierano opinie mieszkańców w czasie wizji lokalnej, a ostateczną decyzję o konkretnych wyborach podejmowało jury^[4][3]. W ramach nagród architekci otrzymywali dzieła sztuki, kierownicy budowy i majstrzy nagrodę pieniężną ufundowaną przez Ministerstwo Budownictwa, a sam budynek otrzymywał tytuł „Mistera Warszawy” i odpowiednią tablicę pamiątkową^[4].

Do 1966 roku w rywalizacji brały udział wyłącznie budynki mieszkalne, w kolejnych latach dopuszczono także budynki użyteczności publicznej. W 1969 roku oraz w 1978 roku przyznano trzy równorzędne pierwsze nagrody^[2.1]. Obiekty, od edycji za 1961 rok, mogły zdobywać też miano Wicemistera Warszawy oraz wyróżnienia^[1][3]. W 1974 roku zorganizowano ankietę wśród czytelników z prośbą o wskazanie wśród dotychczas nagradzanych obiekt, który zasługuje na tytuł Mistera Warszawy 30-lecia^[6]. Zdobył go Wydział Farmacji Akademii Medycznej przy ul. Banacha 1a (Mister 1970), drugie miejsce zajął zespół wypoczynkowy Warszawianka (Mister 1972), a trzecie Dworzec Wschodni (Mister 1969)^[6].

Ostatnim rokiem, za który przyznawano nagrody był 1980^[2.1][7]. Za rok 1981 rywalizację zawieszono ze względu na małą liczbę zgłoszeń^[7]. Jeden z organizatorów stwierdził, że „budownictwo warszawskie jest w takim stanie, że nie było co zgłaszać”, natomiast Wiceprezdent Warszawy określił sytuację: „brak dobrych projektów, brak inwencji twórczej”^[7]. Konkurs został zawieszony na okres 1982–1986, jednak nigdy nie został wznowiony. Od 1987 miał swoją kontynuację jako Mister Warszawy II, gdzie zasady zmodyfikowano w ten sposób, że wybierano najlepiej utrzymany budynek^[2.1].

Podobne konkursy architektoniczne były organizowane także w innych polskich miastach^[8]. Towarzystwo Miłośników Wrocławia i dziennik „Słowo Polskie” od 1961 roku wybierali Mistera Wrocławia^[9], od 1962 „Kurier Szczeciński” przyznawał Mistery Szczecina^[10]. Mister Krakowa z kolei organizowany był przez pismo „Echo Krakowa”^[11]. Mister Warszawy był też wprost inspiracją dla konkursu „Mister Budownictwa” organizowanego od 1969 roku przez „Dziennik Wieczorny” i Tygodnik Budowlanych „Profile” na terenie ówczesnych województw: bydgoskiego, toruńskiego i włocławskiego^[12].