Monarch Airlines

Monarch Airlines
Ilustracja
Airbus A320-200 w barwach Monarch Airlines
IATA
ZB
ICAO
MON
Znak
MONARCH
Historia
Data założenia

czerwiec 1967

Rozpoczęcie działalności

kwiecień 1968

Zaprzestanie działalności

październik 2017

Lokalizacja
Państwo

 Wielka Brytania

Baza

Birmingham
Londyn-Luton

Główne porty lotnicze

Birmingham
Leeds/Bradford
Londyn-Gatwick
Manchester

Kooperacja
Program lojalnościowy

Vantage Club

Flota
Liczba samolotów

0

Liczba tras

0

Strona internetowa

Monarch Airlines – nieistniejąca brytyjska czarterowa linia lotnicza z siedzibą w Luton. Obsługiwała połączenia głównie z krajami basenu Morza Śródziemnego. Głównymi hubami były port lotniczy Birmingham, Londyn-Luton, Londyn-Gatwick, Manchester i Leeds/Bradford.

2 października 2017 w związku z problemami finansowymi linia zawiesiła loty[1][2]. Pierwsze informacje o problemach finansowych pojawiły się we wrześniu 2016 roku. Przewoźnik zdementował doniesienia medialne, jednak problemem stało się przedłużenie licencji na wykonywanie lotów. Zawieszenie operacji lotniczych wymusiło zorganizowanie akcji, w której przewieziono ponad 110 000 pasażerów pozostawionych przez przewoźnika poza krajem. W celu realizacji celu Brytyjski Urząd Lotnictwa Cywilnego wyczarterował 38 samolotów od 15 innych przewoźników. Koszt akcji oszacowano na 60 mln GBP i pokryto funduszem gwarancyjnym Air Travel Trust Fund[3].

Był to największy przewoźnik w historii Wielkiej Brytanii, który zbankrutował do roku 2017. Zwolnionych zostało 2000 osób, a bankructwo miało wynikać z nieudanej restrukturyzacji. Wcześniejsze czynniki jakie wymieniono to: konkurencja cenowa i osłabienie kursu funta po Brexicie[4].

Flota

W maju 2016 flota składała się z 35 maszyn:

W 2017 średni wiek floty wynosił 12,3 lat[5].

Przypisy

  1. ↑ Mateusz Ratajczak, Monarch Airlines z dnia na dzień upada. Brytyjski rząd szuka sposobu na ściągnięcie 110 tys. osób do kraju, „WP money”, 2 października 2017 [dostęp 2017-10-02] (pol.).
  2. ↑ Pasazer.com: Nagłe bankructwo Monarch Airlines [online], Pasazer.com [dostęp 2022-10-15] (pol.).
  3. ↑ Michał Gajzler, Upadek linii Air Berlin oraz Monarch Airlines, [w:] Lotnictwo, Magnum-X, grudzień 2019 (2019/12), s. 62, ISSN 1732-5323 (pol.).
  4. ↑ Michał Gajzler, Upadek linii Air Berlin oraz Monarch Airlines, [w:] Lotnictwo, Magnum-X, grudzień 2019 (2019/12), s. 63, ISSN 1732-5323 (pol.).
  5. ↑ Zarchiwizowana kopia. [dostęp 2015-07-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-16)].