Murowana Oszmianka
 1930r. | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Sielsowiet | |
| Populacja (2009) |
|
| • liczba ludności |
409[1] |
| Nr kierunkowy |
+375 1593 |
| Kod pocztowy |
231106 |
| Tablice rejestracyjne |
4 |
Położenie na mapie obwodu grodzieńskiego  | |
Położenie na mapie Białorusi  | |
 54°27′28″N 25°46′43″E/54,457778 25,778611 | |
Murowana Oszmianka[2] (biał. Мураваная Ашмянка) – agromiasteczko na Białorusi w rejonie oszmiańskim obwodu grodzieńskiego, 11 km na północny wschód od Oszmiany. Centrum administracyjne sielsowietu, zamieszkane przez 338 mieszkańców (1999). W pobliżu wsi początek bierze rzeka Oszmianka. We wsi znajduje się szpital i szkoła średnia oraz parafialny kościół katolicki pw. Najświętszego Imienia Maryi (1790)[3].
Siedziba rzymskokatolickiej parafii Imienia Najświętszej Maryi Panny w Murowanej Oszmiance.
Historia
Wieś szlachecka położona była w końcu XVIII wieku w powiecie oszmiańskim województwa wileńskiego[4].
W czasach zaborów miasteczko w gminie Polany, w powiecie oszmiańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1905 roku liczyło 306 mieszkańców, 337 dziesięcin[5].
W latach 1921–1945 miasteczko leżało w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie oszmiańskim, w gminie Polany.
W 1931 wieś w 73 domach zamieszkiwało 396 osób[6].
Wierni należeli do miejscowej parafii rzymskokatolickiej. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Oszmianie i Okręgowy w Wilnie; mieścił się tu urząd pocztowy obsługujący część gminy Polany[7].
Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku wieś znalazła się w granicach BSRR. W latach 1941–1944 była pod okupacją niemiecką. W maju 1944 roku ciężkie, zwycięskie walki (bitwa pod Murowaną Oszmianką) z litewskimi formacjami stoczyły tu oddziały Armii Krajowej. Od 1944 wieś ponownie leżała w BSRR. Od 1991 roku w Republice Białorusi.
Przypisy
- ↑ Liczby ludności miejscowości obwodu grodzieńskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku. (ros.).
- ↑ Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2019. ISBN 978-83-254-2578-4.
- ↑ Strona diecezji grodzieńskiej
- ↑ Вялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 89.
- ↑ Гошкевич И. И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 235
- ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 35.
- ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 42.