Myles Lewis-Skelly

Myles Lewis-Skelly
Ilustracja
Lewis-Skelly (2025)
Pełne imię i nazwisko

Myles Anthony Lewis-Skelly

Data i miejsce urodzenia

26 września 2006
Londyn

Wzrost

178 cm

Pozycja

pomocnik

Informacje klubowe
Klub

Arsenal

Numer w klubie

49

Kariera juniorska
Lata Klub
2015–2024 Arsenal
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2024– Arsenal 43 (1)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2021–2022  Anglia U-16 5 (0)
2022–2023  Anglia U-17 21 (2)
2023–2024  Anglia U-18 4 (0)
2024–  Anglia U-19 5 (0)
2025–  Anglia 6 (1)
W sumie: 41 (3)
  1. ↑ Aktualne na: 24 maja 2026. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
  2. ↑ Aktualne na: 31 marca 2026.

Myles Anthony Lewis-Skelly (ur. 26 września 2006 w Londynie) – angielski piłkarz, występujący na pozycji pomocnika w angielskim klubie Arsenal oraz w reprezentacji Anglii. Zwycięzca Premier League w sezonie 2025/26.

Początki

Myles Anthony Lewis-Skelly[1] urodził się 26 września w 2006 w Denmark Hill w Londynie. Oboje jego rodziców urodzili się w Wielkiej Brytanii, ale posiadali karaibskie pochodzenie[2].

Podczas pobytu w akademii Arsenalu, Hale End, Lewis-Skelly uczęszczał do Aldenham School w Hertfordshire, grając równocześnie dla drużyny szkolnej oraz dla akademii[3].

Kariera klubowa

Wczesna kariera

Lewis-Skelly dołączył do akademii grającego w Premier League klubu Arsenal jako dziecko w wieku 8–9 lat. Przez kolejne szczeble akademii przechodził u boku swojego przyjaciela i partnera klubowego, Ethana Nwaneriego. Duet ten wspólnie zadebiutował w zespole do lat 18 podczas wygranego 6:1 spotkania z Reading, w którym obaj gracze trafiali do siatki[4].

Dzięki swoim występom w sezonie 2022/23 Lewis-Skelly zdobył uznanie, a sam klub dotarł do finału FA Youth Cup, w którym przegrał z West Hamem United. 6 lutego 2023 w meczu 5. rundy Lewis-Skelly wyszedł na boisko jako defensywny pomocnik, a Arsenal pokonał wynikiem 4:2 Watford[5]. Następnie jeszcze w tym samym miesiącu podpisał on umowę stypendialną z klubem, dzięki czemu pozostał w Hale End na kolejne dwa lata, w których trakcie był też uprawniony do podpisania profesjonalnego kontraktu[6].

Jego występ w ćwierćfinałowym zwycięstwie z Cambridge United zyskał uznanie trenera, Jacka Wilshere'a, który stwierdził, że Lewis-Skelly jest zdolny do "rzeczy, których nie da się po prostu nauczyć"[7]. W półfinale z Manchesterem City zdobył on zwycięskiego gola w ostatniej minucie doliczonego czasu gry, zaś Arsenal wygrał 2:1[8][4].

Arsenal

5 października 2023 Arsenal ogłosił, że Lewis-Skelly podpisał pierwszy profesjonalny kontrakt z klubem[9]. Debiut w barwach pierwszej drużyny zaliczył on 22 września 2024 w zremisowany 2:2 wyjazdowym meczu z Manchesterem City, wchodząc w doliczonym czasie drugiej połowy w miejsce Jurriëna Timbera[10]. W tym samym meczu dostał on od sędziego Michaela Olivera żółtą kartkę jeszcze przed wejściem na boisko[11]. Trzy dni później Lewis-Skelly po raz pierwszy w seniorskiej karierze wyszedł w podstawowym składzie, a Arsenal pokonał 5:1 Bolton Wanderers w meczu Pucharu Ligi Angielskiej[12]. 11 grudnia po raz pierwszy wyszedł w podstawowym składzie na wygrane 3:0 spotkanie Ligi Mistrzów z Monaco, stając się najmłodszym od 2011 roku graczem, który znalazł się w wyjściowym składzie Arsenalu w tych rozgrywkach[13]. Trzy dni później po raz pierwszy znalazł się w podstawowym składzie na spotkanie Premier League, a Arsenal zremisował 0:0 z Evertonem[14].

