Mosze Zażujer
| Data i miejsce urodzenia |
8 lipca 1889 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
sierpień 1944? |
| Zawód, zajęcie |
kupiec, przemysłowiec |
Mosze Chaim Zażujer (ur. 8 lipca 1889 w Kamieńcu Litewskim, zm. prawdopodobnie w sierpniu 1944 w Auschwitz-Birkenau) – żydowski kupiec i przemysłowiec, członek łódzkiego Judenratu.
Życiorys
Syn Calela Mordki i Chany. Przed II wojną światową wraz z Hezekielem Lifszycem prowadził w Łodzi Ręczną Szwalnię i Nawijalnię przy ulicy Cegielnianej 30 oraz Tkalnię Mechaniczną Wyrobów Bawełnianych przy ul. 6 Sierpnia 25. Do 1931 roku był także właścicielem Fabryki Wyrobów Tkanych i Dziewiarskich przy ul. Śródmiejskiej 35[1].
Od października 1939 roku kierował Wydziałem Gospodarczym łódzkiego Judenratu, po jego reorganizacji w 1940 pełnił funkcję przewodniczącego prezydium wydziału, wraz z Maurycym Goldblumem i Jakubem Gonikiem[2]. W styczniu 1940 roku objął funkcję kierownika Wydziału Opieki Społecznej[1], stał również na czele Komisji Zasiłkowej, decydującej o przyznawaniu zasiłków mieszkańcom getta[3]. W lutym tego samego roku został członkiem Rady Starszych[1][4]. We wrześniu 1940 roku wraz z Henrykiem Neftalinem zorganizował Wydział Zasiłków[1]. W lutym 1941 roku został członkiem Komisji Doradczej przy Przełożonym Starszeństwa Żydów Chaimie Rumkowskim[5]. W lipcu 1941 roku zrezygnował ze stanowiska kierownika Wydziału Opieki Społecznej[6].
Podczas likwidacji getta w sierpniu 1944 roku został deportowany do Auschwitz-Birkenau[1].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Adriana Bryk, Zażujer Mosze Chaim [online], leksykongetta.pl [dostęp 2026-02-18].
- ↑ Sitarek 2018 ↓, s. 78.
- ↑ Sitarek 2018 ↓, s. 134.
- ↑ Sitarek 2018 ↓, s. 53.
- ↑ Sitarek 2018 ↓, s. 167.
- ↑ Sitarek 2018 ↓, s. 180.
Bibliografia
- Adam Sitarek, „Otoczone drutem państwo”. Struktura i funkcjonowanie administracji żydowskiej getta łódzkiego, Łódź: Instytut Pamięci Narodowej, 2018, ISBN 978-83-8098-363-2.