Myrmechixenus picinus
| Myrmechixenus picinus | |||
| (Aubé, 1850) | |||
 Ilustracja aut. Jakobsona | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina |
Diaperinae | ||
| Plemię | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
Myrmechixenus picinus | ||
| Synonimy | |||
| |||
Myrmechixenus picinus – gatunek chrząszcza z rodziny czarnuchowatych i podrodziny Diaperinae.
Taksonomia
Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1850 roku przez Charlesa Nicolasa Aubé na łamach „Annales de la Société entomologique de France” pod nazwą Myrmecoxenus picinus[1][2] (nazwa Myrmecoxenus stanowi nieuprawnioną emendację Myrmechixenus[1][3]). Opisany w 1877 roku przez Edmunda Reittera Myrmecoxenus calvus zsynonimizowany został z omawianym gatunkiem w 2018 roku przez Wolfganga Schawallera. Synonimizacji z M. picinus opisanego przez Thomasa Vernona Wollastona Myrmecoxenus sordidus dokonano jeszcze wcześniej[3].
Morfologia
Chrząszcz o ciele długości od 1,8 do 2 mm[4][5][3], w zarysie podługowato-owalnym[4][5], słabo wysklepionym, o brunatnym ubarwieniu[4] i bardzo krótkim, niezbyt gęstym owłosieniu[4][3]. Na całym wierzchu ciała występują tylko duże, grube punkty[3][5], wskutek czego jego połysk jest zachowany[3].
Głowa jest szersza niż dłuższa, o rozszerzonych policzkach oraz podłużnie owalnych, niewykrojonych na przedzie oczach[5]. Czułki mają buławkę dłuższą niż u M. subterraneus, a cztery ostatnie człony są zbliżonej szerokości[3].
Przedplecze jest szersze niż u M. subterraneus[5], najszersze w połowie długości lub tuż przed połową i stamtąd dość słabo ku tyłowi zwężone, po bokach zaokrąglone, o niewystających, mocno zaokrąglonych tylnych kątach[3][4][5] i tylnej krawędzi wyraźnie szerszej od głowy z oczami mierzonej[5]. Stopień wypukłości przedplecza i spadzistości jego boków jest większy niż u innych zagrzebków[4]. Pokrywy są podługowato-owalne[5]. Punkty na przedpleczu i pokrywach są niezbyt gęsto rozmieszczone[3][4] i niezbyt wyraźne, na tych ostatnich głównie bezładne, ale przy szwie formujące nieregularne rzędy. Skrzydła tylnej pary są dobrze wykształcone. Odnóża mają cienkie golenie i czteroczłonowe stopy[4].
Ekologia i występowanie
Owad ten bytuje wśród gnijących szczątków roślinnych, kompostu i w odchodach roślinożerców[3].
Gatunek pierwotnie śródziemnomorski[6], ale współcześnie rozmieszczony szerzej[3] wskutek zawlekania z sadzonkami roślin[4]. W Europie znany jest z Balearów[3], Francji, Włoch, Malty[1][5], Chorwacji[3] i Słowacji[1][5], jednak do tej ostatniej prawdopodobnie został zawleczony i nie zaaklimatyzował się[6]. W Afryce Północnej podawany jest z Madery, Algierii, Tunezji i Egiptu[1][5][3], a w Subsaharyjskiej z Tanzanii, Malawi i Namibii. W Azji palearktycznej wykazany został z Turcji, a w orientalnej z Indii, Tajlandii, Laosu, Wietnamu, Malezji oraz indonezyjskich wysp Jawa, Celebes i Sumbawa[3].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 I. Löbl, A. Smetana: Catalogue of Palearctic Coleoptera. Vol. 5: Tenebrionoidea. Stenstrup, Denmark: Apollo Books, 2008, s. 315. ISBN 87-88757-84-6.
- ↑ C. Aubé. Description de quelques insectes coléoptères appartenant à l’Europe et à l’Algérie. „Annales de la Société entomologique de France”. 28, s. 299–346, 1850.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Wolfgang Schawaller. Taxonomy and distribution of the species of the genus Myrmechixenus Chevrolat, 1835 (Tenebrionidae: Diaperinae). „Integrative Systematics: Stuttgart Contributions to Natural History”. 1 (1), s. 1-6, 2018.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Zdzisława Stebnicka: Klucze do oznaczania owadów Polski Część XIX Chrząszcze – Coleoptera z. 91 Czarnuchowate – Tenebrionidae, Boridae. Wrocław: Polskie Towarzystwo Entomologiczne, 1991, s. 64-65.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Vladimir Novák: Beetles of the family Tenebrionidae of Central Europe. Praga: Academia, 2014, s. 375-377, seria: Zoological Keys.
- 1 2 B. Burakowski, M. Mroczkowski, J. Stefańska. Chrząszcze – Coleoptera. Cucujoidea, część 3. „Katalog Fauny Polski”. 23 (14), 1987.