25 stycznia 2025 Lewis-Skelly w kontrowersyjnych okolicznościach otrzymał od Michaela Olivera bezpośrednią czerwoną kartkę w meczu z Wolverhampton Wanderers po faulu na Matcie Dohertym, który uznano za poważne wejście[15]. Arsenal jednak wygrał ten mecz wynikiem 1:0[16]. 28 stycznia poinformowano, że Lewis-Skelly uniknie trzymeczowego zawieszenia po tym, jak niezależna komisja regulacyjna z ramienia The FA uwzględniła odwołanie Arsenalu w sprawie czerwonej kartki[17][18]. W uzasadnieniu opublikowanym przez komisję napisano, że "członkowie komisji byli jednomyślni w swojej opinii, że sędzia popełnił oczywisty błąd, wyrzucając MLS z boiska za wejście, którego się dopuścił"[19][20]. „MLS postawił nogę przed swoim przeciwnikiem i doprowadził do jego potknięcia się, prawdopodobnie celowo, ale uczynił to w oczywisty sposób nie narażając przeciwnika na niebezpieczeństwo i nie używając nadmiernej siły czy brutalności, nie »rzucił się« też na swojego przeciwnika”[19][20].

2 lutego Lewis-Skelly zdobył pierwszego gola dla Arsenalu w wygranym 5:1 spotkaniu z Manchesterem City na Emirates Stadium. Bramkę tę celebrował, wykonując kojarzony z Erlingiem Haalandem gest medytacji. We wcześniejszym bezpośrednim meczu na początku sezonu, w którym Manchester City zremisował 2:2, Haaland miał zapytać „Kim on, kurwa, jest”[21][22]. 22 lutego w spotkaniu z West Hamem United Lewis-Skelly zobaczył początkowo żółtą kartkę, która po interwencji VAR-u została zmieniona na kartkę czerwoną, gdyż uniemożliwił on w sposób nieprzepisowy zdobycie bramki. Arsenal przegrał to spotkanie 0:1[23].

19 czerwca 2025 ogłoszono, że Lewis-Skelly został jednym z sześciu graczy nominowanych do nagrody PFA Young Player of the Year[24]. Tydzień później, 26 czerwca, klub potwierdził, iż podpisał z zawodnikiem nowy, długoterminowy kontrakt[25].

14 lipca 2025 Lewis-Skelly zajął drugie miejsce w Power Rankingu nagrody Złotego Chłopca 2025, ustępując jedynie Désiré Doué[26].

Kariera reprezentacyjna

Młodzieżowa

Oboje rodziców Lewisa-Skelly'ego to Brytyjczycy, podczas gdy jego dziadkowie posiadają mieszane pochodzenie karaibskie (Barbados, Gujana, Jamajka i Saint Lucia). On sam ma zaś prawo reprezentować na poziomie międzynarodowym zarówno Anglię, jak i Barbados. Podczas kariery młodzieżowej w Arsenalu trenował on z reprezentacją Barbadosu[5]. W czasie, gdy występował w reprezentacji Anglii do lat 16, Lewis-Skelly został powołany do składu kadry do lat 17 na Mistrzostwa Europy 2023[27]. W drugim meczu Anglików na tym turnieju Lewis-Skelly zdobył gola po 7. minutach wygranego ostatecznie 4:1 spotkania z Holandią[28].

6 września 2023 Lewis-Skelly zadebiutował w reprezentacji do lat 18 podczas przegranego 0:2 spotkania z Francją w Limoges[29]. Miesiąc później, 2 listopada, został częścią składu Anglii U-17 na Mistrzostwa Świata 2023[30]. 7 września 2024 Lewis-Skelly zadebiutował w reprezentacji do lat 19 podczas zremisowanego 1:1 spotkania z Chorwacją[31].

Seniorska

14 marca 2025 Lewis-Skelly otrzymał od Thomasa Tuchela pierwsze powołanie do seniorskiej reprezentacji Anglii na mecze eliminacji do Mistrzostw Świata 2026 z Albanią i Łotwą[32]. 21 marca zaczął spotkanie z Albanią jako lewy obrońca, a w 20. minucie zdobył debiutanckiego gola i otrzymał nagrodę dla zawodnika meczu[33]. W wieku 18 lat i 176 dni został najmłodszym angielskim graczem, który zdobył bramkę podczas debiutu w pierwszej reprezentacji, bijąc rekord należący dotychczas do Marcusa Rashforda[34].

Styl gry

Chociaż Lewis-Skelly jest przede wszystkim środkowym pomocnikiem; potrafi pełnić zarówno role ofensywne, jak i defensywne. Dodatkowo w zespole Arsenalu do lat 21, w pierwszym zespole, a także w reprezentacji Anglii występował na pozycji lewego obrońcy[4][35]. Piłkarski serwis Goal opisał go jako „świetnie radzącego sobie z piłką przy nodze”, posiadającego „imponującą technikę” oraz „siłę niezbędną, by poruszać się od jednego pola karnego do drugiego”[4]. Lewis-Skelly pod względem stylu gry porównywany był do takich graczy, jak Arturo Vidal i Michael Essien, czyli wszechstronnych pomocników zawsze gotowych do tego, by zaistnieć w trakcie meczu[36][37].

