Nathalie Teppe
| Data i miejsce urodzenia |
22 maja 1972 | ||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wzrost |
182 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||
Nathalie Teppe (ur. 22 maja 1972 w Bourg-en-Bresse[1][2]) – francuska lekkoatletka, oszczepniczka i wieloboistka, mistrzyni igrzysk śródziemnomorskich i frankofońskich, dwukrotna olimpijka.
Życiorys
Zdobyła brązowy medal w rzucie oszczepem na mistrzostwach Europy juniorów w 1989 w Varaždinie[3.1]. Zajęła 4. miejsce w siedmioboju i 10. miejsce w rzucie oszczepem na mistrzostwach świata juniorów w 1990 w Płowdiwie[4]. Zajęła 19. miejsce w siedmioboju na mistrzostwach Europy w 1990 w Splicie[5.1]. Na mistrzostwach Europy juniorów w 1991 w Salonikach zdobyła srebrny medal w tej konkurencji[3.2]. Zajęła 23. miejsce w siedmioboju na igrzyskach olimpijskich w 1992 w Barcelonie[1].
Zwyciężyła w rzucie oszczepem i w siedmioboju na igrzyskach śródziemnomorskich w 1993 w Narbonie[6]. Na mistrzostwach świata w 1993 w Stuttgarcie zajęła 14. miejsce w siedmioboju[7.1], a na halowych mistrzostwach Europy w 1994 w Paryżu 9. miejsce w pięcioboju[8.1]. Zajęła 2. miejsce w siedmioboju w pucharze Europy w wielobojach w 1994 w Lyonie[9].
Zwyciężyła w rzucie oszczepem na igrzyskach frankofońskich w 1994 w Bondoufle[10]. Zajęła 9. miejsca w rzucie oszczepem i siedmioboju na mistrzostwach Europy w 1994 w Helsinkach[5.2]. Na mistrzostwach świata w 1995 w Göteborgu zajęła 11. miejsce w siedmioboju[7.2], a na halowych mistrzostwach Europy w 1996 w Sztokholmie 7. miejsce w pięcioboju[8.2].
Ponownie zwyciężyła w siedmioboju na igrzyskach śródziemnomorskich w 1997 w Bari[6]. Zajęła 11. miejsce w tej konkurencji na mistrzostwach świata w 1997 w Atenach[7.3]. Nie ukończyła siedmioboju na mistrzostwach Europy w 1998 w Budapeszcie[5.3]. Zajęła 6. miejsce w pięcioboju na halowych mistrzostwach świata w 1999 w Maebashi[11] i 19. miejsce w siedmioboju na igrzyskach olimpijskich w 2000 w Sydney[1].
Była mistrzynią Francji w siedmioboju w 1992, 1996 i 2000, wicemistrzynią w rzucie oszczepem w 1995, 2006 i 2007 oraz w siedmioboju w 2004, a także brązową medalistką w rzucie oszczepem w latach 1990–1994. W hali była mistrzynią w pięcioboju w 2002[2][12][13][14].
5 marca 1999 w Maebashi ustanowiła halowy rekord Francji w pięcioboju z wynikiem 4472 pkt[12].
Jej starsza siostra Agnès Teppe również była lekkoatletką specjalizującą się w rzucie dyskiem, medalistką igrzysk śródziemnomorskich i frankofońskich.
Rekordy życiowe
- rzut oszczepem – 55,84 m (21 lipca 2006, Tomblaine)
- siedmiobój – 6396 pkt (3 lipca 1994, Vénissieux)
- pięciobój (hala) – 4472 pkt (5 marca 1999, Maebashi)
Przypisy
- 1 2 3 Nathalie Teppe [online], olympedia.org [dostęp 2022-11-06] (ang.).
- 1 2 3 NATHALIE TEPPE [online], Fédération Française d’Athlétisme [dostęp 2022-11-06] (fr.).
- U20 Championships Tallinn 2021 Statistics Handbook [online], European Athletics [dostęp 2022-11-06] (ang.).
- ↑ World Junior Championships 1990. wjah.co.uk. [dostęp 2022-11-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-31)]. (ang.).
- European Athletics Championships Munich 2022 Statistics Handbook [online], European Athletics [dostęp 2022-11-06] (ang.).
- 1 2 Mediterranean Games [online], GBRAtheltics [dostęp 2022-11-06] (ang.).
- World Athletics Championships Oregon 22. Statistics Handbook [online], World Athletics [dostęp 2022-11-06] (ang.).
- European Athletics Indoor Championships – Toruń 2021 Statistics Handbook [online], European Athletics [dostęp 2022-11-06] (ang.).
- ↑ European Combined Events Cup [online], GBRAtheltics [dostęp 2022-11-06] (ang.).
- ↑ Francophone Games [online], GBRAtheltics [dostęp 2022-11-06] (ang.).
- ↑ World Athletics Statistics Handbook. World Athletics Indoor Championships Belgrade 2022 [online], World Athletics, s. 173 [dostęp 2022-11-06] (ang.).
- 1 2 Gérard Dupuy, DICTIONNAIRE DE L'ATHLÉTISME FRANÇAIS. FEMININES (Nadaud à Zongo) [online], cdm.athle.com, 25 października 2021, s. 24 [dostęp 2022-11-06] (fr.).
- ↑ Gérard Dupuy, Les finalistes des championnats de France – 1981 à 1990 [online], cdm.athle.com, 13 czerwca 2022, s. 257 [dostęp 2022-11-06] [zarchiwizowane z adresu 2022-11-01] (fr.).
- ↑ Gérard Dupuy, Les finalistes des championnats de France – 1991 à 1998 [online], cdm.athle.com, 5 maja 2022, s. 30, 44, 45, 97, 134, 172, 201 [dostęp 2022-11-06] (fr.).
- ↑ Nathalie Teppe w bazie World Athletics (ang.) [dostęp 2022-11-06].
Bibliografia
- Nathalie Teppe w bazie World Athletics (ang.) [dostęp 2022-11-06].
- NATHALIE TEPPE [online], Fédération Française d’Athlétisme [dostęp 2022-11-06] (fr.).