Mixes of a Lost World

The Cure wydał w 2024 roku Songs of a Lost World, swój pierwszy od 16 lat nowy album studyjny. Mniej więcej w tym samym czasie Robert Smith mówił o „albumie towarzyszącym”, który był prawie ukończony i gotowy do wydania, a także o zupełnie innym trzecim albumie zawierającym „naprawdę przypadkowe rzeczy, takie jak późne rzeczy studyjne”^[5].

21 kwietnia 2025 roku, w dniu 66. urodzin Roberta Smitha, zespół The Cure zapowiedział na 13 czerwca wydanie nowego albumu, który, według spekulacji, miałby być wspomnianym albumem towarzyszącym^[5]. Na albumie, zatytułowanym Mixes of a Lost World znalazły się remiksy utworów z Songs of a Lost World, zrealizowane przez takich artystów jak: Chino Moreno z zespołu Deftones, Trentemøller, Mogwai, Orbital, The Twilight Sad, Daniel Avery, Mura Masa, Âme, Shanti Celeste i innych. Dochód z Mixes of a Lost World zostanie przeznaczony na rzecz War Child UK. W oświadczeniu Robert Smith powiedział: „Tuż po świętach Bożego Narodzenia wysłano mi kilka niezamówionych remiksów utworów z Songs of a Lost World i naprawdę je pokochałem. The Cure ma barwną historię z wszelkiego rodzaju muzyką taneczną i byłem ciekawy, jak cały album zabrzmi w całości zinterpretowany przez innych. Ta ciekawość zaowocowała bajeczną podróżą przez wszystkie osiem utworów autorstwa 24 wspaniałych artystów i remikserów i znacznie wykracza poza wszystko, na co mogłem mieć nadzieję”^[6][3][7].

• Robert Smith – śpiew, gitara, gitara basowa 6-strunowa, instrumenty klawiszowe
• Simon Gallup – gitara basowa
• Jason Cooper – perkusja, instrumenty perkusyjne
• Roger O’Donnell – instrumenty klawiszowe
• Reeves Gabrels – gitara

• Robert Smith – autor wszystkich utworów, koncepcja projektu, koordynacja, kompilacja
• Paul Corkett – nagranie oryginalnych piosenek
• Jack Boston – asystent nagrania
• Paul Corkett, Robert Smith – producenci oryginalnych piosenek
• Matt Colton – mastering
• Andy Vella – projekt graficzny okładki (na podstawie rzeźby Bagatelle Janeza Pirnata)

Oceny łączne
Publikacja	Ocena
Album of the Year	74/100[8]
Metacritic	75/100[9]
Recenzje
Publikacja	Ocena
Clash	7/10[10]
Classic Rock	[11]
Far Out Magazine	[12]
laut.de	[13]
Mojo	[14]
Spectrum Culture	80 %[15]
Uncut	7/10[16]

Album otrzymał średnią ocenę 74 na 100 na podstawie 6 recenzji krytycznych w zestawieniu Album of the Year^[8] oraz 75/100 na podstawie 5 recenzji krytycznych w zestawieniu Metacritic^[9].

Zdaniem Martina Piersa z miesięcznika Uncut „można śmiało powiedzieć, że zaginiony świat The Cure został odnaleziony, a jego zasoby naturalne są pozyskiwane w sposób zrównoważony, najpierw dzięki albumowi koncertowemu z Troxy, a teraz dzięki temu 24-ścieżkowemu zestawowi remiksów”, zrealizowanemu przez producentów i artystów muzyki tanecznej, podziwianych przez Roberta Smitha^[16]. Everett True z mięsięcznika Classic Rock ocenia, że tacy artyści jak: Four Tet, Paul Oakenfold, Orbital i Shanti Celeste przerabiają i rozwijają oryginały Roberta Smitha i jego kolegów z zespołu w sposób, który sprawia, „że poczują się oni jeszcze bardziej filmowo, zanurzeni w orzeźwiających pokładach melancholii i refleksji”^[11].

Tom Doyle z miesięcznika Mojo zauważył, że choć „tematy żałoby, starzenia się i śmiertelności zawarte w albumie macierzystym nie przenoszą się naturalnie na parkiet taneczny, to często właśnie takie przeciwstawienie sprawia, że przeróbki te są tak skuteczne. Jako najlepszą z nich autor wymienił remiks „Alone” autorstwa Four Teta^[14].

Według Sama Walker-Smarta z magazynu Clash na liście utworów Mixes of a Lost World pojawiają się pewne powtórzenia, ponieważ album pierwotny jest stosunkowo krótki. Jednak zbiór remiksów to „w przeważającej części zróżnicowany, odświeżający odsłuch. The Cure udowodnili, że są jednym z najbardziej lubianych i wpływowych brytyjskich zespołów. Ich brzmienie przetrwało próbę czasu, a czyniąc to, okazuje się dość odporne na przekręcanie, przycinanie i rozmazywanie w innych gatunkach. W ich muzyce tkwi upiorna szczerość, która zawsze będzie przeciwstawiać się trendom”^[10].

W opinii Kelly Scanlon z Far Out Magazine Mixes of a Lost World „wydaje się być całkiem oczekiwanym krokiem, który podkreśla wszystkie zagubione słowa Lost World w technicolorze, tworząc obrazkowe scenopisy wewnętrznego umysłu Smitha z wolnością swobodnych konwencji”^[12].

Will Pinfold ze Spectrum Culture ocenił, że Mixes of a Lost World „to raczej uczta niż przekąska między «prawdziwymi» albumami. Oferuje trzy przeróbki każdej piosenki z najnowszego dzieła The Cure; niektóre są przełomowe, inne po prostu dobre, ale wszystkie są interesujące”^[15].

Lisa Rupprecht z magazynu laut.de stwierdziła, że w przypadku Mixes of a Lost World jest widoczny problem wielu albumów z remiksami: „jest to raczej archiwum dźwięków dla pasjonatów, DJ-ów i użytkowników playlist Spotify, niż spójna płyta. Ci, którzy mają czas i cierpliwość, mogą odkryć tu prawdziwe skarby, podczas gdy reszta może wybrać dwa lub trzy ulubione miejsca, a resztę wyciszyć. Niemniej jednak projekt został pieczołowicie nadzorowany przez Roberta Smitha, a lista współpracowników jest imponująca. (...) Nie jest to zamiennik nowego albumu, ale niezależne dzieło pełne pomysłów, zaskakujących rozwiązań i niespodzianek”^[13].