Życie osobiste i rodzina

Matką Lewisa-Skelly'ego jest Marcia Lewis, która w 2022 stworzyła No1Fan.club, serwis, który ma wspierać rodziny z dziećmi w piłkarskich akademiach, oferując im warsztaty na temat rodzicielstwa w przypadku młodych ludzi uczęszczających do profesjonalnych akademii[38]. "Mamy tutaj rodziców z lokalnych społeczności, którzy chcą zajrzeć za kulisy tego, czym jest akademia. Ich dzieci zostały dostrzeżone przez skautów i co to oznacza?”, powiedziała Lewis w rozmowie z BBC[39].

Statystyki kariery

Klubowej

Aktualne na dzień 12 sierpnia 2025[40]
Występy i gole według klubu, sezonu i rozgrywek
Klub Sezon Liga Puchar Anglii Puchar ligi Europa Inne Ogółem
LigaWystGoleWystGoleWystGoleWystGoleWystGoleWystGole
Arsenal U-21 2022/24 ————2[a] 020
2023/24 ————2[a] 020
Total ————4040
Arsenal 2024/25 Premier League 231105010[b]0—391
Career total 231105010040431

Reprezentacyjnej

Aktualne na dzień 12 sierpnia 2025[41]
Występy i gole według reprezentacji i roku
ReprezentacjaRokWystępyGole
Anglia 202531
Ogółem31
Aktualne na dzień 12 sierpnia 2025
Wynik Anglii podany jako pierwszy, kolumna "Gol na" wskazuje wynik po każdej bramce Lewisa-Skelly'ego[41]
Lista reprezentacyjnych goli zdobytych przez Mylesa Lewisa-Skelly'ego
Nr Data Miejsce Występ Rywal Gol na Wynik Rozgrywki Przyp.
121 marca 2025Stadion Wembley, Londyn, Anglia1 Albania1:02:0eliminacje do Mistrzostw Świata 2026[42]

Sukcesy

Arsenal

Arsenal U-21

Indywidualne

Przypisy

  1. ↑ 2024/25 Updated Premier League squad lists. Premier League, 2025-02-07. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  2. ↑ Myles Lewis-Skelly: Age, height, nationality, parents, contract and stats. OneFootball, 2025-12-05. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  3. ↑ Josh James: Lewis-Skelly: Studying for AS-Levels while passing first-team test. Arsenal.com, 2025-02-02. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  4. 1 2 3 4 Charles Watts: Myles Lewis-Skelly: Arsenal's latest wonderkid midfielder who looks destined for the top. Goal.com, 2023-04-25. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  5. 1 2 Callum Vurley: 'Hale End taking over' – Myles Lewis-Skelly compilation emerges after Arsenal FA Youth Cup win and fans think they're set for the future. talkSPORT, 2023-02-07. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  6. ↑ David Ornstein: Ornstein: VAR chief retiring, Arsenal teenager to sign, Haaland expected to go with Nike. The Athletic, 2023-02-27. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  7. ↑ Art de Roché: Jack Wilshere interview: Staying calm, making memories and praising Lewis-Skelly. The Athletic, 2023-02-28. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  8. ↑ Art de Roché: Arsenal's Myles Lewis-Skelly is deciding games and doing 'things you can't coach'. The Athletic, 2023-04-05. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  9. ↑ Lewis-Skelly signs first professional contract. Arsenal, 2023-10-05. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  10. ↑ 'What a future awaits!' - Arsenal fans claim Myles Lewis-Skelly is 'anointed' as teenager picks up yellow card BEFORE making Premier League debut in bizarre incident vs Man City. Goal.com, 2024-09-22. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  11. ↑ Man City v Arsenal, 2024/25 | Premier League. Premier League, 2024-09-22. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  12. ↑ Sam Blitz: Arsenal 5–1 Bolton: Ethan Nwaneri scores twice and Raheem Sterling nets first Gunners goal as League One side swiped away. Sky Sports, 2024-09-25. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  13. ↑ Oliver Yew: Arsenal 3–0 Monaco: Bukayo Saka's double secures victory as Mikel Arteta's side close in on last 16 of Champions League. Sky Sports, 2024-12-11. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  14. ↑ Art de Roché: Arsenal 0 Everton 0: Title hopefuls frustrated again, a need for speed, and faith in Lewis-Skelly. The New York Times, 2024-12-15. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  15. ↑ Five issues with Myles Lewis-Skelly's red card in Arsenal's win at Wolves – Premier League hits and misses. Sky Sports, 2025-01-25. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  16. ↑ Art de Roché: Wolves 0 Arsenal 1: Was Lewis-Skelly's red card harsh? How did Arteta's 10 men play?. The New York Times, 2025-01-25. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  17. ↑ Myles Lewis-Skelly: Arsenal defender's red card in Wolves win overturned after successful appeal. Sky Sports, 2025-01-29. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  18. ↑ James, McNicholas, Art de Roché: Arsenal win appeal against Myles Lewis-Skelly's red card during Wolves victory. The New York Times, 2025-02-01. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  19. 1 2 Claim of Wrongful Dismissal and Clearly Excessive – Myles Lewis-Skelly – 28 January 2025 – Written Reasons. The Football Association, 2025-02-01. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  20. 1 2 2025-01-31: Myles Lewis-Skelly red card: FA reveals why Arsenal defender's sending off was overturned after appeal. Sky Sports. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  21. ↑ Myles Lewis-Skelly mocks Erling Haaland with goal celebration as Arsenal thrash Man City. The Independent, 2025-02-02. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  22. ↑ Rob Smyth: Myles Lewis-Skelly, 18, and Ethan Nwaneri, 17, scored as Arsenal humiliated the champions in the last half hour at the Emirates. The Guardian, 2025-02-02. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  23. ↑ Art de Roché: Arsenal 0 West Ham 1: Unbeaten run over, Lewis-Skelly's red card and the Merino experiment. The New York Times, 2025-02-22. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  24. ↑ PFA Young Player of the Year nominees announced. BBC, 2025-06-19. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  25. ↑ Myles Lewis-Skelly signs new contract. Arsenal, 2025-06-26. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  26. ↑ Vijievan Jeevathayalan, James O'Reilly: The 15 contenders for the 2025 Golden Boy award have been ranked in order. GiveMeSport, 2025-07-14. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  27. ↑ Simon Collings: Arsenal starlets Ethan Nwaneri and Myles Lewis-Skelly named in England U17 squad for European Championships. Evening Standard, 2023-05-17. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  28. ↑ Men's U17 Euros: Arsenal's Myles Lewis-Skelly scores goal for England against Netherlands. BBC, 2023-05-22. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  29. ↑ Report: France 2-0 England MU18s. EnglandFootball.com, 2023-09-06. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  30. ↑ England squad for the FIFA U-17 World Cup. EnglandFootball.com, 2023-11-02. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  31. ↑ Adam Drury: Report: England MU19s 1-1 Croatia. EnglandFootball.com, 2024-09-07. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  32. ↑ Bobbie Jackson: England squad announcement: Marcus Rashford returns as manager Thomas Tuchel names first squad. BBC, 2025-03-14. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  33. ↑ 'He is fearless' - Declan Rice left in awe of Arsenal team-mate Myles Lewis-Skelly after 18-year-old scores and is named Player of the Match on England debut | Goal.com. Goal.com, 2025-03-21. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  34. ↑ Phil McNulty: England 2-0 Albania: Lewis-Skelly scores as England begin Tuchel era with win over Albania. BBC, 2025-03-21. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  35. ↑ Lewis Winter: Arsenal already have a 'superior Granit Xhaka-regen' as fans rave over academy star. Daily Express, 2023-02-07. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  36. ↑ Tom Canton: Myles Lewis-Skelly in profile as Arsenal young star ready for Nurnberg debut. Football.London, 2023-07-13. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  37. ↑ Art de Roché: Arsenal's Myles Lewis-Skelly is deciding games and doing 'things you can't coach'. The Athletic, 2023-07-14. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  38. ↑ Ayisha Gulati: Arsenal star Myles Lewis-Skelly inspires mum to help football's next generation. Hayters, 2025-02-06. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  39. ↑ Chasing the dream - how do you parent young football stars?. BBC, 2024-09-06. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  40. ↑ Myles Lewis-Skelly, [w:] baza Soccerway (zawodnicy) [dostęp 2025-08-12].
  41. 1 2 Myles Lewis-Skelly: Internationals. WorldFootball.net. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  42. ↑ Anglia - Albania Wynik Na Żywo, H2h I Informacje O Meczu, [w:] baza Soccerway (protokoły meczowe) [dostęp 2025-08-12].
  43. ↑ Hammers beat Arsenal 5–1 in the 2022–23 FA Youth Cup final at Emirates Stadium. The Football Association, 2023-04-25. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).
  44. ↑ Premier League Team of the Season - EA SPORTS FC™ 25 Ultimate Team™ - EA SPORTS Official. Electronic Arts data=2025-04-18. [dostęp 2025-08-12]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.